درحال بارگذاری ...



جدید ترین مطالب اختصاصی زنان و زایمان

reasons_for_vaginal_bleeding_in-3-1200x1200.jpg
27/ژوئن/2019

 دلایل خونریزی واژینال در سه ماهه اول بارداری

اهمیت بالینی

خونریزی در سه ماهه اول بارداری از مشکلات بسیار شایع است.  زنان حین بارداری آن را تجربه می کنند. (1-2 درصد) مراجعه کنندگان به اورژانس ها را شامل می شوند.

بسیاری از علل آن عوامل خوش خیم هستند و حاملگی به طور نرمال ادامه می یابد. هرچند، خونریزی سه ماهه اول می تواند نشانه سقط پیش رونده باشد، همین طور حاملگی نابه جا (اکتوپیک) یا بیماری های تروفوبلاستیک حاملگی نیز از علل آن باشند و پزشکان باید شک قوی در زمینه های شرح حال، عوامل خطر و علائم زودرس داشته باشند تا بتوانند بیماری را که نیاز به بررسی عاجل دارد بیابند.

تشخیص زودرس و درمان منطقی بسیار مهم هستند تا بتوانیم میزان مرگ و میر و عوارض را کاهش دهیم.

 

پاتوفیزیولوژی

لانه گزینی در روزهای (5-7) بعد از باردار شدن شروع شود و سطح (HCG) در سرم مادر در طی (8-10) روز بعد از تخمک گذاری می تواند اندازه گرفته شود.

تهاجم تروفوبلاست به آندومتر و سیستم عروقی مادر می تواند باعث لکه بینی واژینال شود. تکامل جفت یک پروسه در حال پیشرفت است حتی حین تهاجم سیتوتروفوبلاست ها در طی تغییر شکل عروقی مادری خونریزی ناشی از ایمپلنت شدن و جایگزینی طی هفته سیزدهم و بارداری غالباً رخ می دهد.

سطوح بالای استروژن و پروژسترون در حاملگی می تواند باعث تغییرات مختلفی شوند که به خونریزی یا لکه بینی منجر شوند.

دلایل خونریزی واژینال در سه ماهه اول بارداری
دلایل خونریزی واژینال در سه ماهه اول بارداری

PH واژن اسیدی تر می شود که می تواند به ترشح فیزولوژیک و گاهی واژینت منجر شود. سرویکس شکننده تر می شود و جریان خون آن در سه ماهه اول بالاتر می رود. در نتیجه بیمار حین آمیزش لکه بینی بیشتری را شاهد است.

از زمانی که پریودها و قاعدگی اتفاق نمی افتد و سطح (HCG) حدود (  100) است، (HCG) سرم روزانه دو برابر می شود.

در هفته (8-10) حاملگی سطح (HCG) به یک مقدار ثابتی بین (000/50) تا ( 100000) می رسد. یکی از روش های بررسی و تشخیص خونریزی در سه ماهه اول حاملگی دانستن این مسئله است که سطح (HCG) قابل پیش بینی در یک روند نرمال بارداری در حدود معینی است.

حاملگی ها نابه جا، یا غیرزنده با فرکانس کمتری و آهسته تر از روند نرمال شاهد این سطح هستند در مقابل در حاملگی های تروفوبلاستیک سطوح (HCG) می تواند سه تا صد برابر بیش از مقدار نرمال باشد.

تشخیص و درمان

وقتی در یک خانم در سن بارداری با خونریزی در سه ماهه اول حاملگی مراجعه می کند، بررسی های ذیل باید انجام شود:

1- اندازه گیری علائم حیاتی، اثبات حاملگی و وضعیت (Rh)

2- اندازه گیری تاریخ قاعدگی، کنترل ژینیکولوژیک، جنینی

3- معاینه فیزیکی کامل جهت مشاهده پارگی زخم ها، توده های اندکس، یا علائمی از عفونت، اندازه رحم، دهانه سرویکس باز و یا علائم پروتیونیت

4- اندازه گیری مقدار (HCG) سرم و سونوگرافی ترنس واژینال

5- درمان و یا پیگیری لازم براساس علائم بالینی

برای بررسی علت خونریزی سه ماهه اول مثل حاملگی زنده، حاملگی نابه جا، و یا بیماری های تروفوبلاستیک می توان به سرعت سونوگرافی انجام داد.

اگر محل حاملگی توسط سونوگرافی ترنس واژینال تشخیص داده نشود، این یک بارداری با محل نامشخص است (PUL) و نیاز به پیگیری سفت و سخت دارد.

هر خانم حامله که در سه ماهه اول با خونریزی مراجعه کند؛ چه در داشته باشد چه نداشته باشد در ریسک و شک حاملگی اکتوپیک (نابجا) است.

قبل از استفاده از ترنس واژینال سونوگرافی به صورت گسترده (مثل امروز)، شاهد (%6) از مرگ های مادری به علت حاملگی اکتوپیک بودیم.

خونریزی واژینال در یک بارداری نرمال با حاملگی داخل رحمی

علل خونریزی در سه ماهه اول بارداری به غیر از حاملگی نابه جا یا سقط ها، موارد زیادی هستند، یک سرویکس شکننده، آمیزش اخیر و خونریزی های ناشی از جایگزینی از نمونه های دیگر علل آن هستند.

اگر سونوگرافی حاملگی نرمال را تأیید کرد، لازم است که به دنبال علل دیگری که باعث خونریزی می شود بگردیم: مثل سروسیت، واژینیت، هماتوم زیرجفتی، قل فراموش شده، تروما، پولیپ های سرویکس و با احتمال نادرتر سرطان ها.

سونوگرافی ترنس واژینال با فرکانس حداقل (Hz5) باید استفاده شود. ساک حاملگی در هفته پنجم تا ششم می تواند دیده شود.

مچنین مطالبی که قبلا در سایت دکتر زنان تولید شده است را میتوانید بخوانید:

تأثیر کنترل بیماری هپاتیت در کاهش استرس زایمان

خطرات بیماری تیروئید در زایمان

مدیریت بیماری کلیوی در زنان برای داشتن زایمان آسان

همین طور ساک حاملگی می تواند هنگامی دیده شود که سطح (HCG) به بالای (  200- 1500) برسد. اگر یک بیمار، یک اندازه ضربان قلب(FHR) نرمال را نشان دهد، و ساک حاملگی بزرگ تر یا برابر با (mm 12) یا (yolk sac) دو تا شش میلی متر در آن صورت احتمال حاملگی نرمال بالای (%90) است.

پروگنوز با بالارفتن سن حاملگی بهتر می شود اما در صورت وجود خونریزی زیرجفتی، FHR پایین یا افزایش مقدار خونریزی پروگنوز بدتر می شود.

خونریزی در قبل از هفته بیستم حاملگی به همراه فعالیت قلبی در کنار سرویکس بسته تأییدی بر تشخیص تهدید به سقط است.

درمان و مدیریت این اتفاق باید محافظه کارانه صورت گیرد. استراحت گنی یک درمان سنتی است ولی بر پایه شواهد و مقاله ها نیست. استراحت مطلق یا تجویز پروژستین واژینال نیز نتایج را بهبود نداده است.

دیدن و یافتن یک حاملگی داخل رحمی، عموماً احتمال حاملگی نابه جا (اکتوپیک) را منتفی می سازد و شانس یک حاملگی هتروتروپیک حدود () است مگر در حالتی که بارداری به روش کمکی (ART) به وجود آمده باشد که شانس حدود () همراه هستند.

دلایل خونریزی واژینال در سه ماهه اول بارداری
دلایل خونریزی واژینال در سه ماهه اول بارداری

از دست دادن زودرس بارداری

سقط در حدود (%20 – 15) کل حاملگی ها را شامل می شود. ممکن است در هر زمانی از نیمه اول حاملگی اتفاق بیفتد، اما غالباً در هفته سیزدهم (13) شایع تر است.

تقریباً نیمی از افرادی که دچار خونریزی سه ماهه اول می شوند دچار سقط جنین می شوند. آنوپلوئیدی مسئول (%60- 50) سقط های زودرس است.

حضور ساک حاملگی بزرگ تر از (mm 18) بدون (yolk sac) یا پل جنینی مشاهده یک حاملگی بدون جنین است ( که به طور معمول به عنوان تخمک پوچ در نظر گرفته می شود) عدم وجود فعالیت در جنین در حین بالا رفتن (CRL) به بیش از (mm 5) نشان دهنده از دست دادن جنین است ( سابقاً به عنوان سقط فراموش شده در نظر

گرفته می شد) اما همچنان مطالعاتی نشان داده اند که مقدار مثبت کاذب در عدد (mm 5) بالا است. بنابراین جهت کاهش مقدار خطاها و تشخیص اشتباه، پیشنهاد شده است از معیار (mm 25) سایز توسط ساک حاملگی و (mm) (CRL 7) استفاده شود.

یک حاملگی نرمال باید یک سیر مشخص را طی کند. (CRL) باید حداقل روزانه (mm 1) افزایش داشته باشد. سطح (HCG) باید حداقل (%53) طی دو روز افزایش یابد.

ضربان قلب آهسته جنین (FHR) می تواند نشان دهنده شکست زودرس حاملگی تلقی شود. اما گاهی حدود در نظر گرفته شده (FHR) می تواند اشتباه شود؛ زیرا اول حاملگی (FHR) آهسته تر است لذا به طور طبیعی حدود (100 ضربان در دقیقه) یا بیشتر در قبل از (2-6 هفتگی) یا بیش از (120 ضربه در دقیقه) در بعد از (3-6 هفتگی).

وقتی شکست زودرس حاملگی ثابت شد انتخاب های درمانی شامل کورتاژ (D&C) ، استفاده از آسپیراسیون با وکیوم، درمان انتظاری یا استفاده از داروهای مثل میزوپروستول شامل می شود.

حاملگی خارج رحمی (اکتوپیک)

هدف تشخیص زودرس و درمان آن است تا جای امکان میزان مرگ و میر و عوارض را کاهش داد و از جهت دیگر نیز وانایی بارداری در آینده حفظ شود.

در بیماران با خطر بالا باید به دقت بررسی گردد. زنان با سابقه حاملگی نا به جا، جراحی های لوله یا عفونت های لوله،سیگاری ها، استفاده ازIUD یا روش های (ART) در ریسک بالاتری قرار دارند.

یک توافق جهانی در مورد ارزش استفاده از سونوگرافی ترنس واژینال و اندازه گیری میزان سطح (HCG) وجود دارد در تشخیص حاملگی اکتوپیک، اگر سن حاملگی معلوم باشد نبود ساک حاملگی در هفته (6- 5/5) شک قوی در شخیص حاملگی نابه جا است.

اگر سن حاملگی معلوم نبود نیز سطوح بالای (HCG) و نبودن جنین داخل رحمی نیز مطرح کننده است و هرگاه نیز جنین در محل غیررحمی دیده شد درمان عاجل جنین داخل رحمی نیز مطرح کننده است.

هرگاه نیز جنین در محل غیررحمی دیده شد، درمان سریع لازم است.

وقتی که سونوگرافی نتوانست حاملگی داخل رحم را کشف کند، یک معاینه و بررسی کامل سایر اعضا لازم است. هرچند (%9) حاملگی های نابه جا در لوله فالوپ هستند، احتمال جایگزینی نامناسب در سرویکس نیز امکان دارد.

در محل اسکارسزارین یا نیز در قسمت بینایی (interstitial) لوله نیز امکان جایگزینی وجود دارد.

مایع آزاد در کولدوساک یا توده تخمدانی در نتیجه (Corpus Iuteum) نیز به شدت شک برانگیز خواهند بود. بیماران با حاملگی های هتروتروپیک نیز در ریسک بالاتری از شوک هایپوولمیک هستند (به علت تأخیر در تشخیص) این تشخیص باید همواره در بیماران با سابقه (ART) در نظر قرار گیرد.

اگر امکان استفاده از سونوگرافی نبود، می توان از تکرار اندازه گیری سطح (HCG) طی 48 ساعت استفاده کرد (در صورتی که بیمار STABLE باشد).

در حاملگی نرمال سطح HCG% 53 افزایش دارد هنگامی که سطح (HCG) بیش از تشخیص باشد ولی حاملگی در رحم قابل تشخیص نباشد، شک را بالا می برد.

تداخل درمانی معمولاً در آنهایی در نظر گرفته می شود که سطوح (HCG) آنها با مقادیر کمتر از IU/L 1000 شروع می شوند.

درمان حاملگی نابه جا می تواند به وسیله دارویی (متروکسات) و یا روش های لاپارسکوپیک انجام شود.

تشخیص دقیق و زودرس می تواند باعث امکان درمان دارویی در برابر جراحی شود و همین طور روش های جراحی های محافظه کارانه تر و حفظ امکان حاملگی در آینده را فراهم کند.

حاملگی در ناحیه نامعلوم (PUL)

وقتی (HCG)در سطحی کمتر از حد تعیین شده بود، محل حاملگی به دنبال سونوگرافی ترنس واژینال قابل اعتماد نخواهد بود.

یک برخورد محافظه کارانه ارحج است بر مداخلات که می توانند روی یک حاملگی قابل حیات داخل رحمی تشخیص داده نشده، ارحج است.

اندازه گیری سریال سطح (HCG) به همراه تکرار در سونوگرافی طی یک هفته بررسی می شوند. اداره (PUL) به روش های مختلفی می تواند صورت گیرد و باید براساس مقدار شک بر حاملگی نابه جا در تعادل باشد.

اگر سطح HCG طی فاصله های دو روزه به بالاتر از (%53) نرسد. در نتیجه حاملگی قابل حیات از تشخیص خارج است.

البته این علامت نمی تواند بین حاملگی نابه جا و یا حاملگی زودرس شکست خورده افتراق دهد و گاه تخلیه رحم به تشخیص قطعی کمک می کند.

کاهش سطوح (HCG) نشان دهنده جذب مستمر است. هر چند کاملاً احتمال برطرف شدن حاملگی نابه جا را مطرح نمی کند و بیمار باید تا سطوح منفی شدن مقدار (HCG) پیگیری شود.

حاملگی مولار

تشخیص پترن کاراکتریستیک مول کامل در بررسی سونوگرافی می تواند تشخیص را قطعی کند. درمول کامل، جنین قابل رویت نیست.

یک الگوی هتروژن به صورت توده با نواحی غیراکوی متعدد ناشی از ویلی های کوریونیک هیدروپیک هستند. این به عنوان «طوفان برفی» در دستگاه های سونوگرافی قدیمی مطرح شده است.

عموماً نمای شبیه انگور دیده می شود تشخیص مول ناکامل با توجه به حضور جنین و ساک حاملگی در آن می توان مشکل باشد.

معمولاً جفت به صورت غیرعادی با نواحی غیر اکوی متعدد دیده می شود و رشد جنین نیز محدود است. یک آنالیز کاریوتیپ می تواند تری پلوئیدی را نمایش دهد.

درمان شامل تخلیه کامل رحم است. تأخیر تشخیصی و عدم  پیگیری مناسب می تواند منجر به تغییرات متاستاتیک شود.

پیگیری ها به دنبال از دست دادن حاملگی  

مسائل متعددی باید بعد از، از دست دادن بارداری انجام شود. زنانی که (Rh) آنها منفی هستند باید مقدار (mg50) از گلوبولین D دریافت کنند.

روش های جلوگیری از بارداری نیز باید بررسی شوند. مسائل احساسی باید مدنظر قرار گیرد. احساس همدردی و اطمینان دادن می تواند به بیماران در این شرایط کمک کنند.

داغداری و سوگواری از دست دادن باید به آنها پیشنهاد شود.

نتیجه گیری

روشهای بررسی شامل شرح حال، معاینه فیزیکی، اندازه گیری سطوح (HCG) است و استفاده از سونوگرافی ترنس واژینال می تواند به پزشکان در تشخیص علت خونریزی در سه ماهه اول کمک می کنند. عوارض مرگ و میر مادری نیز می تواند کاهش داشته باشند.

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

به منظور تعیین وقت و نوبت ویزیت در ساعت 15 الی 19 تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

بخش های مفید سایت دکتر زنان میتوانید مطالعه کنید

آندومتریوز  پارگی زودرس کیسه آب زایمان بدون درد زایمان زودرس زایمان سزارین

زایمان طبیعی  فیبروم رحمی کیست تخمدان

منبع : کتاب پروتکل های بیماری های پر خطر


what-should-be-done-for-early-delivery-1200x1200.jpg
27/ژوئن/2019

برای زایمان زودرس چه اقداماتی باید انجام داد  و  زایمان زودرس چیست ؟  قبل تر در سایت دکتر زنان به مساله دلایل زایمان زودرس چیست ؟  چگونه برای تولد نوزاد خود برنامه ریزی کنیم ؟ و چگونه برای تولد نوزاد خود برنامه ریزی کنیم ؟  علایم و نشانه های زایمان زودرس چیست ؟ پرداخته ایم شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید .

اگر شما هرگونه از علائم زایمان زودرس را که قبلا در سایت دکتر زنان شرح داده شد ، گزارش می کنید ، دکتر زنان و زایمان شما ممکن است بخواهد شما را در مطب ببیند یا شما را به بیمارستان بفرستد . سپس او ممکن است :

  • از شما بخواهد علائم خود را توضیح دهید ، چه زمانی شروع شده اند و چه مدت ادامه یافته اند .
  • انقباض های خود را ارزیابی کنید .
  • ارزیابی کنید نوزاد شما چگونه نسبت به آنها واکنش نشان می دهد . این کار را با کنترل کردن میزان ضربان قلب نوزاد با یک مانیتور جنینی انجام دهید .
  • سرویکس خود را برای هرگونه تغییراتی کنترل کنید .
  • اگر لازم است ، از نظر پارگی کیسه آبچک کنید .
برای زایمان زودرس چه اقداماتی باید انجام داد
برای زایمان زودرس چه اقداماتی باید انجام داد

مانیتور کردن انقباض ها و پاسخ نوزاد شما

برای مانیتور کردن انقباضاتتان ، روی یک میز معاینه یا یک صندلی زایمان قرار می گیرید و پرستار باند لاستیکی پهن یا کمربند همراه با گیرنده های حساس را روی کمر شما می بندد . این یک آزمون غیر استرسی ، یا دستگاه مانیتورینگ جنینیاست .

معاینه از جهت تغییرات سرویکس

دکتر زنان و زایمانشما یک معاینه داخلی از سرویکس شما انجام خواهد داد تا ببیند آیا شروع به تغییر کرده است . سرویکس از نظر طول ، ضخامت و گشادی معاینه می شود . او می تواند به وسیله فرو کردن دو انگشت یک دست دستکش پوشیده به واژن شما ، سرویکس را احساس کند .

 

 

 

برخی از پزشکان متخصص زنان و زایمانبا استفاده از اسپکولوم ،گشادی سرویکس را می بینند ، اسپوکولوم وسیله ای است که برای باز کردن دیواره های واژن طی یک پاپ اسمیر به کار می رود .

اگرچه هیچ کدام از روش های معاینه دردناک نیست ، اما آنها می توانند اندکی ناراحت کننده باشند . یک سونوگرام واژن ، شبیه یک سونوگرام شکم ، راه دیگری برای ارزیابی سرویکس است .

به همین دلیل ، یک پروب شبیه تامپون ، در داخل واژن قرار داده می شود . با استفاده از امواج صوتی ، یک تصویر را به مانیتوری که شبیه تلویزیون است انتقال می دهد .

انقباض های مداوم معمولاً باعث می شوند که سرویکس نرم ، کوتاه و باز شود . این تغییرات افاسمان و گشادشدگی نامیده می شوند .

اگر سرویکس شما به طور قابل ملاحضه ای شروع به تغییر کرده است ، به ویژه برای گشاد شدن ( یا باز شدن ) ، مجدداً بسته نخواهد شد .

گشاد شدن پیشرونده سرویکس که به علت انقباض های مداوم ایجاد می شود نهایتاً به تولد نوزاد شما منجر خواهد شد .

هدف ما در درمان زایمان زودرس این است که رحم را آرام  با انقباض های اندک ، نگه داریم ، تا تغییرات غیر قابل برگشت سرویکس رخ ندهد .

شرایط سرویکس شامل :

سرویکس نرم شده :
اگر شما انگشت خود را روی نوک بینی تان قرار دهید می توانید سختی و یک فضای کوچک را که بین قطعات غضروفی بینی تان هست ، احساس کنید . این همان چیزی است که در سرویکس شما باید توسط دکتر زنان و زایمان شما  احساس شود  : سخت و هنوز متحرک .
یک سرویکس نرم شده به این معنی است که سختی آن برطرف شده است .

 

برای زایمان زودرس چه اقداماتی باید انجام داد
برای زایمان زودرس چه اقداماتی باید انجام داد

 

سرویکس بیشتر خانم ها ، معمولاً شش تا هفت سانتی متر طول دارد . همانطور که حاملگی شما پیشرفت می کند ، سرویکس شما به آرامی شروع به کوتاه شدن می کند .

کوتاه شدن قابل ملاحضه معمولاً تا چند هفته آخر سه ماهه سوم بارداری ، رخ نمی دهد ، مگر اینکه زایمان زودرس ، باشد . اندازه کمتر از 3 سانتی متر به طور قابل ملاحضه ای کوتاه در نظر گرفته می شود .

سرویکس افاسمان یافته :
سرویکس ، معمولاً نه فقط بسیار بلند است ، همچنین ضخیم نیز می باشد . زمانی که رحم شروع به منقبض شدن می کند ، دیواره های سرویکس باریک می شوند . این واقعه افاسمان نامیده می شود . میزان افاسمان یا نازک شدن به درصد بیان می شود .

معمولاً 20 الی 30 درصد افاسمان یک تغییر جزئی در نظر گرفته می شود ، در حالی که 50 درصد افاسمان یک اندیکاسیون واضح آماده بودن سرویکس برای تولد می باشد . در افاسمان 100 درصد ، سرویکس به نازکی کاغذ شده است و تولد بچه نزدیک است .

 

دهانه ورودی سرویکس OS

اندازه دهانه سرویکس ، OS ، به دکتر زنان و زایماننشان می دهد که زایمان درچه مرحله ای قرار دارد . اندازه دهانه ورودی به سانتی متر بیان می شود .

زمانی که OS ، 10 سانتی متر عریض می گردد ، سرویکس کاملاً گشاد شده است . این واقعه درست قبل از تولد بچه اتفاق می افتد .

سرویکس دو دهانه دارد ، OS خارجی و OS  داخلی . به طور طبیعی ، OS  خارجی نسبتاً دیرتر در سه ماهه سوم حاملگی باز می شود . اگر OS خارجی زودتر باز شود ، زایمان زودرس ممکن است اتفاق بیفتد . زمانی که OS داخلی به طور زودرس شروع به باز شدن نماید ، هشداری است که نشان دهنده زایمان زودرس است .

 

 

 

سگمان تحتانی رحم

رشد سگمان تحتانی رحم به این معنی است که بخش پایین تر رحم نازک می شود ، کشیده می شود و شروع به پر کردن یک سوم فوقانی واژن می نماید . سر بچه ، پاها یا باسن ، اگر بریچ باشد آماده می شود تا به قسمت تحتانی تر رحم نزول نماید .

زمانی که سرویکس یک سانتی متر یا بیشتر گشاد شده است و بیشتر از سه هفته به زمان موعد زایمان مانده است ، شما دچار تغییر زودرس سرویکس شده اید .

همه این تغییرات سرویکس و واژن اندیکاسیون هایی از جهت آمادگی بچه شما برای تولد است . اگر شما این تغییرات سرویکس را پیدا کرده اید ، برای ارزیابی و درمان بیشتر ممکن است به بیمارستان فرستاده شوید .

 

تست های دیگر برای زایمان زودرس

فیبرونکتین جنینی

یک پروتئین چسب مانند ، به نام فیبرونکتین جنینی سرویکوواژینال ( به طور اختصاصی فیبرونکتین ) کیسه آمنیوتیک را به دیواره داخلی رحم متصل می نماید . زمانی که فیبرونکتین در مایع واژن یافته شود ، نشانه این است که احتمال زایمان زودرس وجود دارد .

در یک آزمون نسبتاً جدید ، که به وسیله FDA تایید شده است ، سوابی که از مایع واژن تهیه می شود کشت داده می شود تا از جهت فیبرونکتین بررسی شود .

آزمون فیبرونکتین جنینی شبیه یک تست پاپ است . اگر آزمون از جهت وجود پروتئین منفی باشد ، تولید کننده احساس می کند که پزشک شما می تواند با 95 درصد اطمینان بگوید که احتمال ندارد شما طی دو هفته بعدی زایمان کنید . در حال حاضر ، این آزمون بسیار گران است .

 

 

 

فقط زمانی که دکتر زنان و زایمان شما در مورد امکان تولد نارس نسبتاً مطمئن است این تست انجام می شود . برخی از عوارضی که مانع استفاده از این تست می شوند ، سرکلاژ یا یا پارگی غشاها می باشد .

 

استریول بزاق

آزمون جدید دیگری وجود دارد که یک نمونه بزاق شما را بررسی می کند زیرا سطوح بالاتر از حد نرمال هورمون استریول نشان دهنده خطر زایمان زودرس است . تصور می شود این آزمون در حدود 68 الی 87 درصد به عنوان یک نشانگر قابل اعتماد باشد .

در حال حاضر ، اگر تعداد انقباض ها قبل از هفته 37 حاملگی بدون تغییرات سرویکس بالاتر از حد طبیعی باشد ، این آزمون انجام می شود .

آزمون به دکتر زنان و زایمان شما کمک می کند تا تصمیم بگیرد آیا شما باید درمان تهاجمی تری از استراحت در بستر و استفاده از دارو برای زایمان زودرس در نظر بگیرید ، یا اینکه نیازی به این اندازه گیری ها نیست زیرا آزمون طبیعی است و احتمالاً شما در معرض خطر زایمان زودرس نیستید .

 

پارگی غشاها

اگر نگران این هستید که شما ممکن است دچار پارگی غشاها شده باشید یا کیسه آمنیوتیک شما نشت می کند ، پزشکان متخصص زنان و زایماندو تست مجزا انجام خواهند داد . تست اول به صورت یک معاینه واژینال است که با یک اسپکولوم استریل انجام می شود که در آن دکتر زنان و زایمان به دنبال شواهدی از جریان مایع از سرویکس شما می گردد .

شاید از شما خواسته شود مانند اجابت مزاج به خود فشار بیاورید تا ببینید آیا هیچ گونه مایعی ظاهر می شود ؛ این آزمون  Pooling نامیده می شود .

 

 

 

برای آزمون دیگر ، پزشک یک کاغذ لیتموس را درون واژن شما نزدیک به سرویکستان قرار می دهد ، تغییرات رنگ کاغذ نشان خواهد داد که مایع آمنیوتیک در واژن وجود دارد .

گاهی اوقات یک نمونه مایع از سرویکس شما گرفته می شود و در زیر میکروسکوپ دیده می شود تا مشخص شود آیا مایع آمنیوتیک وجود دارد . این آزمون فرنینگ ( Ferning ) نامیده می شود ، زیرا نمک های کریستال آمنیوتیک شبیه یک گیاه سرخس به نظر می رسد .

 

آزمون برای عفونت

عفونت های رحم ، سرویکس و سیستم ادراری می تواند باعث زایمان زودرس شود . کشت نمونه های خونی و ادرار مشخص خواهد کرد آیا عفونت وجود دارد . آزمون ها معمولاً برای نتیجه نیاز به یک دوره زمانی دارند ، بنابراین تشخیص قطعی در عرض 24 ساعت یا حتی چندین روز معلوم نخواهد شد .

اگر اندیکاسیون های واضحی از عفونت ، نظیر تب وجود دارد ، تا زمانی که منتظر نتایج هستید ، فوراً مصرف آنتی بیوتیک را شروع کنید .

امتحان کنید

دفتر حاملگی خود را بردارید و فهرستی از سئوال ها فراهم کنید تا در مورد آنها با دکتر زنان و زایمان خود در ویزیت پره ناتال بعدی صحبت نمایید . این فهرست باید شامل موارد زیر باشد :

  • شما اگر علائم زایمان زودرس را دارید ، چه باید بکنید ؟
  • آیا شما باید به مطب او یا بیمارستان زنگ بزنید ؟
  • عملکرد دکتر زنان و زایمان شما برای درمان زایمان زودرس چگونه است ؟
  • آیا او از توکولیتیک ها استفاده می کند ؟ چه انواعی ؟
  • آیا دکتر زنان و زایمان از یک ماشین NST در مطب استفاده می کند ؟
  • شما به چه بیمارستانی در صورت زایمان زودرس فرستاده می شوید ؟

 

خانه یا بیمارسـتان ؟

اگر انقباض های شما به طور قابل ملاحضه ای آرام شد و سرویکس شما تغییرات مهمی نیافته است ، شما احتمالاً با دستوراتی به خانه فرستاده خواهید شد تا استراحت کنید .

شما همچنین ممکن است دارویی برای مهار انقباض ها دریافت کنید . احتمالاً از شما خواسته می شود طی چند روز آینده تا یک هفته بعد به مطب مراجعه کنید تا مجدداً شرایط شما ارزیابی شود .

اگرچه ، بعد از یک ارزیابی دقیق ، دکتر زنان و زایمان شما مشخص می کند آیا شرایط شما نیاز دارد بیشتر ارزیابی یا درمان بشوید ، بنابراین شما در یک بیمارستان بستری خواهید شد . ادامه یافتن انقباض های منظم ، داشتن پارگی غشاها ، یا خونریزی واژینال از سرویکس شما ، به مراقبت ویژه ای نیاز دارد .

 

مراقبت بیمارستانی ثالثیه

چه شما برای زایمان زودرس بستری شوید یا برای عوارض دیگر حاملگی ، با بیشترین احتمال شما به بیمارستانی فرستاده خواهید شد که برای کنترل حاملگی های با خطر بالا و نوزادان تازه متولد شده در معرض خطر بالا مجهز شده است . مراقبت های بیمارستانی ثالثیه آنهایی هستند که پیشرفته ترین روش های مامایی و تسهیلات نوزادی را دارا هستند .

شما ممکن است همچنان توسط دکتر زنان و زایمانخود تحت مراقبت قرار بگیرید ، یا مراقبت از شما به یک پزشک متخصص زنان و زایمان به نام پری ناتالوژیست یا متخصص جنینی – مادری سپرده شود .

 

 

 

بستری در بیمارستان

دکتر زنان و زایمان، شما را به واحد زایمان و وضع حمل بیمارستان خواهد فرستاد . پرستار آنجا معمولاً شما را به اتاق ورودی یا غربالگری می فرستد و با پرسیدن سئوال های مختلفی در مورد شرایط کنونی و وضع کلی حاملگی شما شروع به تهیه یک چارت بیمارستانی می کند .

شما احتمالاً چیزی شبیه آنچه که در مطب ماما یا پزشک داشتید ، تجریه می کنید .

  • تعدادی سئوال از شما پرسیده خواهد شد ، معاینه می شوید ، و از شما خواسته می شود تا نمونه هایی از خون ، ادرار و مایع واژن فراهم نمایید .
  • علائم حیاتی شما باید گرفته شود ( فشار خون و درجه حرارت ) ، در این صورت اگر نشانه های عفونت که باعث زایمان زودرس می شود ، وجود داشته باشد ، برای پزشک مسجل خواهد شد . علائم عفونت نظیر یک ضربان قلب بالا یا یک درجه حرارت افزایش یافته است .
  • شما به یک مانیتور وصل خواهید شد که ضربان قلب جنین و انقباض های رحمی را از طریق یک ماشین آزمون غیر استرسی ثبت می کند .
  • آزمون های آزمایشگاهی زیر ممکن است انجام شود :
  • شمارش کامل خونی ( CBC ) : کاهش سلول های سفید خون ، نشانگر عفونت ، آهن پایین نشانگر آنمی ، پلاکت پایین نشانگر احتمال فشار خون بالا و استعداد برای خونریزی می باشد .
  • الکترولیت ها ، برای دهیدراتاسیون ، عدم تعادل سدیم ، یا پتاسیم .
  • آنالیز و کشت ادرار ، از جهت سطوح بالا رفته پروتئین و گلوکز .
  • کشت واژینال و رکتوم ، از جهت استرپتوکوک گروه B ( جستجو برای عفونت )
  • کشت سرویکس ، جستجو از جهت نایسر یا گنوره و کلامیدیا .
  • پرپ مرطوب برای تریکومونیاز ، جستجو از نظر عفونت .
  • آزمون هپاتیت B یا C  ، جستجو از جهت عفونت .
  • تست HIV ، جستجو از جهت عفونت .
  • ایجاد یک راه داخل وریدی در داخل بازوی شما شروع خواهد شد تا از دهیدراته شدن شما جلوگیری نماید . همچنین به شما کالری های مایعات را عرضه می کند تا به شما و نوزادتان انرژی و داروها را بدون تزریقات مداوم برساند . در نهایت ، IV در بیماری که یک راه وریدی اورژانس برایش الزامی است ، تعیین می شود .
  • شما یک معاینه سرویکال خواهید داشت . این معاینه می تواند بسیار ناراحت کننده باشد زیرا بهترین زمان برای پزشک برای معاینه سرویکس شما در اوج یک انقباض است ، زمانی که سرویکس تا بیشترین حد ممکن باز شده است .
    اگر شما جفت سر راهی دارید ( جفت در دهانه سرویکس ) ، معمولاً معاینات سونوگرافی خواهید داشت زیرا خطر خونریزی وجود دارد .
  • معمولاً سونوگرافی انجام می شود تا با معیار صحیح تری طول سرویکس ، میزان مایع آمنیوتیک ، محل جفت ، مکان جنین یا جنین ها ، شرایط جنین یا جنین ها را اندازه بگیرد و وزن و سایز آن ( یا آنها ) را تخمین بزند .

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

 

منبع : کتاب مراقبت های دوران بارداری


logo-white-footer

دكتر مژگان كريمي جراح و متخصص زنان و زايمان و نازايي داراي بورد تخصصي از دانشگاه تهران با نمره عالي در حال حاضر با كوله باري از تجربيات حرفه اي در حال انجام خدمات به هموطنان عزيزم ميباشم و خدارا شاكرم.

آدرس مطب :
تهران - پاسداران - بوستان نهم - روبروی پلی کلینیک لبافی نژاد - پلاک 135

شماره تماس :
02122776295
09102410144

آدرس بیمارستان نیکان :
تهران - اقدسیه - ابتدای بلوار ارتش - ورودی اراج - خیابان 22 بهمن - بیمارستان نیکان
روزهای کاری
دوشنبه ها ساعت 16 تا 14
چهارشنبه ها ساعت 12 تا 14

شماره تماس :
29129

همچنین برای ویزیت در درمانگاه بیمارستان رسالت صبح های شنبه یک شنبه سه شنبه و چهارشنبه از ساعت 10 تا 12 میتوانید مراجعه کنید .

کلیه حقوق این قالب برای دکتر زنان محفوظ می باشد.