درحال بارگذاری ...



جدید ترین مطالب اختصاصی زنان و زایمان

pregnancy-risks-in-people-with-b19-virus-1200x1200.jpg
24/ژوئن/2018

 

خطرات بارداری در افراد مبتلا به ویروس B19

عفونت ویروسی B19

مرور کلی

شرح کامل طیف تظاهرات بالینی ایجاد شده توسط عفونت ویروسی B19 ، ( یک ویروس دارای DNA تک رشته ای ) امکان پذیر نیست .

در میزبان سالم عفونت B19 می تواند به صورت علامت و یا عفونت تحت بالینی ، اریتم اینفکتیوزم ( EI ) یا بیماری پنجم یا به عنوان یک آرتروپاتی تظاهر یابد .

در بیماران مبتلا به تالاسمی یا سیکل سل ، عفونت B19 می تواند باعث آپلازی شدید گلبول های قرمز گذرا شود ( بحران آپلاستیک گذرا ؛ TAC ) .

در جمعیت دچار نقص ایمنی ، عفونت B19 می تواند باقی بماند و به عنوان کم خونی مزمن آشکار شود . در جنین ، عفونت B19 همراه با کم خونی ، هیدروپس و مرگ است .

همچنین میتوانید به محتوای قبلی که درمورد عفونت اشاره شد مراجعه کنید

تریکوموناس واژینالیس در عفونت زنان چه نقشی دارد ؟

می توانید در سایت دکتر زنان در محتواهای قبلی بررسی عفونت سالپنژیت در زنان  و همچنین آنچه که حتما باید درباره تست پاپ اسمیر در زنان بدانید را مطالعه کنید .

پاتوفیزیولوژی

گمان می شود راش EI و B19 ثانویه به یک پدیده ایمنی باشند . عفونت B19 از عفونت انتخابی و نیز سلول های پیشرو اریتروئید با وقفه در تولید طبیعی سلول های قرمز خون ناشی می شود .

در میزبان سالم اما آلوده ، این عفونت ، آپلازی سلول های قرمز ، محدود و ناآشکار از نظر بالین تولید می کند . اما ، در بیمار مبتلا به تخریب مزمن سلول های قرمز ، عفونت B19 ممکن است منجر به بحران آپلاستیک شود.

عفونت جنین از طریق انتقال جفتی ویروس رخ می دهد .

 

خطرات بارداری در افراد مبتلا به ویروس B19
خطرات بارداری در افراد مبتلا به ویروس B19

 

آپلازی سلول های قرمز به طور خاص برای جنین مخرب است ، افزایش نمایشی در جرم سلول های قرمز به طور خاص برای جنین مخرب است ، افزایش نمایشی در جرم سلول های قرمز لازم برای پیشرفت ، رشدی سریع ، و همچنین طول عمر کوتاه سلول های قرمز جنین را ارائه می دهد .

غشای ریوی گذرا با ریزش های آماس قلب ممکن است ، غشاء ریوی مستقیم یا التهاب قلبی را منعکس کند . مکانیسم های بیماری زای هیدروپس با کم خونی شدید جنین همراه است ، که ممکن است در کمبود اکسیژن در بافت و افزایش نفوذ پذیری مویرگی و همچنین افزایش خروجی قلبی و افزایش فشار سیاهرگی بطنی نتیجه دهد .

نتایج خروجی بالای نارسایی قلبی با افزایش فشار هیدرو استاتیک و کاهش بازگشت وریدی همراه است و نتیجه جمع شدن مایع در شکم و یا ارگانومگالی است که منجر به فروپاشیدگی بیشتر قلبی می شود .

عملکرد تسویه کبدی و هیدروپس جفت احتمالاً چنین نقش ایفا می کند.

 

اپیدمیولوژی

B19 احتمالاً از شخصی به شخص دیگر از طریق تماس مستقیم با ترشحات تنفسی ، به صورت عمودی از مادر به جنین ، و از طریق ترانسفیوژن محصولات آلوده خونی و یا سوزن منتقل می شود .

EI به صورت اسپورادیک و یا به صورت شیوع در دوران مدرسه رخ می دهد . اوج بروز عفونت B19 در میان کودکان در سن مدرسه است .

میزان حمله در میان دانش آموزان حساس بین 34 % و 72 % است . EI به احتمال زیاد قبل از شروع راش جلدی مسری است و ممکن است به مدت چند روز پس از ظهور راش مسری باقی بماند.

در طی شیوع مدرسه ای ، میزان حمله در میان کارکنان از 12 درصد تا 84 درصد ، با بالاترین میزان در میان معلمان مدرسه ابتدایی تغییر است ، که منعکس کننده تماس با تعداد بیشتری از کودکان و یا احتمالاً تماسی بیشتر با ترشحات تنفسی کودکان جوان تر است .

 

 

هنگامی که از کرایتریای سرولوژی استفاده می شود ، در بسیاری از مطالعات فراوانی عفونت بدون علامت بیش از 50 % بود ،کارکنان بهداشتی درمانی ( یکی دیگر از جمعیت های حساس ) پس از قرارگیری در معرض کودکان دارای TAC ، بیش از 30 درصد تبدیل سرمی نشان دادند .

 

تشخیص

شیوع خونی

شیوع آنتی بادی IgG اختصاصی با بالا رفتن سن افزایش می یابد و شیوع آن کمتر از 5 % در کودکان کمتر از 5 سال است .

بیشترین افزایش آنتی بادی IgG بین 5 تا 20 سالگی ( از 5 % تا 40 % ) رخ می دهد سپس به آرامی افزایش یافته تا اینکه در 50 سالگی به 75 درصد می رسد .

آنتی بادی اختصاصی IgM می تواند 10 روز پس از ابتلا تشخیص داده شود و IgG 3-2 روز پس از آن قابل تشخیص است راش و درد مفصل ( آرتروپاتی ) ممکن است حدود 18 روز پس از ابتلا رخ دهد .

آنتی بادی IgM به طور معمول ماه ها بالا باقی می ماند و آنتی بادی IgG برای سال ها بالا باقی می ماند .

اندازه گیری آنتی بادی ها توسط روش ( ELISA ) یا روش رادیو ایمونواسی ( RIA ) و DNA ویروس توسط PCR انجام می شود .

افراد در غیاب IgM و IgG مستعد بیماری هستند . حضور IgG به تنهایی ایمنی فرد را نشان می دهد ، که ممکن است اخیراً طی 4 ماه قبل آلوده شده باشد .

حضور IgM به تنهایی عفونت بسیار جدید را نشان می دهد ، در حالی که وجود هر دو IgM و IgG به طور تیپیک تماس طی 7 روز تا 4 ماه اخیر را نشان می دهد .

 

بیماری پنجم

تظاهر شایع تشخیصی عفونت B19 بثورات جلدی ، EI است . ویژگی متمایزتر EI ، یا بیماری گونه سیلی خورده یک راش ماکولوپاپولار اریتماتوز روی گونه ها است که به طور معمول روی چهره باقی نمی ماند .

بدن و اندام ها نیز تحت تاثیر قرار می گیرند ، و راش ممکن است خارش دار باشد . بثورات به طور همزمان با تولید آنتی بادی های اختصاصی رخ می دهد که نشان دهنده یک پدیده ایمونولوژیک است .

آرترالژی، ( گاهی اوقات تغییرات التهابی در مفاصل درگیر رخ می دهد ) تظاهری از عفونت حاد B19 است و می تواند همراه با EI ، به ویژه در بزرگسالان باشد.

آرتروپاتی ها بیشتر در ناحیه مچ دست ، دست ها و زانو است که می تواند تنها تظاهر عفونت B19 باشد . همانند بثورات جلدی ، شروع آرتروپاتی همراه با افزایش آنتی بادی های B19 است ، که مطرح کننده یک پدیده ایمونولوژیک است .

بسیاری از زنان باردار مستعد ابتلا به عفونت B19 هستند ، شیوع خونی در سنین باروری و بارداری بین 35 % و 55 % است .

میزان عفونت در دوران بارداری در حدود 1/1 % برآورد شده است . انتقال جفتی B19 به جنین پس از عفونت مادر رایج است .

اما فراوانی عفونت از این طریق نامشخص است ، و تاثیر و رابطه سن حاملگی با انتقال ناشناخته است ، بسیاری از نوزادان آلوده شده در رحم در هنگام تولد بدون علامت هستند .

نتایج بارداری نامطلوب به دنبال عفونت B19 شامل هیدروپس و مرگ جنین است . بیان قطعی نسبت کل مرگ و میر مربوط به عفونت B19 دشوار است .

در حال حاضر ، به نظر می رسد که مکانیسم اولیه ای که منجر به مرگ جنین می شود کم خونی و هیدروپس است که در بارداری های قبل از 20 هفته معمولاً با مرگ در سه ماهه دوم همراه است .

 

 

شیوع مرگ جنین نارس کمتر از 10 % است . در ایالات متحده ، احتمالاً کمتر از 1 % همه مرگ و میر ها ناشی از عفونت B19 است .

اگرچه عفونت B19 ممکن است علت شایع هیدروپس به ویژه در طول شیوع EI در جامعه باشد . اما عفونت B19 داخل رحمی غالباً باعث هیدروپس نمی شود .

 

شایع ترین پیامد ها : نوزادان نرمال سرونگاتیو و سپس نوزادان زنده سروپازتیو و سپس نوزادان زنده سروپازتیو و در نهایت هیدروپس ( کمتر از یک درصد ) است . اگرچه گزارش های موردی وجود دارد که ، از ارتباط بین عفونت B19 و ناهنجاری های مادرزادی حمایت می کند .

این ارتباط توسط مطالعات اپیدمیولوژیک پشتیبانی نمی شود .

 

مدیریت

دانش ما از مدیریت بهینه عفونت B19 در دوران بارداری کمتر از درک ما از پیامد های نامطلوب بالقوه است . حتی گمان می رود اطلاعات کمی وجود دارد که نشان دهنده اثر بخشی هرگونه مداخله و رویکرد درمانی خاص باشد .وقتی فرد بارداری با شکایت هایی سازگار با عفونت B19 مانند آرترالژی ، قرار گرفتن در معرض فرد مبتلا به EI ، هیدروپس یا IUFD در سونوگرافی مراجعه می کند ، خون مادر باید برای تعیین IgM و IgG ضد B19 ، جهت تعیین ایمنی قبلی یا مستعد بودن چک شود .

در هنگام شیوع مدرسه ای EI ، راجع به محدودیت تماس معلمان باردار به صورت فردی تصمیم گیری می شود ، هرچند که خطر ابتلا معلمان و از دست دادن بارداری کمتر از 5/1 % است .

عفونت B19 درون رحم را می توان با تعیین ( PCR )  B19  DNA ویروسی در مایع آمنیوتیک یا خون جنین تشخیص داد.

 

آمنیوسنتز روش انتخابی برای تشخیص در جنین است و همانند کوردسنتز 1 % احتمال از دست دادن بارداری وجود دارد .

هیچ مطالعه ای برای شناسایی مدیریت بهینه بیمار باردار مبتلا به عفونت حاد وجود ندارد . در موارد هیدروپس تنها درمان ترانسفیوژن است که قبل از 20 هفته انجام آن آسان نیست .

وقتی عفونت قبل از 20 هفته رخ داده است اغلب سونوگرافی سریال توصیه می شود . پیک مورتالیتی و موربیدیتی جنین 6-4 هفته پس از تماس است و تا 3 ماه پس از شروع علائم طول می کشد .

با این حال ، سودمندی چنین پیگیری ای زیاد نیست . اندازی گیری سریال داپلر ( MCA ) جهت تشخیص کم خونی ، برای اداره جنین آلوده به B19 سودمند است ، ( هیدروپس ممکن است به دنبال کم خونی رخ دهد ) .

اگر ( PSV ) ( بعد از 18 هفته بارداری انجام شود ) بیشتر از MOM 5/1 برای سن بارداری است و یا جنین دچار هیدروپس آشکارا است نمونه گیری خون بند ناف ( PUBS) را می توان برای تشخیص هماتوکریت جنین پیشنهاد کرد .

اگر کم خونی تأیید شود ، تزریق خون لازم است . به این صورت که نیمی از حجم RBC طی یک مرحله و باقیمانده در 48 ساعت آینده تزریق می شود .

این راهکار ادامه می یابد تا زمانی که عفونت جنین بهبود یابد . با این حال ، این درمان بدون خطر ذاتی مورتالیتی و موربیدیتی نیست ( 1 % از دست دادن جنین ) .

دو مطالعه گذشته نگر نشان می دهند که ترانسفیوژن منجر به بقای جنین مبتلا به هیدروپس می شود . در حال حاضر هیچ واکسنی  برای B19 در دسترس نیست ، و نقش IVIG در پیشگیری یا درمان عفونت B19 نامشخص است .

 

 

 

 

خلاصه

عفونت B19 داخل رحمی ، علت کم خونی جنین ، هیدروپس و مرگ است ، اما بعید است که علت ناهنجاری های مادرزادی باشد .

بهترین راهکار برای مراقبت از بیمار باردار آلوده نامشخص است ، اگرچه راهکارهایی برای کاهش میزان عفونت و پیامد نامطلوب وجود دارد .

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

 

به منظور تعیین وقت و نوبت ویزیت در ساعت 15 الی 19 تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

بخش های مفید سایت دکتر زنان میتوانید مطالعه کنید

آندومتریوز  پارگی زودرس کیسه آب زایمان بدون درد زایمان زودرس زایمان سزارین

زایمان طبیعی سقط فیبروم رحمی کیست تخمدان

 

منبع : کتاب پروتکل های بارداری های پرخطر


logo-white-footer

دكتر مژگان كريمي جراح و متخصص زنان و زايمان و نازايي داراي بورد تخصصي از دانشگاه تهران با نمره عالي در حال حاضر با كوله باري از تجربيات حرفه اي در حال انجام خدمات به هموطنان عزيزم ميباشم و خدارا شاكرم.

آدرس مطب :
تهران - پاسداران - بوستان نهم - روبروی پلی کلینیک لبافی نژاد - پلاک 135

شماره تماس :
02122776295
09102410144

آدرس بیمارستان نیکان :
تهران - اقدسیه - ابتدای بلوار ارتش - ورودی اراج - خیابان 22 بهمن - بیمارستان نیکان
روزهای کاری
چهارشنبه ها ساعت 18 تا 20
پنج شنبه ها ساعت 10 تا 12
شماره تماس :
29129

همچنین برای ویزیت در درمانگاه بیمارستان رسالت صبح های شنبه یک شنبه سه شنبه و چهارشنبه از ساعت 10 تا 12 میتوانید مراجعه کنید .

کلیه حقوق این قالب برای دکتر زنان محفوظ می باشد.