درحال بارگذاری ...



جدید ترین مطالب اختصاصی زنان و زایمان

if-you-have-heart-disease-is-normal-birth-or-cesarean-section-1200x1200.jpg
14/نوامبر/2018

در صورت ابتلا به بیماری های قلبی، زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

بیماری قلبی از جمله دلایل اصلی مرگ و میر مادران در طول بارداری است و سهم نسبی مرگ و میر مادران ناشی از علل قلبی رو به افزایش است.

همچنین میتوانید از محتواهای که قبلتر در سایت دکتر زنان انتشار داده شده است استفاده کنید

مراقبت های پس از زایمان طبیعی و سزارین

همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید

همه چیز درباره مدیریت بیماری کلیوی در زنان برای داشتن زایمان آسان

آیا شیوع زایمان سزارین در زنان چاق بیشتر است ؟

آنچه که باید از دیابت قبل از زایمان بدانید

یک ارزیابی کامل از یک زن با بیماری قلبی به صورت ایده آل بایستی قبل از حاملگی شروع شود. در این صورت می توان راجع به خطرات و مطلوبیت حاملگی براساس ضایعه قلبی مشاوره لازم را داد.

مشاوره باید شامل بحث در مورد ناهنجاری قلبی او و شرایط پایه ای قلبی او، امکان بهینه سازی وضعیت قلبی اش با استفاده از دارو یا جراحی، وجود هر عامل خطر اضافی و همچنین خطر تولد یک فرزند با بیماری مادرزادی قلبی مشابه یا متفاوت باشد.

شاید سخت ترین قسمت مشاوره بحث درباره توانایی زن در مراقبت از یک کودک و امید به زندگی او باشد که باید با آن اشاره شود.

در طی بارداری مشاوره با یک فوق تخصص مناسب به عنوان یک بخش از رویکرد تیمی قبل و بعد از زایمان باعث بهبود عواقب مادری و جنینی خواهد شد.

خطر مرگ مادری همراه با شایع ترین بیماری های قلبی آورده شده است. بارداری در زنان با افزایش شدید فشار شریان ریوی (PAH) فشار ریوی بیشتر از 70% فشار سیستمیک و آنهایی که شنت چپ به راست دارند توصیه نمی شود.

به این زنان توصیه می شود که از روش های جلوگیری طولانی مدت پروژسترونی و یا عقیم سازی استفاده کنند.

 

در صورت ابتلا به بیماری های قلبی، زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟
در صورت ابتلا به بیماری های قلبی، زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

 

پاتوفیزیولوژی

در یک حاملگی طبیعی سیستم قلبی عروقی دچار تغییرات فیزیولوژیک قابل توجهی می شود که ممکن است توسط زنان باردار با بیماری قلبی تحمل نشود.

افزایش در حجم پلاسما نیاز بیشتر به اکسیژن افزایش و برون ده قلبی ممکن است سیستم قلبی عروقی که در حال حاضر جبران شده است تحت فشار قرار دهد.

در اواسط حاملگی 50% افزایش حجم خون و برون ده قلب و 20% کاهش مقاومت در عروق سیستمیک داریم. در پایان سه ماهه دوم ضربان قلب تا 20% افزایش می یابد و فشارخون به پایین ترین حد خود می رسد.

وضعیت قرار گیری مادر اثر بیشتری بر این پارامترها دارد. برون ده قلب وقتی مادر به پشت خوابیده باشد حدود 20% و حدود 16% وقتی در وضعیت لیتوتومی به پشت خوابیده باشد کاهش می یابد.

از طرف دیگر افزایش برون قلب تا حد 30% در طی زایمان و با افزایش بیشتر در طی کانترکشن رحم و مانوروالسوا و درد همراه است.

در طی زایمان حجم خون مرکزی به علت از دست دادن خون ممکن است کاهش پیدا کند. بلافاصله بعد از آن انقباض پایدار رحم موجب انتقال 500 سی سی خون به عنوان اتوترانسفوزیون به سیستم گردش خون می شود و افزایش بازگشت وریدی به دنبال حذف فشار از روی ورید و اجوف رخ می دهد با حذف گردش خون و هورمون های جفتی مقاومت محیطی افزایش یافته و در آن زمان مایع خارج عروقی حرکت می کند.

تمام تغییرات حوالی زایمان منجر به شرایط برون ده بالا می شود که ممکن است تا 4 هفته باقی بماند. اثرات همودینامیک ناشی از این تغییرات در حاملگی بر روی ضایعات قلبی خاص و توصیه های لازم برای مدیریت آن است.

 

تشخیص و آزمایشات تشخیصی

پس از رد کردن آمبولی حاد ریه، بیماری های قلبی باید در هر زن باردار که تنگی نفس، درد قفسه سینه، طپش قلب، آریتمی و سیانوز یا تجربه محدودیت ناگهانی فعالیت را پیدا کرده است مدنظر قرار گیرد.

توجه خاصی باید به زنانی معطوف شود که شرح حال عدم تحمل فعالیت یا سوفل قلبی قبل از بارداری یا سابقه ی تب رماتیسمی را دارند.

بیماری قلبی باید ترجیحاً قبل از بارداری به طور کامل یا زودترین زمان در اوایل بارداری تشخیص داده شده تا میزان خطر مادر و نوزاد تعیین شده و برنامه درمانی مناسب طرح ریزی شود.

ارزیابی با یک معاینه فیزیکی و شرح حال کامل شروع شده و با آن فانکشنال کلاس بیماری مادر طبقه بندی می شود.

یک نوار قلب با 12 لید و اکوکاردیوگرافی باید انجام شود و در زنان با سیانوز باید  اکسیمتری از راه پوست و یا بررسی گازهای شریانی انجام شود.

استرس تست و MRI یا کاتتریزاسیون قلبی ممکن است بعضی بیماران اندیکاسیون داشته باشد هر فاکتور همراه که می تواند منجر به افزایش ریسک شود مثل سابقه ی نارسایی قلبی، دریچه مصنوعی قلب یا سابقه ی ترومبوآمبولی باید مورد توجه باشد زمانی که زن در فانکشنال کلاس I یا II براساس طبقه بندی انجمن قلب آمریکا، باشد اصولاً حاملگی را خوب تحمل می کند و آنهایی که کلاس 3 یا 4 بیماری را دارند در ریسک عوارض مادری و جنینی قرار دارند و این زنان باید در مورد اقدام به بارداری تجدیدنظر کنند.

از زنانی که برای اقدام به بارداری انتخاب می شوند همچنان در معرض خطر بوده و باید توسط یک تیم که شامل متخصص طب مادر و جنین و متخصص قلب و متخصص بیهوشی و متخصص اطفال مدیریت شوند.

 

درمان

اصول کلیدی در مدیریت دوران بارداری و قبل از زایمان در بیماران قلبی تمرکز بر به حداقل رساندن کار قلب حفظ خون رسانی بافتی از جمله خون رسانی رحمی جفتی بهینه می باشد.

هر عاملی که می تواند کار قلب را افزایش دهد مانند اضطراب، کم خونی، عفونت، آریتمی یا ادم فیزیولوژیک باید شناسایی و در صورت امکان حذف یا کاهش داده شود.

هر عارضه همراه یا تشدید شده ناشی از بارداری مانند فشارخون، عفونت، کم خونی، ترومبوآمبولی به سرعت درمان شود زنان با بیماری قلبی باید از فعالیت سخت طی بارداری اجتناب کنند و آنهایی که تمایل دارند حاملگی شان را ادامه دهند و دچار اختلال عملکرد بطنی، بیماری سیاتونیک قلبی، یا آنهایی که فانکشنال کلاس III یا IV را دارند نیاز به محدودیت قابل توجه فعالیت دارند و لازم است طی روز دوره های استراحت ویژه داشته باشند.

با پیشرفت حاملگی وضعیت مادر از نظر فانکشنال کلاس قلب باید به دقت تحت نظارت باشد. در صورت هر گونه کاهش عملکرد قلب یا بدتر شدن فانکشنال کلاس بیماری مادر باید در بیمارستان بستری شود.

اکسیژن، دیورنیک ها، اینوتروپ ها مانند دیژیتال ها در صورت لزوم می توانند برای بهتر شدن کار کرد قلب استفاده شوند.

رشد جنین باید با دقت نظارت شود و در صورت وجود بیماری مادرزادی قلبی در مادر باید در 18 تا 22 هفته جنین اکوکاردیوگرافی شود. بسته به فانکشنال کلاس مادر و وضعیت جنین ارزیابی هفتگی یا 2 بار در هفته از سه ماهه سوم باید آغاز شود.

 

ضدانعقاد

بارداری یک شرایط با افزایش انعقادپذیری است و زنان باردار با دریچه قلب مصنوعی و یا نارسایی قلبی در معرض خطر بالایی برای ترومبوآمبولی هستند. متأسفانه اطلاعات کمی در مورد کارایی و بهترین پروتکل برای مصرف ضد انعقاد در این بیماران در طی بارداری وجود دارد.

 

مؤثرترین ضد انعقاد، وارفارین است اما به آسانی از جفت عبور کرده و اثرات نامطلوبی بر جنین در طی بارداری دارد و اگر در طی سه ماهه اول در بارداری استفاده شود.

خطر از دست دادن جنین در اوایل بارداری زیاد می شود و یا ممکن است با ناهنجاری های جنینی خاص از جمله هایپوپلازی خط وسط صورت و ناهنجاری غضروفی همراه باشد و اگر در سه ماهه دوم یا سوم مصرف شود خطر از دست رفتن جنین، محدودیت رشد جنین و ناهنجاری های ناشی از اختلالات انعقادی مانند خونریزی مغزی یا نقایص از دست دادن اندام افزایش می یابد.

بعضی از مطالعات نشان داده اند که اگر دوز روزانه 5 میلی گرم یا کمتر باشد احتمال این عوارض کمتر خواهد بود. انواع و اشکال مختلف هپارین از جفت عبور نمی کنند و بنابراین برای جنین بی خطر است ولی به طور کامل در جلوگیری از ترومبوز مؤثر نیست.

چند گزارش حاکی از بروز 30-12% از بیماری های ترومبوآمبولی و 15-4% مرگ و میر مادران باردار با دریچه قلب مصنوعی که هپارین دریافت می کردند وجود دارد. داروهای ضد پلاکت توصیه نمی شود مگر بیمار دارای بیماری عروق کرونر قابل توجه باشد.

کالج قلب و عروق آمریکا و انجمن قلب آمریکا توصیه می کنند تمام زنان با دریچه قلب مکانیکی تحت درمان با آنتی کواگولان با دوز درمانی طب حاملگی قرار بگیرند.

زنان دارای دریچه قلب مکانیکی باید در مورد روش های مدیریت درمانی مشاوره شوند و در ایجاد یک برنامه درمانی شرکت کنند تا بتوان به یک تعادل بین منافع و مضرات هم برای مادر و هم برای جنین به صورت ایده آل دست پیدا کرد.

 

در صورت ابتلا به بیماری های قلبی، زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟
در صورت ابتلا به بیماری های قلبی، زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

 

مدیریت درمان ضدانعقادی طی حاملگی و زایمان

1- بسیاری زنان ترجیح می دهند بلافاصله بعد از لقاح وارفارین قطع و به جای آن هپارین یا LMWH تا 12 هفته حاملگی دریافت کنند.

 

2- از 12 تا 36 هفته بیمار باید وارفارین یا هپارین را انتخاب کند. خطر وارفارین اگر دوز روزانه 5 میلی گرم یا کمتر باشد قابل اغماض است. اگر بیمار هپارین را انتخاب کند باید 2 بار در روز دریافت کند و میزان دوز آن باید در حدی باشد که aPPT به اندازه دو برابر میزان کنترل نرمال وقتی که 6 ساعت بعد از تجویز اندازه گیری شود، برسد. چنانچه بیمار انوکساپارین را انتخاب کند باید 2 بار در روز باشد و در دوزی که سطح فاکتور آنتی (10) بین 1 و 2/1 حدود 4 تا 6 ساعت از تجویز قرار بگیرد بعضی معتقدند که سطح ضدانعقاد درمانی باید تا بلافاصله قبل از دوز بعدی LMWH حفظ شود. (برای مثال 12 ساعت) بیمار همچنین ممکن است دوز پایین آسپرین را در سه ماهه دوم و سوم به عنوان پروفیلاکسی بیشتر علیه ترومبوز دریچه، دریافت کند.

3- چنانچه آنتی کوآکولان به هپارین در هفته 36-35 تبدیل شود مدیریت درمان بسیار آسان تر خواهد بود؛ زیرا هپارین نیمه عمر کوتاهی دارد(5/1 ساعت) اثر آن به سرعت با پروتامین سولفات قابل برگشت است و aPTT می تواند به سرعت اینکه اثر آن از بین رفته است را تأیید کند.

4- بیماری که روی هپارین است باید مطلع باشد که به محض شروع دردهای زایمان یا 12-8 ساعت قبل از شروع برنامه ریزی شده القای زایمان یا سزارین از تزریق خودداری کند. در این صورت می توانند بی حسی نخاعی دریافت کنند.

5- هپارین درمانی (هپارین یا LMWH ) و وارفارین باید 6-4 ساعت بعد از زایمان واژینال، 12- 6 ساعت بعد از سزارین در صورتی که بیمار خونریزی قابل توجهی ندارد مجدداً شروع شود این نکته بسیار مهم است که دوز هپارین یا LMWH در حدی باشد که INR برای دو روز متوالی در محدوده ی 3-2 برابر نرمال حفظ شود که معمولاً حداقل 5 روز طول می کشد.

 

آنتی بیوتیک پروفیلاکسی

زنانی که سابقه تب رماتیسمی حاد و اندوکاردیت دارند مصرف پروفیلاکسی پنی سیلین باید در طی بارداری ادامه یابد.

اینکه آیا زنان با انواع دیگر بیماری قلبی باید آنتی بیوتیک پروفیلاکسی طی بارداری دریافت کنند مورد بحث است.

کالج قلب و عروق آمریکا و انجمن آمریکا در گایدلاین خود اعلام کردند که به طور کلی در زنانی که تحت زایمان یا سزارین قرار می گیرند به جز در موارد شک به عفونت دادن آنتی بیوتیک طی زایمان ضروری نیست.

با این حال مصرف آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک در زنان با پارگی پیش از موعد پرده ها یا قبل از زایمان برای برخی از بیماران پرخطر باید مدنظر باشد. که این گروه شامل زنان با دریچه قلب مصنوعی یا استفاده از مواد مصنوعی برای ترمیم دریچه قلب و نقص قلبی ترمیم شده با مواد مصنوعی (طی 6 ماه پس از این روش) نقص قلبی ترمیم شده با مواد مصنوعی با نقص باقی مانده مجاور به مواد مصنوعی (هر زمان)، سابقه اندوکاردیت، نقص قلبی ترمیم نشده یا نقص قلبی سیانوتیک با درمان حمایتی از جمله کسانی که شنت یا مجرا با جراحی تعبیه شده است، هستند.

همچنین آنتی بیوتیک درمانی زمانی که شک به باکتریمی یا عفونت فعال وجود دارد باید استفاده شود.

 

بیهوشی

بیهوشی نخاعی روش ارجح برای کنترل درد در زنان مبتلا به بیماری قلبی است. با این حال جلوگیری از افت فشار خون حین بی حسی موضعی مهم است.

قبل از جای گذاری کاتتر تجویز دقیق کریستالوئید و تحت نظر گرفتن دقیق وضعیت مایع درمانی و تجویز آهسته داروهای بی حسی برای جلوگیری از این عارضه بسیار مهم است.

افدرین (Ephedrine) معمولاً داروی انتخابی برای جلوگیری و درمان افت فشار خون در بیهوشی موضعی است.

زیرا باعث انقباض عروق جفت نمی شود، با این حال چون افدرین ضربان قلب مادر را افزایش می دهد ممکن است فنیل افرین، برای آن دسته از بیمارانی که در آنها از تاکی کاردی و افزایش کار میوکارد باید اجتناب شود، مناسب تر باشد ( برای مثال تنگی دریچه میترال یا آئورت، شنت چپ به راست و …).

 

 

تکنیک تک دوز اسپینال در بیماران با بیماری قلبی پیشرفته کنتراندیکاسیون نسبی دارد، زیرا افت فشار مکرراً طی بلوک اسپینال رخ می دهد اپیدورال با مخدر یک روش جایگزین بسیار عالی است و ممکن است در بیماران که از افت فشار سیستمیک در آنها باید اجتناب شود بسیار مؤثر باشد (برای مثال آنهایی که دچار افزایش فشار خون ریوی هستند).

از آنجایی که انجمن دارو و غذای آمریکا در بیماران غیربارداری که در حال مصرف LMWH هستند و تحت بیهوشی اسپینال یا اپیدورال قرار گرفتند هماتوم اپیدورال یا نخاعی را و برخی آسیب های عصبی را گزارش کرده است استراتژی مهم تر این است که چندین هفته قبل از زایمان برنامه ریزی شده، به هپارین تبدیل شود برای بیمارانی با aPTT نرمال و شمارش پلاکت نرمال، بیهوشی اپیدورال ایمن است.

 

نوع زایمان

در تمام بیماران مبتلا به بیماری قلبی زایمان واژینال ارجح است در سزارین به علت اینکه میزان از دست دادن خون حداقل 2 برابر زایمان طبیعی است، نوسان همودینامیک به طور قابل توجه بیشتر بوده و همچنین خطر عفونت، ترومبوآمبولی و سایر عوارض اعمال جراحی افزایش می یابد که همه اینها مراقبت از مادر باردار با بیماری قلبی را تحت تأثیر قرار می دهد.

زنان با بیماری قلبی شدید ممکن است از سزارین برنامه ریزی شده سود ببرند. اینها شامل زنان با نارسایی احتقانی شدید قلب یا انفارکتوس میوکارد  اخیر یا تنگی شدید آتورت یا ریشه آئورت گشاد شده (بزرگ تر از Cm4 ) مصرف وارفارین طی 2 هفته قبل از زایمان و آنهایی که بلافاصله بعد از زایمان نیاز به تعویض دریچه دارند، می شود.

ضربان قلب، حجم ضربه ای، برون ده قلبی فشار متوسط شریانی طی زایمان و بلافاصله بعد از زایمان افزایش بیشتری دارد و باید به دقت مانیتور شود.

دریافت مایع و میزان برون ده و پالس اکسی متری باید به دقت بررسی و کنترل شود. پوزیشن خوابیده به پهلو و کنترل درد، تاکی کاردی و افزایش برون قلب را کاهش می دهد.

هیچ اجماعی در مورد بررسی و مانیتورینگ تهاجمی همودینامیک، در طی زایمان وجود ندارد ولی زنان با فانکشنال کلاس III یا IV بیماری قلبی ممکن است برای این کار در نظر گرفته شوند.

زایمان ابزاری در مرحله 2 زایمان برای کاهش کار قلب توصیه می شود. در بیماران قلبی، مرحله بلافاصله بعد از زایمان بسیار حیاتی است. از دست دادن خون باید به حداقل برسد. فشار خون باید حفظ شود ولی از ایجاد نارسایی قلبی ناشی از افزایش مایع درمانی پرهیز شود.

 

پیگیری

حدوداً 6-4 هفته بعد از زایمان بیشتر تغییرات قلبی عروقی ناشی از بارداری از بین می روند و بیمار باید مجدداً توسط متخصص قلب ارزیابی شود.

متخصص اطفال نیز می تواند برای بررسی قلبی نوزاد براساس نتایج آنومالی اسکن یا اکوجنینی و معاینه کنونی نوزاد تصمیم گیری کند.

براساس نتایج بارداری و بررسی قلبی مجدد با بیمار باید در مورد خطرات بارداری آینده مشاوره کرد و روش مناسب جلوگیری برای وی فراهم شود.

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

به منظور تعیین وقت و نوبت ویزیت در ساعت 15 الی 19 تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

بخش های مفید سایت دکتر زنان میتوانید مطالعه کنید

آندومتریوز  پارگی زودرس کیسه آب زایمان بدون درد زایمان زودرس زایمان سزارین

زایمان طبیعی سقط فیبروم رحمی کیست تخمدان

 

منبع: کتاب پروتکل های بارداری های پر خطر


how-is-preterm-labor-treated-1200x1200.jpg
14/نوامبر/2018

درمان زایمان زودرس چگونه است ؟

برای زایمان زودرس چه اقداماتی باید انجام داد  و  زایمان زودرس چیست ؟  قبل تر در سایت دکتر زنان به مساله دلایل زایمان زودرس چیست ؟  چگونه برای تولد نوزاد خود برنامه ریزی کنیم ؟ و چگونه برای تولد نوزاد خود برنامه ریزی کنیم ؟  علایم و نشانه های زایمان زودرس چیست ؟ پرداخته ایم شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید

نتایج آزمون غیر استرسی و سونوگرام شما پروفایل بیوفیزیکی نوزاد شما را ( BPP ) می سازد . این پروفایل به ضربان قلب ، تون عضلانی ، حرکت ، توانایی و دفعات حرکات تنفسی یا حرکات قفسه سینه و میزان مایع کیسه آمنیوتیک که نوزاد را احاطه کرده است ، توجه می کند .

اطلاعات به اعداد تبدیل می شود ، یعنی به هر اندازه گیری از عدد 0 تا 10 داده می شود . یک  BPP سالم عددی بین 8 و 10 است .

اگر عدد زیر 8 است ، آزمون معمولاً در زمان های مختلف یک روز تکرار می شود . پاسخ های آهسته نوزاد زمانی که تست انجام شده است می تواند به صورت چرت زدن باشد . پروفایل برای حذف این قضیه تکرار می شود .

BPP  به پزشک متخصص زنان و زایمان می گوید نوزاد شما در آن لحظه چه کاری می کند و همچنین در این زمان تا چه اندازه رشد و تکامل یافته است.

اگر نیاز است نوزاد شما زودتر به دنیا بیاید ، جراح زنان و زایمان شما نظر مساعدی در مورد اینکه نوزاد شما پس از تولد تا چه حد مناسب عمل می کند ، خواهد داشت .

درمان زایمان زودرس چگونه است ؟
درمان زایمان زودرس چگونه است ؟

تشخیص

زمانی که همه نمونه ها جمع آوری وآزمون ها شروع گردید و شرایط شما پایدار شد ، شما و همسرتان پزشک یا متخصصی را که برای مراقبت از شما و نوزاد متولد نشده تان گمارده شده است ملاقات خواهید کرد . به شما یک توضیح ابتدایی از موقعیت و توصیه های پزشک در جهت درمان گفته خواهد شد .

این گروه پزشکی چه کسانی هستند ؟

اینکه چه کسی در بیمارستان از شما مراقبت می کند بسته به موقعیت شما و نوزادتان دارد .

 

اگر شما یا نوزادتان عوارضی دارید ، افراد متخصص و حرفه ای برای ارزیابی و مراقبت هر دوی شما کمک خواهند کرد .پزشک متخصص زنان و زایمان شما یا یک پری ناتالوژیست ممکن است مراقبت شما را همراه با به کار بستن نصایح سایر متخصصان بر عهده بگیرد .

فهرست طولانی متخصصان شامل جراح ها ، کاردیولوژیست ها ( قلب ) ، متخصصان دستگاه گوارش ( سیستم هضم کننده ) ، متخصصان بیماری های عفونی و متخصص نورولوژی ( مغز ) می باشد .

برای نوزادان در مورد هر یک از متخصصان بالا ، متخصص مربوط به نوزادان به علاوه نئوناتالوژیست ( متخصصان مراقبت از نوزادان بیمار تازه متولد شده )، متخصصان گوش ( برای شنوایی ) ، افتالمولوژیست ها ( برای بینایی ) وجود دارد .

برای کمک به همه این متخصصان ، رادیولوژیست ها و تکنسین های آزمایشگاهی وجود دارند که آزمون را انجام و نتایج را آنالیز می کنند و البته پرستارهایی ، برای گزارش کردن هرگونه تغییرات به همراه پزشکان یا برای آنها آزمون ها را انجام و نتایج را آنالیز می کنند و همچنین پرستارهای برای دنبال کردن دستورات پزشک برای مراقبت از شما ، وجود دارند.

 

یادگیری اصطلاحات ، پرسیدن سئوال ها

در سیر حاملگی ، شما لغات جدید زیادی آموخته اید که تغییراتی را که در بدن شما در حال رخ دادن است توضیح می دهد و این تغییرات رشد و تکامل نوزاد شما را شرح می دهد .

فهم لغت شناسی پزشکی ممکن است دشوار باشد ، اما پرستارها ، پزشکان و ماماهای درگیر ، معمولاً بسیار کوشش می کنند تا مطمئن شوند کاملاً فهمیده اند .

 

 

درمان زایمان زودرس چگونه است ؟
درمان زایمان زودرس چگونه است ؟

اگرچه گاهی اوقات زمانی که شرایط یک خانم تغییر می کند ، ممکن است زمان کافی برای کارکنان پزشکی وجود نداشته باشد که توضیح دهند چه اتفاقی افتاده است .

در یک موقعیت اورژانسی ، که زمان بسیار مهم است یا اختلال موجود به طور کامل تشخیص داده نشده است ، لغات با تلفظ و دیکته مشکل که توسط پرستارها و پزشکان استفاده می شود ، ترسناک هستند .

به علاوه ، اگر شما مجبور باشید بیش از 24 ساعت در بیمارستان بمانید ، احتمالاً چندین پزشک و پرستار متفاوت خواهید داشت که از شما مراقبت می کنند و هر کدام ممکن است چیز ها را به شکل متفاوتی توضیح دهند .

در میان همه این چیزها ، شما و همسرتان باید فرم های رضایت مخصوص اعمال جراحی را امضاء کنید که ممکن است کاملاً نفهمیده باشید .

لذا شما ممکن است بپرسید : چطور شما می توانید در تصمیم گیری کمک نمایید اگر فهمیده اید چه چیزی در جریان است ؟

برای شروع ، نپذیرید که در مورد آنچه که در حال وقوع است ، در بی خبری و تاریکی بمانید . یک شرکت کننده غیر فعال در مراقبت طبی از خودتان و نوزادتان نباشید .

از پزشک متخصص زنان و زایمانخود و پرسنل پرستاری بخواهید تا اطلاعاتی را به صورتی که برای شما قابل فهم باشد ، در اختیارتان قرار دهند . این به عنوان یک بیمار حق شما است .

گروه های مختلف ارائه دهنده خدمات مراقبتی باید به طور مکرر در مورد مراقبت از شما ، صحبت کنند و مطمئن شوند که شما از وقایعی که برایتان رخ می دهد ، آگاهی دارید . آیا آنها این کار را نکرده اند ، در مورد ابهامات خود از آنها سئوال کنید .

اگر شما مطمئن نیستید که آیا متوجه برخی چیزها شده اید ، برای روشن شده آنها سئوال کنید . منتظر نمانید تا کاملاً بی توجه بمانید و شروع به سئوال کردن در مورد مراقبت هایی نمایید که دریافت می کنید . اگر شما به آنها اجازه ندهید ، آنها از ناآگاهی شما اطلاعی نخواهند داشت .

 

 

تغییر دادن درمان ها

شما ممکن است به درمان و داروها به روشی که پزشکتان می خواهد ، جواب ندهید . در نتیجه ، طرح مراقبتی شما شاید تغییر کند .

ممکن است دریابید که یک دوره درمانی یا دارویی که پزشکتان یک ساعت پیش دستور داده است ، در ساعت آینده تغییر خواهد کرد . این تغییرات می تواند برای شما و خانواده تان اغتشاش ایجاد کند .

شما نمی دانید امیدهایتان را بر چه اساسی پایه گذاری کنید . لحظه ای پزشک متخصص زنان و زایمان به شما می گوید همه چیز مناسب است و چند دقیقه بعد ، او می گوید شاید لازم باشد نوزادتان یک الی دو روز ، زودتر به دنیا آورده شود .

شاید احساس کنید بر روی یک کشتی استوانه ای از عواطف سوار شده اید . وضعیت هر خانمی در بیمارستان ، می تواند به سرعت تغییر کند و به همین علت درمان و کنترل زایمان زودرس نیز باید به همین سرعت پیشرفت کند . تصمیمات لازم است با کمترین تاخیر گرفته شود .

اما اگر شما بدانید ، در کل معمولاً برای جلوگیری از یک تولد زودرس چه کارهایی انجام می گیرد و بدانید که تصمیمات بسیار مهم هستند و شاید نیاز به عملکرد فوری داشته باشند ، بهتر برای این واقعه آماده خواهید شد .

 

طول مدت اقامت در بیمارستان

کارکنان پزشکی تلاش خواهند کرد که بفهمند چه عاملی منجر به انقباض ها شده اند و سعی خواهند کرد که تهدید به تولد زودرس را با مایعات ، استراحت کافی و اقدامات دارویی متوقف کنند .

بستری در بیمارستان جهت متوقف کردن زایمان زودرس ممکن است فقط برای 24 ساعت باقی بماند ، فقط به اندازه مدتی که زایمان را متوقف کند و برای یک دوره زمانی شما را تحت نظر بگیرند و یا ممکن است چندین روز یا چندین هفته به طول بیانجامد .

 

 

 

متاسفانه ، گاهی اوقات نمی توان علت زایمان زودرس را مشخص کرد ، یا ممکن است در شما عارضه ای ایجاد شده باشد که نیاز به درمان داشته باشد .

بعضی مواقع ، نمی توان زایمان زودرس را بدون استراحت کامل و داروهای تجویز شده و مانیتورینگ در بیمارستان متوقف کرد . در این موارد ، بستری در بیمارستان ممکن است تا پایان بارداری باقی بماند .

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع : کتاب مراقبت های دوران بارداری


what-women-should-do-in-the-second-trimester-of-pregnancy-1200x1200.jpg
14/نوامبر/2018

نکاتی که زنان باید در سه ماهه دوم بارداری انجام دهند تمام مراحل زایمان و وضع حمل  برای داشتن یک حاملگی سالم و زایمان راحت چه کارهایی می توان انجام داد قبل تر مراقبت های پس از زایمان طبیعی و سزارین را خواندیم در سایت دکتر زنان میخوانید شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین و پاره شدن کیسه آب را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید .

سه ماهه دوم شما

به هفته 14 الی 24 حاملگی ، تریمستر دوم می گویند . بسیاری از مردم این سه ماهه را به عنوان ماه های چهارم ، پنجم و ششم حاملگی در نظر می گیرند .

 

تغییرات بدن

این دوره معمولاً به عنوان زمان آرامش حاملگی شما در نظر گرفته می شود . بیماری صبحگاهی شما به خوبی برطرف شده است و شما احساس می کنید انرژی بیشتری نسبت به سه ماهه اول بارداری دارید .اما اگرچه به نظر  آرام می رسد ، بدن شما در حال تغییرات بیشتری می باشد .

  • شما شروع به یافتن می کنید ، بدین معنی که شکم شما شروع به بزرگ شدن می کند و رحم شما به سمت جلو فشار می دهد . شما یک پروفایل حاملگی دارید .
  • شاید شما متوجه یک سری خطوط کششی  بر روی سینه ها ، ران ها و شکم خود بشوید . بیشتر اینها پس از بچه دار شدن ناپدید می شوند .
  • همچنان که رحم شما بزرگتر می شود ، دو لیگامانی که به ماهیچه رحم شما متصل هستند ، نیاز به کشش یافتن دارند ، گویی باند های لاستیکی هستند .

 

نکاتی که زنان باید در سه ماهه دوم بارداری انجام دهند
نکاتی که زنان باید در سه ماهه دوم بارداری انجام دهند

 

متأسفانه ، لیگامان ها به راحتی رحم ، کشش پیدا نمی کنند . هرگونه حرکت ناگهانی که شما می کنید ، حتی یک عـطسه ، می تواند باعـث یـک گرفتگـی عضـلانی دردنـاک شـود ، شـرایـطـی که درد لیگامان گرد نامیـده می شود .

توانایی لیگامان برای کشش یافتن با گذشت زمان بهبود می یابد . چندین کار وجود دارد که می توانید برای تخفیف دادن این این ناراحتی انجام دهید . سعی کنید زمانی که گرفتگی عضلانی دارید ، کمی آهسته تر حرکت کنید .

اگر این کمکتان نکرد ، به سمتی که دردناک است دراز بکشید و محلی را که به لیگامان متصل است ماساژ دهید تا شل گردد .

درد لیگامان گرد معمولاً فقط وقتی رخ می دهد که شما حرکت می کنید ، نه وقتی که شما در یک موقعیت ساکن قرار دارید .

اگر درد شما با استراحت و ماساژ بهتر نشد و نسبتاً به سرعت بر طرف نشد ، با دکتر زنان و زایمان خود تماس بگیرید تا علائم خود را گزارش دهید .

  • تغییرات قابل توجهی برای پستان های شما اتفاق خواهد افتاد . آنها بزرگ می شوند ، نیپل ها و پوست دور آنها تیره تر می شود و برخی خانم ها متوجه یک ترشحات شفاف کم از نیپل های خود می شوند .
    به این ترشح ،کلستروم می گویند ، یک مایع بسیار مغذی که معمولاً از پستان ها زمانی که شیر دادن از طریق آنها آغاز می شود رها می شود .
    رها شدن کلستروم قبل از تولد بچه در انتهای تریمستر دوم یا سوم معمول است و کاملاً طبیعی است . اگر متوجه شدید هرگونه خونی از نیپل هایتان می آید ، به دکتر زنان و زایمان خود اطلاع دهید .البته این امر به سادگی در اثر تحریک نیپل نیز ایجاد می شود اما باید بررسی شود .
  • شاید متوجه شوید گونه هایتان سرخ شده اند ، یا لکه های قهوه ای رنگی بر روی صورت تان پدیدار گشته است . به این لکه ها کلواسما ، یا ماسک حاملگی می گویند .
    علت سرخ تر شدن گونه های شما این است که گردش خون شما افزایش یافته است . لکه های قهوه ای روی صـورت شـما به علـت افزایـش هورمون های حاملگی است و معمولاً پس از زایمان بر طرف می شوند .
  • شاید در اثر اضافه وزنی که در این سه ماهه ، به دست آورده اید ، شگفت زده شوید . شما باید لباس های حاملگی بپوشید . به دنبال لباس های حاملگی راحت و با کیفیت مناسب بگردید که بتوانید بپوشید تا کار کنید .برای ذخیره کردن پولتان ، از خواهرها یا دوستان خود که اندازه جثه شان نزدیک به شما است ، درخواست کنید اگر لباس هایشان را استفاده نمی کنند ، به شما امانت بدهند . شما همچنین باید لباس های زیر راحت طی حاملگی برای خود خریداری کنید ، این لباس ها ، تغییرات فیزیکی شما را قابل تحمل تر می کنند .

آزمون ها

معمولاً اولین سونوگرافی را در سه ماهه دوم انجام دهید ( برخی از پزشکان متخصص زنان و زایمان یک سونوگرام در سه ماهه اول انجام می دهند ) . دکتر زنان و زایمان شاید در مراقبت پره ناتال خود سونوگرام را قرار ندهند . شما می توانید یک سونوگرافی درخواست کنید .

دو راه برای داشتن یک سونوگرافی وجود دارد . معمول ترین راه استفاده از ترانس دیوسر شکم است . با این روش ، شما باید قبل از قرار گرفتن از تخت معاینه ، چندین لیوان بزرگ آب بنوشید و تا زمانی که سونوگرافی  کاملاً انجام نشده است ، از رفتن به دستشویی خودداری نمایید ، زیرا یک مثانه پر ، کمک می کند تصویر بهتری از رحم گرفته شود .

بر روی میز معاینه ، یک ژل مایع گرم بر روی شکم شما مالیده می شود . یک ابزار قلم مانند به نام transducer بر روی ژل چرخانده می شود و امواج صوتی را به شکم می فرستد .

ترنس دیوسر تصویر اعضاء یا بچه شما را به یک تلویزیون اسکرین منتقل می نماید . اولتراسوند صدمه ای نمی بیند ، اما به علت پری مثانه این کار تا حدودی دشوار است .

راه دیگر برای انجام یک اولتراسوند استفاده از یک ترانس دیوسر واژینال است . این روش برای تشخیص زودرس مشکلات مورد ظن ، نظیر جایگزینی غیر طبیعی جفت ، کمک کننده است .

این روش همچنین می تواند مشخص کند آیا طول سرویکس می تواند منجر به ایجاد اختلالاتی در حاملگی شود .

برای یک سونوگرافی با پروب واژینال نیز باید به پشت روی میز معاینه بخوابید ، اما پاهای شما بالا قرار می گیرد ، درست مثل معاینه واژینال . پروب واژینال شبیه اندازه و شکل یک تامپون است .

 

 

مانند یک اسپکولوم که برای پاپ اسمیر استفاده می شود ، به نظر می آید . هر نوع اولتراسوند به دکتر زنان و زایمان شما کمک می کند طول جنین را اندازه بگیرد و نیز در قطعی کردن اینکه چه زمانی از حاملگی شما سپری شده است به او کمک می کند .

گاهی اوقات پس از دیدن و اندازه گرفتن نوزاد با سونوگرافی ، دکتر زنان و زایمان شما ، شاید تاریخ زایمان شما را چند روز تغییر دهد .

اگر شما در مورد این که چه زمانی قاعدگی قبلی شما شروع شده است شک دارید ، سونوگرافی می تواند به دکتر زنان و زایمان کمک کند تا مشخص شود تاریخ احتمالی زایمان نوزاد چه زمانی است .

همچنین با سونوگرافی مشخص می شود آیا شما دو یا چند قلو باردار هستید .

تست توصیه شده دیگر ، اندازه گیری آلفا فیتوپروتئین سرم مادری (  MSAFP ) است ، که همچنین به آن یک غربالگری سه گانه نیز گفته می شود ، که مشخصص کننده خانم هایی است که باید جهت اختلالات ژنتیکی در نوزادشان ، آزمون های بیشتری را انجام دهند .

یک نمونه خونی برای MSAFP معمولاً در یک ویزیت پره ناتال در شروع تریمستر دوم گرفته می شود . اگر نتایج MSAFP اختلالات بالقوه را نشان دهد ، یک آزمون ژنتیکی ، آمنیوسنتز ، می تواند برای هفته بیستم بارداری ، انجام شود .

برای آمنیوسنتز ، با استفاده از اولتراسوند ، یک نمونه کوچک مایع آمنیویی کشیده می شود و ارزیابی می شود .
راه دیگر برای خانم هایی که به این اطلاعات ، سریع نیاز دارند ، نمونه برداری از پرزهای کوریونی است ، که می تواند در هفته دهم انجام شود.

معمولاً این تست برای خانم هایی مناسب است که سابقه یک بچه با اختلالات ژنتیکی داشته اند .

 

 

 

 

آنچه شما انتظار دارید

مهیج ترین چیزی که طی این سه ماهه رخ می دهد این است که شما احساس می کنید نوزادتان حرکت می کند . حرکات در ابتدا ظریف خواهند بود .

برخی ، این حرکت را اینطور توصیف کرده اند که انگار بال پروانه درون شکم تکان می خورد .همچنان که نوزاد بزرگ تر و قوی تر می شود ، حرکاتش آشکارتر خواهد شود .

احساس لرزش ، هل دادن ، فرو کردن تأیید خواهد کرد که به راستی انسان دیگری را حمل می کنید . به تاریخ اولین باری که حرکت نوزادتان را احساس کردید و اینکه حرکتش شبیه چه چیزی است ، دقت نمایید .این یک نقطه تغییر در بارداری شما است .

این یک احساس خواهد بود که شما احتمالاً هرگز فراموش نخواهید کرد ، اما بهتر است که تفکرات را بر روی کاغذ بنویسید .

بگذارید دکتر زنان و زایمان شما در مورد آن بداند . در مراحل بعدی حاملگی ، آنها از شما خواهند پرسید هر چند وقت یک بار نوزادتان حرکت می کند ، اما در زمان کنونی این فقط هیجان آور است که احساس کنید یک انسان دیگر درون شما حرکت می کند .

لحظه مهیج دیگر اولین باری است که همسر شما نیز حرکت بچه را احساس می کند ، او ممکن است چند روز یا حتی یک هفته پس از اینکه شما آن را احساس کردید ، هنوز نتواند حرکت بچه را احساس کند .

در این مرحله از حاملگی ، بچه شما می تواند حرکات مهمی ، نظیر ضربه زدن ناگهانی ، سکسکه ، مکیدن انگشت شست داشته باشد .

معمولاً فعالیت نوزاد شما هم برای شما هم برای همسرتان تا پایان سه ماهه دوم قابل تشخیص خواهد بود . احساس حرکت بچه هر کس را شگفت زده می نماید .

دردها و ناراحتی ها

شما ممکن است در سه ماهه دوم بارداری، ناراحتی های اندکی داشته باشید، اما موارد خاصی می توانند آزار دهنده باشند .

 

گرفتگی عضلات پا به ندرت رخ می دهد ، به علت تغییراتی که در نحوه مصرف کلسیم توسط بدن در حاملگی رخ می دهد .

این گرفتگی های عضلانی به وسیله خم کردن آرام پا ، زمانی که وزن روی آن قرار داده شده ، می توانند بهبود یابند . یک نوار پارچه ای گرم نیز می تواند کمک کننده باشد ( به ورزش های سه ماهه دوم و سوم که در ادامه می آید ، توجه نمایید ) .

ورید های پاهای شما قابل رویت می گردند . این ها ورید های واریسی هستند . افزایش وزن رحم طی حاملگی باعث می شود خون از پاها آهسته تر بر گردد ، و این امر باعث متورم شدن وریدها می شود .

اگر واقعاً موجه شدید که ورید های پاهایتان برجسته تر شده اند ، از پوشیدن لباس های کلفت خودداری نمایید ، و پاهایتان را هر زمان که می توانید بالا نگه دارید .

زمانی که روی صندلی می نشینید ، پاهایتان را روی هم نیندازید و زمانی که برای هر مدتی در مکانی می ایستید ، به آرامی ، حرکت کرده و وزن خود را از یک پا به پای دیگر منتقل کنید .

افزایش احتقان بینی ، ناراحتی دیگری در حاملگی است . این امر نیز به علت تغییرات هورمونی که باعث افزایش خون وریدهای بینی شما می شوند ، اتفاق می افتد . اگر شما خونریزی از بینی به صورت مکرر  دارید ، به دکتر زنان و زایمان خود بگویید .

در غیر این صورت ، نوشیدن مقدار زیادی آب و فین کردن به آرامی بدون خطر است .

سرانجام ، همسر شما ، در حالی که بسیار از این که پدر شده است خوشحال است ، شاید به علت شکل بالن مانند شما ، کمتر به شما ابراز محبت کند .

او می ترسد به بچه آسیب برسد . شما ممکن است به تلاش جنسی علاقه داشته یا نداشته باشید ، اما اگر خواهان برخورداری فیزیکی بیشتری هستید ، باید اجازه دهید همسرتان این موضوع را بداند .

 

 

 

شما می توانید او را تشویق کنید تا احساسات تغییر یافته خود را بیان کند . خوشبختانه ، شرایط هر طور که باشد ، هر دوی شما می توانید خودتان را تطبیق دهید و سرانجام به تغییراتی که هر دوی شما می یابید ، می خندید .

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

 

منبع : کتاب مراقبت های دوران بارداری


how-is-the-postpartum-period-1200x1200.jpg
14/نوامبر/2018

دوران پس از زایمان چگونه است ؟ امروز در سایت دکتر زنان به مساله دوران پس از زایمان پرداخته ایم شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید .

بعد از انجام موفقیت آمیز عمل زایمان ، زائو وارد دوره ای به نام دوره نفاس می شود . دوره نفاس مدت زمان 8-6 هفته پس از وضع حمل را شامل می شود که طی این دوره تغییرات فیزیکی و فیزیولوژیک ایجاد شده بر اثر حاملگی پسرفت می کنند .

 

 دوره نفاس

تغییرات بازگشتی دوره نفاس در واقع تمام ارگانهای بدن را در بر می گیرد ولی عمدتاً این تغییرات در اعضای تناسلی و پستانها به وقوع می پیوندند .

رحم
رحم که در هنگام زایمان وزنی در حدود 1000 گرم دارد ، طی این دوران تدریجاً به وزن پیش از حاملگی یعنی حدود 80-60 گرم باز می گردد و پروتئین مازاد سلول های عضلانی لایه عضلانی رحم یا از طریق ادرار دفع می گردد و یا به مصرف تولید شیر می رسد .

بستر جفت که محل ارتباط جنین یا رحم مادر بوده است تدریجاً با انقباض رحم و بعد ترمیم محل استقرار جفت ، و بدون بر جای ماندن بافت جوشگاه قابل توجه ، از داخلی ترین لایه رحم ( آندومتر ) پوشیده می شود .

طی دوره نفاس ترشحاتی به نام لوشیا(Lochia) از رحم منشاء گرفته و به بیرون ترشح می گردد .

لوشیا متشکل از خون تراوش یافته از عروق بستر جفت و بقایای سلول های مرده جفت است که طی ساعات اولیه پس از زایمان عمدتاً به صورت خون خالص است اما به زودی تبدیل به لوشیای قرمز می شود که این ترشح خونی تا 5-4 هفته ادامه می یابد .

دوران پس از زایمان چگونه است ؟
دوران پس از زایمان چگونه است ؟

 

کم کم لوشیای خونی تبدیل به ” لوشیای خونی – سرمی ” می شود که رنگ زرد مایل به قهوه ای دارد و بعد به ” لوشیای سفید ” مبدل می گردد و تدریجاً تا پایان دوره نفاس قطع می گردد . اگر ترشحات خونی رحم زمانی بیش از زمان گفته شده ادامه پیدا کند ، می تواند نشانه باقیماندن قطعاتی از جفت در رحم یا عدم انقباض و برگشت مناسب رحمی باشد .

گردن رحم
گردن رحم  پس از وضع حمل سیر برگشی را آغاز می کند و بزودی حالت کانالی خود را می سازد .

پستانها
تغییرات و سرعت برگشت بافت پستانی به این نکته بستگی دارد که مادر به فرزند شیر بدهد یا خیر .طبیعتاً مادری که به فرزندش شیر می دهد به بافت غددی پستان برای تولید مقدار کافی شیر نیاز خواهد داشت و هورمون های مترشحه از غده هیپوفیز تا حد زیادی مسئول حفظ بافت غددی پستان خواهند بود .

در چند روز اول پس از وضع حمل ، پستان به علت اتساع عروق خونی و لنفی آن دچار احتقان و پر خونی می گردد که با اتساع ، سفتی و گرمی همراه است .

این پدیده گذرا است و علایم آن حدود 2-1 روز  طول می کشد . استفاده از یک کرست نگهدارنده سفت ، کیسه یخ و در موارد شدید تر ضد درد می تواند در رفع علایم کمک کننده باشد .با توجه به اینکه این تورم پستانی به تولید شیر ارتباطی ندارد ، استفاده از شیر دوش کمک زیادی نمی کند .

تخمدان ها
طی دوران حاملگی به علت ترشحات هورمونی جفت و اثرات مهاری این هورمون ها بر غده هیپوفیز که غده اصلی کنترل کننده عمل تخمدان هاست ، عملکرد دوره ای تخمدان به حال تعلیق در می آید . به دنبال زایمان و خروج جفت این اثرات مهاری برداشته شده و بسته به اینکه مادر به فرزندش شیر بدهد یا نه ، عملکرد تخمدان تدریجاً به حالت اول باز می گردد .

 

 

اغلب زنانی که به بچه های خود شیر نمی دهند ظرف 6-4 هفته پس از تولد کودک ، یک دوره خونریزی خواهند داشت در حالی که مادران شیرده اغلب ( و نه همیشه ) تا زمانی که شیر می دهند قاعده نمی شوند .

ضمناً زنانی که چند شکم زائیده اند سریعتر از زنان شکم اول قاعده می شوند .اولین قاعدگی معمولاً با دفع زیاد خون همراه است و اغلب بدون تخمک گذاری است که پس از 4-3 دوره قاعدگی ، تخمک گذاری نیز در جریان می افتد .

با تمام قواعد توصیف شده بالا ، گاه بدون شروع خونریزی قاعدگی ، تخمک گذاری آغاز می گردد و در این موارد است که اگر مادر شیرده روش مناسب پیشگیری از بارداری بکار نبرد ، امکان وقوع حاملگی دوم وجود خواهد داشت .

وزن بدن
بلافاصله بعد از وضع حمل حدود 8/5 – 8/4 کیلوگرم از وزن بدن کاسته می شود ، که این کاهش عمدتاً مربوط به وزن نوزاد ، جفت و مایع آمنیونی است .

طی دوره نفاس مایع بافتی اضافی که در طول حاملگی در بافت ها جمع شده بود ، تدریجاً دفع می گردد و چیزی حدود 2 کیلوگرم دیگر نیز از وزن مادر کاسته می شود ( البته این ارقام ، ارقامی متوسط هستند ، طبیعی است که وزن مادر در این امر مهم است ) . در زایمان طبیعی به علت همین دفع مایعات اضافی بدن ، طی 12 ساعت اول پس از زایمان دفع ادرار قابل ملاحظه ای برقرار می شود .

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع :کتاب آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


what-is-the-probability-of-cesarean-section-going-up--1200x1200.jpg
14/نوامبر/2018

در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟ امروز در سایت دکتر زنان به مساله سزارین پرداخته ایم خیلی از از ما درخواست داشتید که به مساله عمل سزارین بپردازیم شما میتوانید در قسمت نظرات نکات خود را برای ما ارسال کنید تا بتوانیم شمارا راهنمایی کنیم با ما همراه باشید .

در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟
در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟

 

زایمان سریع

زایمان سریع یعنی مواردی که کمتر از 3-2 ساعت به طول انجامیده باشد و حدود 10 % وضع حمل ها را شامل می شوند و در چند زاها شایعتر از زایمان ها شکم اول است . زایمان سریع خطر صدمه نوزاد را در بر دارد .

زنانی که سابقه وضع حمل سریع را دارند باید بلافاصله پس از شروع انقباضات و یا پس از پاره شدن کیسه آب به بیمارستان رسانده شوند .

سزارین :

عبارت است از خروج جنین از طریق برش جدار شکم و جدار رحم .
طبق آمار ، استفاده از عمل سزارین امروزه افزایش یافته است و در کنار آن میزان مرگ و میر جنین حین زایمان کاهش یافته است که به علت انجام سریع سزارین در مواردی است که جنین حین زایمان طبیعی دچار ناراحتی شده است .

کلاً در 23 % زایمان ها احتمال انجام عمل سزارین را می توان چنین ذکر کرد :

1-زایمان سخت

زایمان سخت عبارت است از پیشرفت آهسته و غیر طبیعی زایمان که می تواند معلول علل متفاوتی از جمله تنگی لگن ، اختلال نیرویی انقباضی رحم ، قرارگیری نا مناسب جنین در حفره رحم ، بزرگی جثه جنین  ( خصوصاً جنین های بالای 4 کیلوگرم وزن ) باشد .

معیارهایی برای پیشرفت و سرعت مناسب زایمان وجود دارد که اگر زایمان دچار تاخیر یا وقفه گردد سراغ سزارین خواهند رفت .

2-تنگنا و ناراحتی جنینی
اگر حین زایمان به هر علت خونرسانی جفت به جنین دچار اشکال گردد ، ضربان قلب جنین از حد معمول خود بیشتر و یا کمتر می گردد .هر کدام از این نشانه ها ، نشانه ناراحتی جنینی است و لزوم سزارین فوری را طلب می کند .

در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟
در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟

3-جفت سر راهی .

4-جداشدن زودرس جفت .

5- قرارگیری غیر طبیعی جنین در رحم
وضعیت عرضی یا بریچ در صورتی که چرخش خارجی بعد از سه ماهه دوم نتیجه نداده باشد .

6- بیماری های طبی مادر
مواردی چون پره اکلامپسی ، اکلامپسی و دیابت نمونه هایی هستند که به خاطر عوارض خطرناکشان سزارین می شوند .

7- سزارین قبلی
انجام عمل سزارین قبلی فی نفسه دلیل بر انجام عمل سزارین مجدد نیست مگر آن که عواملی که در حاملگی قبلی باعث انجام عمل سزارین شده اند ، اکنون نیز وجود داشته باشند به عنوان مثال تنگی لگن که در افراد با جثه کوچک شایعتر است برای هر زایمان باز هم وجود دارد و هر بار انجام عمل سزارین را ضروری می سازد .

اما اگر عوامل دیگری علت انجام سزارین طی حاملگی قبلی بوده اند که اکنون آن عوامل وجود ندارند به بیمار اجازه زایمان طبیعی داده می شود ؛ به عنوان مثال فردی در حاملگی اول خود به پره اکلامپسی شدید مبتلا شده بود و برای وی عمل سزارین انجام گرفته و در حاملگی کنونی هیچ مشکلی پیدا نکرده است ، به این فرد باید فرصت زایمان طبیعی داده شود .

8-حاملگی دو یا چند قلو
سزارین روش مطمئنی برای این نوع حاملگی است ، گرچه در برخی شرایط خاص زایمان طبیعی را می توان انجام داد .

عمل سزارین به دو روش کلاسیک و برش بادبزنی ( عرضی ) صورت می گیرد . روش کلاسیک عبارت است از برشی طولی در خط وسط شکم و بر روی قسمت فوقانی رحم .

این روش ، روشی ساده و سریع است و در مواردی که تخلیه سریع رحم ضرورت داشته باشد و یا جنین به طور عرضی قرار گرفته باشد روش انتخابی است اما به دلیل خونریزی زیاد و ترمیم ضعیفتر روش رایج سزارین نیست .

رایج ترین نوع عمل سزارین برش عرضی بر روی سگمان تحتانی است که هم بهتر ترمیم می شود و هم احتمال خونریزی کمتری دارد ،به علاوه برای موارد زایمان های طبیعی بعدی ، بهترین نوع برش جراحی است .

 

 

عمل سزارین قطعاً میزان آسیب کمتری نسبت به زایمان طبیعی بر جنین وارد می کند اما به خاطر خطرات بالقوه عمل جراحی بر روی مادر، در درجه دوم اهمیت ، پس از زایمان طبیعی قرار دارد .

البته عمل سزارین برای جنین کاملاً بی خطر نیست و احتمال مشکلات ریوی نوزاد در این موارد بیش از زایمان طبیعی است .

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع : کتاب آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


everything-about-natural-birth-is-better-1200x1200.jpg
14/نوامبر/2018

همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید این مطلب اختصاصی در سایت دکتر زنان منتشر شده که به تایید متخصص زنان و زایمان خانم دکتر مژگان کریمی رسیده است . با ما همراه باشید

زایمان طبیعی :

رحم شخص حامله از دو بخش فوقانی و تحتانی تشکیل شده است جنین در بخش فوقانی رحم که حاوی رشته های عضلانی زیاد در جدار خود هست ، واقع شده است ؛ درحالی که بخش تحتانی که قسمتی از تنه رحم همراه با گردن رحم را شامل است الیاف عضلانی کمی دارد ، در عوض حاوی رشته های فیبری است که استحکام این بخش را حفظ کرده و ار خروج جنین ممانعت به عمل می آورند .

همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید
همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید

 

فضای درونی بخش تحتانی رحم توسط ماده موکوسی نیمه جامدی که حالت ژله ای دارد و از ترشحات سلول های همین مناطق است پر شده و بدین وسیله از ورود میکروب های موجود در مهبل به رحم و جنین ممانعت می کند .

علاوه بر آن وجود کیسه جنینی سالم هم عامل بازدارنده در جهت ورود میکروب ها به فضای رحم است .

با نزدیک شدن به انتهای حاملگی ، از طرفی تعداد انقباضات عضلات قسمت فوقانی رحم افزایش می یابد و از طرف دیگر رشته های فیبری قسمت تحتانی رحم تدریجاً شل می شوند . این روند تا آغاز مرحله زایمان پیش می رود به طوری که در حین زایمان مجموعه فشار ناشی از انقباض عضلات رحمی که گفتیم به شکل منظم و با فواصل مشخص انجام می گیرد همراه با شلی رشته های اطراف بخش تحتانی رحم ، اجازه نزول جنین را به بخش تحتانی رحم می دهند .

در اینجا ابتدا بخش تحتانی رحم با ورود عضو پایینی جنین ( که به آن عضو نمایش می گویند و معمولاً سر جنین است ) باز شده و با پیشرفت بیشتر زایمان دهانه خروجی گردن رحم شروع به باز شدن می کند و تدریجاً تا حدود CM10-8 هنگام خروج جنین باز می شود .

زایمان را به طور ساده به 3 مرحله تقسیم می کنند :

مرحله اول زایمان – از شروع دردهای زایمان تا باز شدن کامل گردن رحم که گفتیم این میزان 10-8 سانتی متر است .

مرحله دوم زایمان – این مرحله از بازشدن کامل گردن رحم تا خروج کامل جنین را در بر می گیرد .

مرحله سوم زایمان – بعد از خروج جنین تا خروج کامل جفت و پرده های آنرا می گویند . قبل از این که در مورد هر یک از مراحل فوق و اقدامات حمایتی زائو از سوی کادر پزشکی توضیح داده شود ، لازم است مختصری در مورد وضعیت قرار گیری جنین در رحم صحبت شود .

وضعیت قرارگیری جنین در رحم – وقتی صحبت از وضعیت قرار گیری جنین در حفره رحم می شود منظور غالباً 8  هفته آخر حاملگی است ؛ چرا که قبل از این زمان به علت بزگتر بودن سر در مقایسه با بقیه قسمت های بدن و نیز حداکثر بودن حجم مایع آمنیونی ، وضعیت قرار گیری جنین در رحم برای تعیین نوع زایمان و یا انجام سزارین قابل اعنماد نیست و حدود هفته 32 جنین می تواند موقعیت خود را تغییر دهد اما پس از هفته 32 معمولاً وضعیت جنین تغییر نکرده و با همان وضعیت زایمان شروع خواهد شد .

از آنجا که رحم حفره ای گلابی شکل است که ته این گلابی در بالا قرار دارد و طی هفته های آخر لگن و پاهای جنین بیشترین حجم جنین را تشکیل می دهند ، لذا شایع ترین وضعیت قرار گیری جنین حالتی است که جنین به طور طولی چنان قرار گیرد که سر به سمت پایین و ته جنین در ته ( قسمت بالایی ) حفره رحمی باشد .

این وضعیت نزدیک به 96 % وضعیتهای قرار گیری جنین را تشکیل می دهد و از آنجا که موقع معاینه از طریق مهبل قبل از زایمان ، سر قابل لمس خواهد بود به آن وضعیت سری ( سفالیک ) می گویند که گفتیم شایع ترین حالتی است که زایمان انجام می گیرد .

از وضعیتهای دیگر ، وضعیت بریچ یا ته جنین است که جنین به طور طولی قرار دارد و ته جنین همراه یا بدون پاها عضو نمایش است . وضعیت عرضی ، وضعیت دیگری است که جنین به صورت عرضی در رحم قرار دارد و وضعیت بسیار بدی برای زایمان طبیعی است .

برای فهم وضعیت قرار گیری جنین از روش های زیر بهره می برند :

  • معاینه شکمی– این روش طی ماه های آخر حاملگی خصوصاً هفته های آخر به کار می رود که البته گاه تعیین وضعیت جنین از این راه مشکل خواهد بود .
  • سمع قلب جنین – با توجه به این که صدایقلب جنین در مناطقی از شکم مادر که جدار قفسه سینه جنین به آن نزدیک است ، بهتر شنیده می شود .با این روش به طور دقیق می توان وضعیت جنین را معین کرد .
  • معاینه از راه مهبل این روش حین مرحله اول زایمان که گردن رحم باز شده است انجام می گیرد و از طریق لمس عضو نمایش ، وضعیت جنین را معین می کنند .
    با معاینات فیزیکی فوق معمولاً می توان وضعیت قرار گیری جنین و عضو نمایش را تعیین کرد ، چنانچه تردیدی وجود داشته باشد از روش چهارم استفاده می شود .
  • سونوگرافی که به خوبی موقعیت جنین را در حفره رحم تعیین می کند .
    حال روند زایمان طبیعی را که سه مرحله آن را قبلاً ذکر کردیم در مورد زایمان با وضعیت سر که شایعترین حالت و کم خطر ترین نوع زایمان طبیعی است پی می گیریم .

 

گفتیم طی مرحله اول زایمان نیروی انقباضی رحم مخصوصاً در قسمت فوقانی آن ، جنین را به پایین کشانده و بر اثر فشار سر بر گردن رحم ، گردن تدریجاً تا حداکثر میزان خود باز می شود . طی مرحله اول زایمان ، زائو روی تخت و با راحت ترین وضعیت که معمولاً حالت خوابیده به پهلوی چپ است دراز می شود و با هر دوره انقباض رحمی که بین 4-2 دقیقه تکرار می شود هیچ گونه تلاش اضافی انجام نمی دهد و تنها آرامش خود را حفظ می کند .

طی این مرحله که در خانم شکم اول به طور متوسط 8 ساعت و در خانم چندزا حدود 5 ساعت طول می کشد ، کادر پزشکی به فواصل ، فشار خون ، نبض مادر ، درجه حرارت و ضربان قلب جنین را کنترل می کند . طی این مرحله زائو از راه دهان چیزی نمی خورد .

با کامل شدن بازشدگی گردن رحم ، زائو را وارد اتاق مخصوص زایمان می کنند که دارای تخت مخصوص و وسایل لازم است . تخت مخصوص زایمان ، محل هایی برای قرارگیری پاها از یکدیگر راحتترین وضعیت برای زایمان را فراهم می کند .

 

همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید
همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید

 

طی این مرحله ( مرحله دوم ) پزشک برای کمک به زایمان دستکش استریل می پوشد و با انجام بی حسی موضعی و نیز مانورهای خاص ، مادر را یاری می کند . این مرحله ، مرحله ای است که انقباض ارادی و عضلات شکمی توسط مادر در انجام زایمان بسیار ضروری و کمک کننده است و آغاز هر مرحله انقباضی عضلات رحمی ، زائو نیز با فشار شکمی سعی در دفع جنین می کند .

با خروج سر از کانال زایمان ( البته در صورتی که وضعیت جنین ، وضعیت سری باشد ) پزشک دهان و مجاری بینی نوزاد را با وسیله خاص مکش به نام “پوار ” از ترشحات تمیز کرده و به دنبال انقباض های بعدی رحمی نوزاد را خارج می سازد .

در این حالت با سر و ته نگاه داشتن نوزاد و همچنان تمیز کردن مجاری هوایی از ترشحات ، اولین تنفس نوزاد که با گریه همراه می شود ، ورود نوزاد به دنیای خارج از نوید می دهد .

پس از خروج نوزاد ، دستیار پزشک آنرا در سطحی برابر با کانال زایمان و یا در سطحی پایینتر قرار می دهد تا از خروج خون بند ناف جنینی به سوی جفت جلوگیری شود . پس از 30ثانیه از خروج کامل جنین بند ناف با فاصله مناسبی از نوزاد توسط دو پنس که به فاصله چند سانتی متری از هم زده می شوند ، مسدود و با قیچی بند ناف بین این دو پنس قطع می شود . بدین ترتیب با جدا کردن نوزاد از بند ناف ، مرحله دوم زایمان در شکم اول حدود 50 دقیقه و در چندزاها حدود 20 دقیقه طول می کشد .

مرحله سوم زایمان شامل خروج کامل جفت از کانال زایمان است که پس از چندین دقیقه تا حداکثر 10 دقیقه بعد از خروج کامل جنین به وقوع می پیوندد .

طی این مرحله هیچ گونه کششی بر بند ناف از سوی پزشک صورت نمی گیرد بلکه منتظر می مانند تا طول بند ناف به دنبال حرکت جفت به سمت پایین افزایش یابد و یا خون روشن بدون لخته که پشت جفت محبوس شده بود به یکباره تخلیه گردد . در این هنگام با حرکت جفت به سوی پایین آنرا خارج می سازند .

 

 

اگر احیاناً در خروج جفت تاخیری پدید آید با تزریق اکسی توسین در سرم زائو کمک به دفع آن می کنند . پس از خروج جفت اقدام به بخیه زدن محل برش فرج و مهبل می شود و سپس مادر به تخت قبلی خود باز می گردد و تا مدت 2-1 ساعت تحت نظارت مستقیم کادر پزشکی قرار می گیرد .

طی این مدت نیز فشار خون و نبض مادر و همچنین دستگاه تناسلی وی از نظر عدم وجود خونریزی و وجود انقباض رحمی کنترل می گردد در حالی که طی این مدت مادر نباید چیزی بخورد . پس از طی این مدت در صورت عدم وجود مشکلی خاص ، وی را به بخش منتقل می کنند .

 

موارد انجام زایمان طبیعی در مقایسه با سزارین :

به طور کلی روش انتخابی خروج جنین از رحم در تمام سنین زایمان طبیعی است زیرا این روش حداقل جراحات را برای مادر در پی دارد .

در عین حال مواردی متعددی وجود دارد که انجام زایمان طبیعی یا استمرار روند زایمان را با مخاطراتی برای جنین یا مادر مواجه می کند ؛ در چنین مواردی انجام عمل سزارین که درباره آن بحث بیشتری خواهیم کرد ، مورد پیدا می کند .

برای انجام زایمان طبیعی ، وزن تقریبی جنین ، عدم وجود جنین غیر طبیعی ، بررسی اقطار لگنی مادر ، بررسی وضعیت قرارگیری جنین در رحم ، باید مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرند . برخی از این موارد با سونوگرافی مشخص می شود و برخی دیگر مثل بررسی تقریبی اقطار لگن با معاینه بالینی .

در صورتی که مشکل خاصی برای زایمان طبیعی وجود نداشته باشد ، انتخاب ارجع برای فرد همان زایمان طبیعی خواهد بود .

نمایش سری ( سفالیک ) در صورتی که مشکل خاص دیگری برای زایمان طبیعی وجود نداشته باشد معمولاً نیازی به سزارین ندارد .

نمایش بریچ در مواردی خاص نیز بریچ نوع ساده ، وزن طبیعی جنین ، نارس نبودن جنین و مناسب بودن لگن مادر تحت زایمان طبیعی قرار می گیرد ؛ در بقیه موارد سزارین روش ارجح است . نمایش عرضی یا نمایش شانه که شانه یا دست جنین عضو نمایش است ، حتماً باید سزارین شود .

لازم به ذکر است در موارد قرار گیری جنین به طور عرضی یا نمایش بریچ ، اگر تا پایان سه ماهه دوم قرار گیری جنین به نوع سری تبدل نشود ، اقدام به چرخش جنین از روی شکم مادر می کنند که در مواردی با موفقیت همراه است ، در صورت عدم موفقیت از سزارین استفاده می کنند .

 

حاملگی و زایمان در افراد جوان شکم

اول : در خانم های کمتر از 18 سال زایمان معمولاً به طور طبیعی انجام می شود و وضع حمل از راه مهبل تقریباً همیشه امکان پذیر است اما حاملگی در این سنین پر خطر است و با عوارضی چون عوارض مادری ، کم وزنی نوزاد و مرگ و میر جنین یا نوزاد می تواند همراه شود . لذا اکیداً توصیه به عدم باروری در سنین زیر 18 سال می شود .

حاملگی و زایمان بعد از 35 سالگی :

تقریباً تمامی زنانی که برای اولین بار بعد از 35 سالگی حامله می شوند ، به نوعی دچار اشکال در حاملگی و زایمان هستند . نیاز به سزارین در این گروه سنی بیشتر از زنان جوان تر خواهد بود . احتمالاً بروز فشار خون حاملگی ، مسمومیت حاملگی ، ( پره اکلامپسی – اکلامپسی ) بیماری های قلبی و بقیه بیماری هایی که در سنین بالاتر از زنان جوان است .

احتمال ناهنجاری های کروموزومی جنین به خصوص سندرم داون ، بعد از 35 سالگی افزایش می یابد ، لذا انجام روش های ژنتیکی خاص که وضعیت ژنی جنین را بررسی می کند نظیر آمنیوسنتز در هر یک از این مادران ضرورت دارد .

 

 

 

آمنیوسنتز تکنیکی است که از طریق آن مقداری ار مایع آمنیونی را توسط سرنگ و در حدود هفته 16-14 می کشند و سلول های جنینی موجود در آنرا تحت کشت و رنگ آمیزی خاص از نظر وضعیت کروموزومی بررسی می کنند .

موارد اصلی کاربرد  روش آمنیوسنتز:

1- سن مادر 35 سال یا بیشتر باشد .

2- وجود ناهنجاری کروموزومی در یکی از بچه های قبلی .

3- وجود ناهنجاری کروموزومی شناخته شده در هر یک از والدین .

 

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات یا تعین وقت همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

 

منبع :

آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


logo-white-footer

دكتر مژگان كريمي جراح و متخصص زنان و زايمان و نازايي داراي بورد تخصصي از دانشگاه تهران با نمره عالي در حال حاضر با كوله باري از تجربيات حرفه اي در حال انجام خدمات به هموطنان عزيزم ميباشم و خدارا شاكرم.

آدرس مطب :
تهران - پاسداران - بوستان نهم - روبروی پلی کلینیک لبافی نژاد - پلاک 135

شماره تماس :
02122776295
09102410144

آدرس بیمارستان نیکان :
تهران - اقدسیه - ابتدای بلوار ارتش - ورودی اراج - خیابان 22 بهمن - بیمارستان نیکان
روزهای کاری
چهارشنبه ها ساعت 18 تا 20
پنج شنبه ها ساعت 10 تا 12
شماره تماس :
29129

همچنین برای ویزیت در درمانگاه بیمارستان رسالت صبح های شنبه یک شنبه سه شنبه و چهارشنبه از ساعت 10 تا 12 میتوانید مراجعه کنید .

کلیه حقوق این قالب برای دکتر زنان محفوظ می باشد.