درحال بارگذاری ...



جدید ترین مطالب اختصاصی زنان و زایمان

pre-and-postpartum-care-in-patients-with-tuberculosis-1200x1200.jpg
22/اکتبر/2018

مراقبتهای قبل و حین زایمان در بیماران مبتلا به سیکل سل

به دنبال زایمان، نظارت مداوم برای حملات، حوادث ترومبوتیک و عفونت های دستگاه ادراری، اندومتریت ضروری است. استفاده از روش های جلوگیری از بارداری در خانم هایی که قصد بچه دار شدن ندارند باید تشویق شود.

یک مطالعه مروری سیستماتیک که شامل 8 مطالعه بود نشان داد که هیچ شواهدی مبنی بر افزایش عوارض کلینیکی به دنبال مصرف کنتراسپتیوهای هورمونی در زنان با بیماری سیکل سل وجود ندارد.

به علاوه مراکز کنترل بیماری سازمان بهداشت جهانی توصیه های مبنی بر شرایط خاص بیمار برای استفاده از روش های جلوگیری از بارداری را تعدیل کرده است.

به طوری که، استفاده از روش های جلوگیری از بارداری مانند قرص های پروژستینی تنها، روش های جلوگیری از بارداری ترانس درمال یا حلقه واژینال، دپومدروکسی پروژسترون استات و وسایل آزاد کننده لوونورژسترول یا IUDهای غیر هورمونی را در بیماران سیکل سل مجاز شده است.

همچنین در دکتر زنان بخوانید دلایل درد حاد شکمی در زمان بارداری

اهداف آینده

اهداف محققان شامل بهبود در توانایی تشخیص و درمان مجاز شده است و ادامه تحقیقات در جهت مراقبت کافی و مطمئن است.

تشخیص قبل از لانه گزینی (PGD) در تشخیص امبریوهای مبتلا موفق بوده است که به والدین حامل یا مبتلا به بیماری اجازه می دهد تا به سمت لانه گزینی امبریو سالم پیش بروند.

 

 

مراقبتهای قبل و حین زایمان در بیماران مبتلا به سیکل سل
مراقبتهای قبل و حین زایمان در بیماران مبتلا به سیکل سل

 

 

 

طی دوره بارداری، DNA خون جنین در گردش خون مادر وارد شده و می تواند منبع مناسبی برای بررسی ژنتیک جنین در جهت تشخیص هموگلوبینوپاتی ها باشد، که می تواند جایگزین روش های تهاجمی مانند نمونه گیری از پرزهای کوریونی (CVS)، آمنیوسنتز یا کوردوسنتز شود.

متأسفانه، دسترسی یک تست دقیق برای وضعیت سیکل سل جنین در حال حاضر غیرقابل دسترس است.

ژن درمانی یک مبدأ همیشگی تحقیقات و تلاش برای تداخل ژن ها در سیستم هماتوپویتیک مولد مولکول های HBA است.

اخیراً پیوند مغز استخوان تنها درمان بوده و بیشتر در بیماران جوان تر از 16 سال انجام می شود؛ اگرچه عوارض آن مشخص است ولی در دهنده های همسان نادر است. پیشرفت ها در پروسه اهداء مغز استخوان و پیوند ادامه دارد.

این مجموعه شامل اهدا کنندگان sibling سلول های بند ناف برای پیوند سلول های بنیادی است که اجازه می دهد پیوند مغز بدون برداشت دردناک مغز استخوان انجام شود.

بنابراین انتخاب بانک سلول های بند ناف برای پیوند سلول های هماتوپویتیک آلوژنیک بعدی مورد تشویق قرار ی گرد و باید به صورت زودرس در اوایل حاملگی بحث شود.

خانواده ها باید بدانند که بانک سلول های خون بدون هزینه و حتی با ذخیره خون بندناف به صورت خصوصی در دسترس است اگر در یک خانواده سابقه بیماری قابل درمان با پیوند وجود دارد (مانند سیکل سل و …).

 

پروتکل اداره حاملگی های عارضه دار شده با بیماری سیکل سل (برای تمام ژنوتیپ های بیماری سیکل سل)

دوره قبل از زایمان (به صورت سرپایی)

1- تأییدتشخیص و توصیه به انجام تست برای شریک جنسی

2- مشاوره ژنتیک باید به بیمار پیشنهاد شود و بیمار باید از عوارض دوره بارداری آگاهی داشته باشد.

3- مشاوره با متخصص طب مادر و جنین، خون و دیگر تخصص های ضروری

4- قطع کردن هیدروکسی اوره ترجیحاً قبل از بارداری با اینکه تراتوژنیستی شناخته شده در حیوانات دارد ولی داده های کمی در مورد استفاده از آن در انسان وجود دارد.

5- چک CBC هر 4 هفته، پروفایل آهن انجام شود؛ زیرا فقرآهن یک فاکتور کمکی برای آنمی در این بیماران است.

آهن خارجی باید تنها در مواردی که پروفایل آهن مشکل دارد، داده شود. بیماران باید مکمل اسیدفولیک (mg5) به دلیل گردش زیاد سلول های قرمز خون دریافت کنند.

6-آنالیز و کشت و آنتی بیوگرام ادرار در هر سه ماه و یا در صورتی که بیمار علامت دار باشد انجام شود. اگر بیمار حداقل یک کشت مثبت داشته باشد باید کشت ماهانه انجام شود.

7- اطمینان از بیمار در مورد اینکه واکسن پنوموکوک و مننگوکوک را در 5 سال گذشته دریافت کرده است و اینکه واکسن هموفیلوس آنفلوانزا تیپ  B را در صورتی که تحت واکسیناسیون سریال در کودکی نبوده را دریافت کند. توصیه می شود که این واکسن ها قبل از بارداری تزریق شوند. اگرچه تجویز آنها در بارداری مطمئن و بدون خطر است. واکسیناسیون هپاتیت و آنفلوانزا باید تأیید شده و اگر لازم باشد طبق پروتکل مجدداً دریافت کنند.

8- انجام سونوگرافی در 13-11 هفته برای تأیید سن حاملگی و غربالگری آنوپلوئیدی و به دنبال آن سونوگرافی برای تشخیص آنومالی در 20-18 هفته.

سونوگرافی رشد در 28 هفته تکرار شده و هر 4-3 هفته یکبار تا زمان زایمان انجام شود.

9- شروع تست های سلامت جنین به شکل NST یا BPP هفتگی از 32 هفته

10- در نظر داشتن ترانسفوزیون تعویضی در صورت افزایش شدت یا تعداد حملات در بیماران علامت داری که به درمان محافظتی پاسخ نداده اند.

11- ویزیت های بیمار در مطب باید هر 2-1 هفته برای ارزیابی عفونت و شروع حملات دردناک تنظیم شود. طی نیمه دوم حاملگی، مانیتورینگ اضافی برای علایم زایمان زودرس و پره اکلامپسی ضروری است.

12- ذخیره سلول های بند ناف باید در اوایل بارداری مورد بحث قرار گیرد.

 

دوره قبل از زایمان (بیماران بستری)

1- ارزیابی حملات دردناک شامل ارزیابی سریع فاکتورهای تسریع کننده (دهیدراسیون یا هیپوکسی) و علامت های بالقوه مثل عفونت، احیا با مایعات داخل وریدی یا دهانی (اگر کنتراندیکاسیون ندارد تجویز سرم رینگر لاکتات 1 لیتر طی 2 ساعت سپس h/cc125)، اکسیژن کمکی با حفظ اشباع اکسیژن مساوی یا بیشتر از 95% و کنترل تهاجمی درد با استفاده از اپیوئیدها و دیگر ضد دردهای کمکی.

2- اگر عفونت مورد شک باشد درمان اولیه تجربی با آنتی بیوتیک ها مانند سفتریاکسون با شک به ارگانیسم های کپسول دار شروع می شود. برای بیمارانی که به پنی سیلین و سفالوسپورین حساسیت و آلرژی دارند، کلیندا مایسین توصیه شده است. اگر مننژیت مورد شک باشد ونکومایسین ترجیح داده می شود.

3-  اگر شواهدی مبنی بر نارسایی تنفسی، کبدی، کلیوی یا مغزی وجود داشته باشد باید مشاوره با متخصص مراقبت های ویژه فوراً در نظر گرفته شده مانند زمانی که علایم تهدید کننده حیات فرد وجود دارد.

4- ترومبوفیلاکسی دارویی با levonox با دوز 40 میلی گرم روزانه یا هپارین 10000-5000 واحد زیر جلدی دوبار در روز در بیماران بستری شده که خونریزی فعال ندارند داده شود. پروفیلاکسی مکانیکی (وسایل فشاری مداوم و …) در بیمارانی که خونریزی فعال دارند استفاده می شود.

 

حین زایمان

1- انتظار برای حاملگی ترم با شروع لیبر خود به خود. اینداکشن و زایمان سزارین باید برای اندیکاسیون های مامایی در نظر گرفته شود.

2- زنان در حال زایمان باید به خوبی هیدراته و گرم شوند و اکسیژن مناسب با اکسیژن کمکی برای حفظ اشباع اکسیژن مساوی یا بیشتراز 95% دریافت کنند.

 

3- آنالژزی اپینورال طی لیبر برای کاهش نیاز قلب و مصرف اکسیژن توصیه می شود. استفاده از پروستاگلاندین ها یا اکسی توسین فقط به دلیل وجود آنمی سیکل سل کنتراندیکاسیون ندارد.

4- گرفتن نمونه بند ناف اگر فردی شواهدی از هموگلوبینوپاتی ها دارد و ذخیره سلول های بندناف باید در نظر گرفته شود اگر والدین به صورت مناسب مورد مشاوره قرار گرفته باشند و مایل به روند بانکداری باشند.

 

مراقبتهای قبل و حین زایمان در بیماران مبتلا به سیکل سل
مراقبتهای قبل و حین زایمان در بیماران مبتلا به سیکل سل

 

پست پارتوم

1- مراقبت مداوم برای جلوگیری از هیپوولمی، آنمی شدید (Hgb کمتر از dL/g 6)، هیپوکسی، عفونت (افزایش ادراری و اندومتریت) و حوادث ترومبوتیک وریدی

2- زنانی که تحت سزارین قرار می گیرند باید آنتی کواگولان پروفیلاکسی برای 6 هفته بعد از زایمان دریافت کنند.

3- مشاوره برای روش های جلوگیری پس از زایمان توصیه شده است. همه روش های جلوگیری از بارداری قابل استفاده بوده و در بیماری سیکل سل بی خطر هستند.

4- هیدروکسی اوره را نمی توان در دوره پست پارتوم دوباره شروع کرد اگر مادر قصد شیردهی نداشته باشد.

 

صفت سیکل سل

در خانم هایی با صفت سیکل سل شواهدی از افزایش ریسک در بارداری وجود ندارد. ارزیابی ژنوتیپ هموگلوبین والدین و مشاوره ژنتیک بعدی به طور قوی توصیه شده است. آزمایش ادرار ماهانه در این گروه از بیماران به دلیل افزایش ریسک برای اوروپاتی عفونی ضروری است.

 

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

به منظور تعیین وقت و نوبت ویزیت در ساعت 15 الی 19 تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

بخش های مفید سایت دکتر زنان میتوانید مطالعه کنید

آندومتریوز  پارگی زودرس کیسه آب زایمان بدون درد زایمان زودرس زایمان سزارین

زایمان طبیعی سقط فیبروم رحمی کیست تخمدان

 

منبع: پروتکل های بارداری های پر خطر

 


everything-about-the-premature-rupture-of-the-water-bag-2-1200x1200.jpg
22/اکتبر/2018

همه چیز درباره پارگی زودرس کیسه آب را در سایت دکتر زنان بخوانید اگر سوالی در مورد پارگی زودرس کیسه آب دارید می توانید در همین مطلب سوال بپرسید با ما همراه باشید .

یک فرد 19 ساله با سابقه یک بار حاملگی ، در هفته 25 در حاملگی دوم خویش مراجعه کرده است .او در حال تماشای تلویزیون بوده است که نشت آب از شلوار خویش را متوجه شد . او در زمان معمول خویش به بستر رفت و دوباره هنگام خواب با نشت بیشتر مایع از خواب بیدار شد . او دردی نداشته است صبح بعد او نگران این مشکل شده است .

 

آیا نگرانی او منطقی است و چرا ؟

ممکن است که او حملاتی از بی اختیاری استرسی را داشته است اما طی سئوالات بیشتری او عنوان می کند که نیم ساعت قبل از نخستین خیس کردن خویش ، تخلیه مثانه را انجام داده است و میزان مایع از حد انتظار بیشتر بوده است به خصوص اینکه نوشیدنی زیادی مصرف نکرده است .

به علاوه بوی ادرار نمی دهد . محتمل ترین تشخیص پارگی زودرس کیسه آب قبل از شروع دردهای زایمانی است و نگرانی او منطقی است .

اکثر مادرانی که پارگی زودرس کیسه آب  دارند ، زایمان خود به خودی طی 2-1 هفته بعدی خواهند داشت و مرگ و میر نوزادی برای بچه هایی که در 25 هفتگی به دنیا می آیند احتمالاً بیشتر از 100/500 است .

به علاوه خطر موربیدیتی پری ناتال قابل توجه است و امکان آسیب های طولانی مدت فیزیکی یا روانی وجود دارد . همچنین خطر کمی از عفونت بالا رونده وجود دارد که منجر به کوریوآمنیونیت می شود که خطرات جدی بالقوه ای برای مادر و بچه دارد .

 

همه چیز درباره پارگی زودرس کیسه آب
همه چیز درباره پارگی زودرس کیسه آب

 

طی معاینه چه چیزی را جستجو می کنید و چه بررسی هایی انجام می دهید ؟

سابقه گذشته را مرور کنید ( پارگی کیسه آب در دوقولوها یا در صورت پلی هیدرآمنیوس شایع تر است ) .

اگر کوریوآمنیونیت وجود داشته باشد ، درجه حرارت ممکن است بالا برود و رحم در لمس دردناک شود . وجود ضربان قلب جنینی را امتحان کنید ( تاکی کاردی جنین می تواند نشانگر عفونت باشد ) و سعی کنید که قرار و نمایش جنین مشخص شود ( که می تواند در هفته 25 بسیار مشکل باشد ) .

اگـر نوار بهـداشـتی پوشیـده است در مـورد خـیـس شدن آن سئوال کنید که اگر مثبـت باشـد پارگی کیسه آب محتمل است .

آماده انجام معاینه استریل به وسیله اسپکولوم شوید . مدخل واژن را نگاه کنید و بند ناف ( پرولاپس ناف ) یا نشست مایع ( محلول ضد عفونی کننده را با مایع آمنیون اشتباه نگیرید ) را جستجو کنید .

از بیمار تقاضا کنید که سرفه کند ( جهت جستجوی نشت ادراری از پیشابراه در اثر بی اختیاری استرسی یا نشست مایع از واژن در اثر پارگی کیسه آب ) .

اگر به طور قطع مایع آمنیون دیده شود ، بسیاری از پزشکان هرگز معاینه واژینال را به علت خطر وارد شدن عفونت انجام نمی دهند .

سایرین معاینه با کمک اسپکولوم را جهت رویت سرویکس مفید می دانند تا پرولاپس بند ناف رد شود و سواب از قسمت بالایی واژن جهت آزمایش باکتری شناسی ارسال شود ( عفونت با پارگی زودرس کیسه آب همراه است به خصوص استروپتوکوک همولیتیک گروه B– اشریشیاکولی و گونه های باکتروئید ) .

اگر در مدخل واژن مایع آمنیون رویت نشود باید معاینه با کمک اسپکولوم همراه نور کافی انجام شود .

در فورنیکس خلفی ممکن است تجمع مایع دیده شود ، یا خروج مایع آمنیون با سرفه بیشتر از کانال سرویکس دیده شود .

سـواب واژن را جهـت رنــگ آمـیزی فـوری گـرم ارسـال کـنیـد و خـون را جـهـت شـمـارش گـلبـول سـفیـد و c-reactive  protein  ارسال کنید ( افزایش در عفونت ) .

 

سونوگرافی باید جهت تعیین نمایش ، اندازه گیری حجم مایع آمنیون ( کاهش در صورت پارگی کیسه آب ) و تعیین اندازه های پایه ای رشد جنین انجام شود .

 

معاینه بالینی ، پارگی کیسه آب را قطعی می سازد . شواهد بالینی عفونت وجود ندارد و بچه در سونوگرافی سفالیک است و اندازه های رشدی روی صدک پنجاهم است . برنامه درمانی شما چیست ؟

در درمان باید تعادلی بین زایمان زودرس ( و خطرات آن از نظر موربیدیتی و مورتالیتی جنین ) یا زایمان نکردن ( و ایجاد کوریوآمنیونیت ) برقرار کرد.

در هفته 25 حاملگی خطرات زایمان تقریباً نسبت به درمان محافظه کارانه سنگینی می کند و ترجیح بر آن است که پایش های نزدیک به هم در حاملگی به امید پیشرفت حاملگی تا جای ممکن و به طور مطلوب تا سه ماهه سوم انجام شود .

  • از معاینه واژینال اجتناب شود ، مگر آنکه دلیل مناسبی بر این اعتقاد وجود داشته باشد که مادر در حال زایمان است .
  • در صورت زایمان زودرس، استروئید مصرف شود ( دگزامتازون یا بتامتازون 24 میلی گرم عضلانی طی 24 ساعت ) . این عمل تولید سورفکتانت از پنوموسیت های نوع II در آلوئول ها را تحریک می کند .
  • دوره ای از آنتی بیوتیک وسیع الطیف بدون توجه به یافته های باکتری شناسی مصرف کنید ، شواهدی داریم که این امر حاملگی را طولانی می کند . همچنین بر اساس حساسیت سواب واژینال ، عفونت قابل توجه بالینی را درمان می کند .
  • عفونت را پایش کنید که از طریق چک درجه حرارت چهار بار در روز و اندازه گیری CRP دوبار در هفته صورت می گیرد . ( پس از درمان به وسیله استروئید شمارش گلبول سفید افزایش کاذب دارد ) .
  • جنین را از وجود ضربان قلب پایش نمایید و ارزیابی سونوگرافی سه بار در هفته جهت تونوس ، تنفس و حرکت جنین و سونوگرافی هر دوهفته یکبار برای رشد جنین انجام دهید .از هفته های 28-27 می توان CTG انجام داد . اندازه گیری مایع آمنیون اهمیت علمی کمی دارد .
  • اگر کوریوآمنیونیت ایجاد شد ، اگر مشکل جنینی وجود داشت یا اگر سن حاملگی به 37-34 هفته رسید ، زایمان باید انجام شود . در صورت وجود کوریوآمنیونیت یا مشکل جنینی ، انجام سزارین منطقی است مگر اینکه روند زایمانی به خوبی پیشرفت کرده باشد .

 

چگونه با مادر مشاوره می کنید ؟

جدیت مشکل را باید صادقانه برای والدین طرح کرد و برنامه درمانی همانند بالا مطرح شود ( هرچه کیسه آب زودتر پاره شوند احتمال هیپوپلازی ریوی و ناهنجاری اسکلتی بیشتر است ) .

ایده آل آن است که باید به والدین فرصت دهیم تا متخصص اطفال و ICU نوزادان را ویزیت کنند تا متوجه شوند چه چیزی در انتظار است .

او بچه ای ندارد تا در خانه مراقبت کند پس ممکن است بخواهد باقی مانده حاملگی را در بیمارستان بماند . بعضی پزشکان پایش سرپایی را پس از دوره ارزیابی حین بستری ترجیح می دهند . از دخول جنسی باید اجتناب شود زیرا خطر عفونت دارد .

عاقلانه آن است که به مادر گفته شود این مورد پارگی کیسه آب به احتمال فراوان ربطی به ختم حاملگی قبلی ندارد ( تا احساس گناه احتمالی بر طرف شود ) .

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

 

منبع : کتاب زنان و زایمان بر پایه علت مراجعه

 


steps-to-have-a-painless-delivery-3-1200x1200.jpg
22/اکتبر/2018

برای داشتن یک زایمان بدون درد، باید آن را بشناسید

زایمان بدون درد یکی از دغدغه های اصلی مادران عزیز است که در این مطلب در سایت دکتر زنان به آن پرداخته ایم

زایمان و محاسبه زمان آن

زایمان مکانیسمی است که طی آن محصول حاملگی از رحم و مهبل به بیرون رانده می شود و به دنبال آن سیر بازگشتی دستگاه تناسلی داخلی به وضعیت پیش از حاملگی ، آغاز می گردد . طبیعتاً انجام عمل زایمان نیازمند مجموعه هماهنگی از تغییرات و عملکردهاست تا نتیجه مورد نظر حاصل گردد . وجود انقباضات منظم و قوی عضلات جدار رحم همراه با بازشدن تدریجی گردن رحم سیر پیشرونده ی زایمان را سبب می شوند.
با بررسی زمان احتمالی شروع زایمان و علایم هشدار دهنده زایمان به سراغ مکانیسم های زایمان طبیعی و در نهایت عمل سزارین می رویم .

اقداماتی برای داشتن یک زایمان بدون درد
اقداماتی برای داشتن یک زایمان بدون درد

 

محاسبه زمان زایمان :

طول مدت حاملگی را به طور متوسط 280 روز یا 40 هفته از زمان اولین روز آخرین قاعدگی فرد در نظر می گیرند . یعنی اگر به تاریخ اولین روز خونریزی از آخرین قاعدگی فرد مدت 9 ماه و 7 روز اضافه شود تاریخ تقریبی زایمان به دست خواهد آمد . به عنوان مثال اگر خانمی اولین روز آخرین قاعدگی اش 5/9/76 بوده است ، عدد 7 را به روز افزوده و 3 واحد از عدد ماه کسر می کنیم تا روز تقریبی زایمان به دست آید که بدین ترتیب خواهد شد :
12/6/77 ( 12=7+5،   6 = 3-9 ، 1+76 ) .

توجه به این نکته ضروری است که اگر زمان شروع حاملگی یا اولین روز آخرین قاعدگی فردی ، ماه های فروردین ، اردیبهشت ، یا خرداد باشد ، به عدد نشان دهنده ماه به جای کم کردن عدد 3 ، عدد 9 افزوده شده و عدد سال تغییر نمی کند .
مثال :                                                              1/1/78 ← 8/10/78

البته این محاسبه تنها در 20 درصد موارد به کار می آید زیرا عواملی چند سبب برهم زدن آن خواهند شد
یکی از این موارد این است که برخی زنان تاریخ آخرین قاعدگی شان را به طور دقیق به یاد نمی آورند . دیگر اینکه در صورتی که خانمی از قرص های ضد بارداری استفاده می کرده ، تعیین زمان تخمک گذاری و خونریزی قاعدگی وی مشکل است و این مسئله تا حتی 3-2 ماه پس از قطع مصرف قرص ها وجود دارد و بالاخره مسئله بعدی این است که برخی خانم ها پیش از موعد مقرر و برخی دیگر پس از موعد مقرر دردهای زایمانی شان شروع می شود .

 

در مواردی که به سن حاملگی مادر مشکوک هستیم از سونوگرافی کمک می گیریم . این وسیله ارزنده و بی خطر با استفاده از معیارهایی همچون طول سر تا لگن جنین ، دور سر ومعیارهای دیگر قادر است سن حاملگی را تعیین کند ، اما هرچه سن جنین پایینتر باشد دقت محاسبه سونوگرافی بالاتر خواهد بود .

اگر زایمان طی هفته 38 تا 42 صورت پذیرد به آن زایمان ترم یا زایمان رسیده اطلاق می گردد . در صورتی که قبل از هفته 38 فرآیند زایمان آغاز شود یا به عللی پزشک مجبور به ختم حاملگی گردد آنرا زایمان زودرس گویند.

در زایمان زودرس هرچه سن جنین کمتر باشد احتمال مشکلات ناشی از نارسی نوزاد مثل مشکلات ریوی و تنفسی بیشتر خواهد بود و لذا این نوزادان نیازمند مراقبت های شدید بیمارستانی هستند .

در صورتی که زایمان پس از هفته 42 به وقوع بپیوندد آنرا زایمان دیررس می گویند . زایمان دیررس نیز مشکلاتی برای جنین دارد ، از جمله این که خونرسانی جفت پس از هفته 40 ممکن است کاهش یابد و در تغذیه جنین ایجاد مشکل کند ، دیگر این که رشد جنین ادامه یابد و جنین به اندازه ای بزرگ شود که زایمان طبیعی را با مشکل مواجه سازد . لذا در مواردی که سن حاملگی از حد معمول آن گذشته باشد و هنوز علائم زایمان آغاز نشده باشد با القاء مصنوعی زایمان و در مواردی معدود با روش سزارین به حاملگی خاتمه داده می شود . القاء مصنوعی زایمان یا با پاره کردن پرده های جنینی از راه مهبل انجام می شود و یا از طریق داروهایی چون اکسی توسین .

علائم هشدار دهنده آغاز زایمان :

رحم جداری عضلانی دارد و این عضلات از همان ابتدای حاملگی انقباضاتی در خود دارد که برخی از این انقباضات غیر محسوس اند در حالی که برخی دیگر بدون آن که دردی ایجاد کنند توسط مادر احساس می شوند .
انقباضات محسوس رحمی ( انقباضات براکستون – هیکس ) طی 10-8 هفته آخر حاملگی زیاد شده و به تدریج بر قدرت آنها افزوده می شود . لذا یکی از علائم مهم شروع زایمان وجود این انقباضات قوی و تا حدی دردناک است که تدریجاً صورت منظم به خود گرفته و در حوالی زایمان به فواصل 4-2 دقیقاً تکرار می شوند .

مدت زمانی که هر انقباض قوی به طول می انجامد حدود 90 ثانیه در حوالی زایمان است که قدرت و زمان لازم برای حرکت نزولی جنین را فراهم می سازد . در همین جا لازم است از واژه و پدیده ای به نام زایمان کاذب سخن گوییم .

 

اقداماتی برای داشتن یک زایمان بدون درد
اقداماتی برای داشتن یک زایمان بدون درد

همانطور که از نام آن بر می آید دردهایی است نا منظم و با نیرویی متغیر که می تواند حتی برای 2-1 روز تداوم داشته باشد و شک به شروع زایمان را بر انگیزد ، اما این انقباضات معمولاً پس از چند ساعت به طور خود به خود فروکش می کنند و دیگر این که به هیچ وجه تغییرات زایمانی گردن رحم را به وجود نمی آورند .

البته لازم به ذکر است که وجود انقباض ها و درد های منظم فوق بیشتر در خانم های شکم اول به آن صورت مشروح دیده می شود ، خانم های چندزا ، گاه با حداقل انقباضات و درد ، زایمانشان پیشرفت کرده و باید به بیمارستان مراجعه کنند . بنابر این وقتی خانم شکم اولی انقباضات منظم با فواصل 5 دقیقه ای داشت لازم است در بیمارستان بستری گردد ، در حالی که این مسئله در مورد خانم های چندزا باید زودتر انجام شود .

از علایم دیگر هشدار دهنده ، خروج ترشحات فراوان موکوسی ( بلغمی ) از مهبل است . با افزایش انقباضات رحمی طی روزهای آخر حاملگی ، ترشحات موکوسی مهبل افزایش می یابد و غالباً چند روز بعد از وقوع این افزایش در میزان ترشحات ، زایمان شروع می شود . از دیگر موارد ، خروج ترشحات غلیظ گردن رحم همراه با رگه های خونی است که حدود 7-1 روز قبل از زایمان دیده می شود و از علایم هشدار دهند و مهم است و قریب الوقوع بودن زایمان را خبر می دهد .

علایم ذکر شده فوق علایمی هستند که به خانم حامله کمک می کنند تا زمان مراجعه به بیمارستان را ارزیابی کند . از نظر کادر پزشکی معیارهای پیشرفت زایمان که با معاینه به دست می آیند ارزشی بیشتر دارند . به عنوان مثال 3-2 هفته قبل از شروع زایمان در خانم شکم اول ، می توان با لمس قسمت پایینی شکم ورود سر جنین به داخل لگن را تعیین کرد که البته این نکته در مورد خانم های چندزا تا اوایل زایمان معمولاً دیده نمی شود .

از دیگر مواردی که توسط کادر پزشکی به عنوان شاخص پیشرفت زایمان مورد استفاده است ، بازشدن تدریجی گردن رحم است که تا حداکثر 10 سانتی متری می تواند پیش برود .

نکته ای که در اینجا مهم به نظر می رسد ، (( پارگی زودرس کیسه آب)) است . کیسه آب ( کیسه آمنیونی ) عبارت است از غشایی که جنین را در بر گرفته است و حاوی مایعی از آب و املاح می باشد ، که به آن مایع آمنیونی می گویند .

حجم این مایع تا حدود هفته 36 به حداکثر خود یعنی حدود یک لیتر رسیده و سپس تا هنگام زایمان کاهش یافته و به حدود 800 سی سی می رسد ؛ یکی از مسایل زایمان دیررس نیز کاهش تدریجی حجم این مایع است که جنین را در معرض صدمات قرار می دهد .

این مایع جنین را در بر گرفته و نقش محافظتی در برابر ضربات برای جنین دارد . با شروع دردهای زایمان و پیشرفت تدریجی زایمان ، کیسه آب پاره شده و در مراحل بعد خروج جنین از رحم تدریجاً اتفاق خواهد افتاد ؛ اما در مواردی کیسه آب قبل از موعد پاره شده و سبب نشت مایع آمنیونی به داخل مهبل و خروج آن از فرج می شود . پارگی کیسه آب خطر بالایی از نظر عفونت جنین و جفت و رحم به دنبال دارد که عارضه بسیار مهم و خطر ناکی است به طوری که اگر 24 ساعت از زمان پارگی کیسه آب بگذرد و اقدامات لازم پزشکی صورت نگرفته باشد خطر عفونت به میزان قابل توجهی بالا خواهد رفت .

لذا به مادران باردار توصیه می شود در صورتی که هرگونه مایع از دستگاه تناسلی خود دارند ، سریعاً پزشک خود را در جریان گذاشته و به بیمارستان مراجعه کنند . پزشک با توجه به سن حاملگی و مدت زمان پارگی کیسه آب تصمیم به ختم حاملگی یا تحت نظر قرار دادن فرد می گیرد .

معمولاً وقتی که جنین عمر بیش از 33 هفته داشته باشد و کمتر از 24 ساعت از پارگی کیسه آب گذشته باشد ، پیش آگهی خوب است و جنین هم به راحتی در خارج از رحم قدرت زندگی خواهد داشت .

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات یا تعین وقت همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع : کتاب آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


logo-white-footer

دكتر مژگان كريمي جراح و متخصص زنان و زايمان و نازايي داراي بورد تخصصي از دانشگاه تهران با نمره عالي در حال حاضر با كوله باري از تجربيات حرفه اي در حال انجام خدمات به هموطنان عزيزم ميباشم و خدارا شاكرم.

آدرس مطب :
تهران - پاسداران - بوستان نهم - روبروی پلی کلینیک لبافی نژاد - پلاک 135

شماره تماس :
02122776295
09102410144

آدرس بیمارستان نیکان :
تهران - اقدسیه - ابتدای بلوار ارتش - ورودی اراج - خیابان 22 بهمن - بیمارستان نیکان
روزهای کاری
چهارشنبه ها ساعت 18 تا 20
پنج شنبه ها ساعت 10 تا 12
شماره تماس :
29129

همچنین برای ویزیت در درمانگاه بیمارستان رسالت صبح های شنبه یک شنبه سه شنبه و چهارشنبه از ساعت 10 تا 12 میتوانید مراجعه کنید .

کلیه حقوق این قالب برای دکتر زنان محفوظ می باشد.