درحال بارگذاری ...



جدید ترین مطالب اختصاصی زنان و زایمان

what-are-the-symptoms-of-uterine-cancer-1200x1200.jpg
20/آوریل/2019

علایم ابتلا به سرطان رحم کدامند  ؟

در بافت رحم ، توده  های خوش خیمی همچون فیبروم رحمی ، بسیار شایع تر از سرطان رحم هستند .

فیبروم ها عمدتاً با خونریزی قاعدگی بیش از حد و یا طولانی مدت خود را نشان می دهند و معمولاً در زنان دوره باروری دیده می شوند ، چرا که با شروع یائسگی این توده ها شروع به پست رفت می کنند .

گاه فیبروم با احساس فشار و درد مبهم در ناحیه لگن خود را عرضه می کند . اصل کلی در درمان فیبروم ها این است که در صورتی که علایمی برای فرد ایجاد نکنند و توده کوچک باشد نیاز به اقدام خاصی ندارند فقط باید تحت نظر باشند ، اما در صورت علایم فوق با عمل جراحی خارج می شوند .

 

علایم ابتلا به سرطان رحم کدامند؟علایم ابتلا به سرطان رحم کدامند؟
علایم ابتلا به سرطان رحم کدامند؟

اما سرطان رحم ،گرچه امکان وقوع این سرطان در هر سنی وجود دارد ، اما شایع ترین سن وقوع آن 50سالگی به بعد است به طوری که 75% از زنانی که سرطان رحم دارند ، یائسه اند . ( برعکس سرطان گردن رحم که در زنان جوان و عمدتاً قبل از یائسگی عارض می گردد ) .

احتمال آماری وقوع سرطان رحم در خانم های چاق ، خصوصاً مواردی که با افزایش فشار خون و یا مرض قند همراه باشد ، بیشتر است .

لذا زنان چاق و یائسه نسبت به هشدارهایی که داده می شود ، وسواس بیشتری داشته باشند . گرچه عوامل شایعی چون فیبروم رحم یا دیگر مسائل شایع ، همان علایم را تقلید می کنند، اما این بررسی دقیق پزشکی است که تشخیص را معین می سازد .

زنانی که متعاقب یائسگی به دلیل مشکلات یائسگی همچون پوکی استخوان ، گر گرفتگی تحت درمان با هورمون استروژن به تنهایی قرار می گیرند ، نباید بیش از 5-3 سال از این قرص ها استفاده کنند چرا که مصرف طولانی مدت این قرص ها نیز احتمال بروز سرطان رحم را بالا می برد .

البته این نقیصه را با افزودن قرص های پروژسترون طی نیمه آخر هر سیکل بر طرف کرده اند .

خوشبختانه سرطان رحم غالباً علایمی زودرس ایجاد می کند که در صورت توجه زود هنگام به آنها و مراجعه زودرس به پزشک ، تشخیص در مراحل اولیه مسجل می شود و به راحتی قابل درمان خواهد بود .

 

 

علایم سرطان رحم عبارتند از :

1- ترشح مایع آبکی بد بو .

2- ترشح خونابه .

3- لکه بینی به صورت متناوب و گهگاه .

4- خونریزی مداوم

 

 

لذا وجود هر گونه ترشح آبکی یا خونالود در خانمی یائسه باید سریعاً وی را جهت انجام کارهای تشخیصی نزد پزشک بیاورد .

پزشک متخصص زنان با انجام کورتاژ رحم و فرستادن نمونه بافت به آزمایشگاه به راحتی وجود یا عدم وجود سرطان رحمی را در مراحل اولیه متوجه می گردد .

طبیعی است که سهل انگاری نسبت به وجود این علایم سبب گسترش تومور و گرفتاری اعضاء لگن خواهد شد .

کشف سرطان رحم به معنی لزوم انجام عمل جراحی برداشتن رحم است که اگر سرطان در مراحل اولیه شناسایی شده باشد ، درمان قطعی را در پی خواهد داشت .

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

 

منبع : کتاب آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


how-is-the-postpartum-period-1200x1200.jpg
20/آوریل/2019

دوران پس از زایمان چگونه است ؟ امروز در سایت دکتر زنان به مساله دوران پس از زایمان پرداخته ایم شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید .

بعد از انجام موفقیت آمیز عمل زایمان ، زائو وارد دوره ای به نام دوره نفاس می شود . دوره نفاس مدت زمان 8-6 هفته پس از وضع حمل را شامل می شود که طی این دوره تغییرات فیزیکی و فیزیولوژیک ایجاد شده بر اثر حاملگی پسرفت می کنند .

 

 دوره نفاس

تغییرات بازگشتی دوره نفاس در واقع تمام ارگانهای بدن را در بر می گیرد ولی عمدتاً این تغییرات در اعضای تناسلی و پستانها به وقوع می پیوندند .

رحم
رحم که در هنگام زایمان وزنی در حدود 1000 گرم دارد ، طی این دوران تدریجاً به وزن پیش از حاملگی یعنی حدود 80-60 گرم باز می گردد و پروتئین مازاد سلول های عضلانی لایه عضلانی رحم یا از طریق ادرار دفع می گردد و یا به مصرف تولید شیر می رسد .

بستر جفت که محل ارتباط جنین یا رحم مادر بوده است تدریجاً با انقباض رحم و بعد ترمیم محل استقرار جفت ، و بدون بر جای ماندن بافت جوشگاه قابل توجه ، از داخلی ترین لایه رحم ( آندومتر ) پوشیده می شود .

طی دوره نفاس ترشحاتی به نام لوشیا(Lochia) از رحم منشاء گرفته و به بیرون ترشح می گردد .

لوشیا متشکل از خون تراوش یافته از عروق بستر جفت و بقایای سلول های مرده جفت است که طی ساعات اولیه پس از زایمان عمدتاً به صورت خون خالص است اما به زودی تبدیل به لوشیای قرمز می شود که این ترشح خونی تا 5-4 هفته ادامه می یابد .

دوران پس از زایمان چگونه است ؟
دوران پس از زایمان چگونه است ؟

 

کم کم لوشیای خونی تبدیل به ” لوشیای خونی – سرمی ” می شود که رنگ زرد مایل به قهوه ای دارد و بعد به ” لوشیای سفید ” مبدل می گردد و تدریجاً تا پایان دوره نفاس قطع می گردد . اگر ترشحات خونی رحم زمانی بیش از زمان گفته شده ادامه پیدا کند ، می تواند نشانه باقیماندن قطعاتی از جفت در رحم یا عدم انقباض و برگشت مناسب رحمی باشد .

گردن رحم
گردن رحم  پس از وضع حمل سیر برگشی را آغاز می کند و بزودی حالت کانالی خود را می سازد .

پستانها
تغییرات و سرعت برگشت بافت پستانی به این نکته بستگی دارد که مادر به فرزند شیر بدهد یا خیر .طبیعتاً مادری که به فرزندش شیر می دهد به بافت غددی پستان برای تولید مقدار کافی شیر نیاز خواهد داشت و هورمون های مترشحه از غده هیپوفیز تا حد زیادی مسئول حفظ بافت غددی پستان خواهند بود .

در چند روز اول پس از وضع حمل ، پستان به علت اتساع عروق خونی و لنفی آن دچار احتقان و پر خونی می گردد که با اتساع ، سفتی و گرمی همراه است .

این پدیده گذرا است و علایم آن حدود 2-1 روز  طول می کشد . استفاده از یک کرست نگهدارنده سفت ، کیسه یخ و در موارد شدید تر ضد درد می تواند در رفع علایم کمک کننده باشد .با توجه به اینکه این تورم پستانی به تولید شیر ارتباطی ندارد ، استفاده از شیر دوش کمک زیادی نمی کند .

تخمدان ها
طی دوران حاملگی به علت ترشحات هورمونی جفت و اثرات مهاری این هورمون ها بر غده هیپوفیز که غده اصلی کنترل کننده عمل تخمدان هاست ، عملکرد دوره ای تخمدان به حال تعلیق در می آید . به دنبال زایمان و خروج جفت این اثرات مهاری برداشته شده و بسته به اینکه مادر به فرزندش شیر بدهد یا نه ، عملکرد تخمدان تدریجاً به حالت اول باز می گردد .

 

 

اغلب زنانی که به بچه های خود شیر نمی دهند ظرف 6-4 هفته پس از تولد کودک ، یک دوره خونریزی خواهند داشت در حالی که مادران شیرده اغلب ( و نه همیشه ) تا زمانی که شیر می دهند قاعده نمی شوند .

ضمناً زنانی که چند شکم زائیده اند سریعتر از زنان شکم اول قاعده می شوند .اولین قاعدگی معمولاً با دفع زیاد خون همراه است و اغلب بدون تخمک گذاری است که پس از 4-3 دوره قاعدگی ، تخمک گذاری نیز در جریان می افتد .

با تمام قواعد توصیف شده بالا ، گاه بدون شروع خونریزی قاعدگی ، تخمک گذاری آغاز می گردد و در این موارد است که اگر مادر شیرده روش مناسب پیشگیری از بارداری بکار نبرد ، امکان وقوع حاملگی دوم وجود خواهد داشت .

وزن بدن
بلافاصله بعد از وضع حمل حدود 8/5 – 8/4 کیلوگرم از وزن بدن کاسته می شود ، که این کاهش عمدتاً مربوط به وزن نوزاد ، جفت و مایع آمنیونی است .

طی دوره نفاس مایع بافتی اضافی که در طول حاملگی در بافت ها جمع شده بود ، تدریجاً دفع می گردد و چیزی حدود 2 کیلوگرم دیگر نیز از وزن مادر کاسته می شود ( البته این ارقام ، ارقامی متوسط هستند ، طبیعی است که وزن مادر در این امر مهم است ) . در زایمان طبیعی به علت همین دفع مایعات اضافی بدن ، طی 12 ساعت اول پس از زایمان دفع ادرار قابل ملاحظه ای برقرار می شود .

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع :کتاب آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


natural-postpartum-and-cesarean-delivery-1200x1200.jpg
20/آوریل/2019

مراقبت های پس از زایمان طبیعی و سزارین را امروز در سایت دکتر زنان میخوانید شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید .

پس از وضع حمل بیمار باید حداقل به مدت یک ساعت تحت نظارت مستقیم و نزدیک پزشک باشد . طی این مدت هر 15 دقیقه تعداد نبض ، فشار خون ، میزان خونریزی و وضعیت انقباضی رحم با لمس شکم ارزیابی می شود .

چنانچه تعداد نبض بیمار بالا باشد و فشار خون نیز پایدار باشد و زائو خونریزی غیر عادی نداشته باشد و رحم نیز در حالت انقباضی به سر برد ، می توان وی را به اطاقش بازگرداند .

راه افتادن :
زنان طبیعی می توانند به محض آنکه توانایی لازم را باز یافتند ، بستر را ترک کنند و تحرک کامل داشته باشند .

حدود 4-2 ساعت پس از زایمان طبیعی و 12-6 ساعت پس از زایمان به صورت سزارین، زمان مناسبی برای شروع تحرک است . در مواردی که بی حسی نخاعی برای زایمان به کار رفته باشد ، استراحت با مدت زمان بیشتری لازم است و اینها با نظر پزشک باید از بستر برخیزند .

 

مراقبت های پس از زایمان طبیعی و سزارین
مراقبت های پس از زایمان طبیعی و سزارین

رژیم غذایی:
به طور معمول 2 ساعت پس از زایمان طبیعی و 8 ساعت بعد از سزارین و البته با نظر پزشک معالج ، زائو می تواند از راه دهان تغذیه داشته باشد . بهتر است تغذیه دهانی موقعی آغاز گردد که زائو تحرک و برخاستن از بستر را شروع کرده است . رژیم غذایی پس از زایمان همچون رژیم غذایی دوران حاملگی است با این تفاوت که مادر شیرده باید روزانه حداقل 5/0 لیتر شیر مصرف کند تا کلسیم ، پروتئین و دیگر اجزاء مترشحه از پستان ، جایگزین گردد .

مراقبت از فرج ، پس از زایمان :
پس از زایمان لازم است روزانه ناحیه فرج به دفعات 3-2 بار در روز و نیز پس از هر بار اجابت مزاج به خوبی شستشو ، تمیز و خشک گردد .

این کار معمولاً توسط خود فرد امکان پذیر است . این نظافت با استفاده از پارچه نخی استریل و مواد ضد عفونی کننده رقیق شده همچون محلول بتادین در آب صورت می گیرد .

این ناحیه باید از قسمت جلو به عقب تمیز و خشک شود تا آلودگی های ناحیه مقعدی به زخم ناحیه فرج انتقال نیابد.

مراقبت از مثانه و روده
پس از زایمان حجم دفعی ادرار افزایش می یابد . از طرفی به علت مسائل بی حسی موضعی و نیز فشار نوزاد بر مثانه حین خروج از کانال زایمان ، ممکن است دفع ادرار با قدری مشکل همراه گردد .

در این مواقع مادر باید سعی در دفع ادرار داشته باشد و با انجام تدابیری چون نشستن در لگن آب گرم به تحریک مثانه کمک کند .کاهش درد مادر با مسکن ها نیز به وی کمک خواهد کرد .

بسیاری از زنان در دوره نفاس یبوست دارند که اولین توصیه مصرف مایعات کافی به خصوص آب است . داشتن تحرک کافی و زودرس ، مصرف میوه جات و سبزیجات نیز می توانند کمک کننده باشند .

در صورت بر جاماندن مشکل ، استفاده از ملین های ملایم همچون شیر منیزی یا پودر پسیلیوم در رفع مشکل اثر بخش هستند .

پس درد ها
طی چند روز اول پس از زایمان و خصوصاً هنگامی که کودک از پستان مادر شیر می نوشد ، انقباضاتی در رحم می تواند پدید آید و برای مادر ناخوشایند باشد . در صورت وجود این مسئله ، کاربرد مسکن ها از شدت این دردها خواهند کاست .

ورزش
پس از حاملگی عضلات جدار شکم و نیز کف لگن به دلیل فیزیولوژی خاص دوره حاملگی شل می شوند . پس از بهبود اولیه مادر از زایمان ، مناسب است که با انجام حرکات ورزشی در جهت تقویت این عضلات به برگرداندن فیزیک مناسب بدن و پیشگیری از عوارض بعدی کمک شود .

حرکاتی که به عضلات شکم قدرت می بخشند ، حرکاتی هستند که در حالت طاق باز انجام می شوند و فرد بالا تنه و یا پاهای خود را از زمین بلند می کند . برای تقویت عضلات کف لگن ، فرد می تواند به هنگام ادرار کردن به طور ارادی جلوی جریان ادرار را بگیرد و مجدداً رها کند و یا این که عضلات اطراف مقعد را منقبض کند .

 

احتقان پستان
در مورد این پدیده قبلاً صحبت شد و همانطور که ذکر شد استفاده از کرست نگهدارنده سفت ، کیسه یخ و مصرف مسکن از شدت آن خواهد کاست .

ترخیص از بیمارستان
پس از زایمان طبیعی اغلب می توان زائو را تا روز سوم زایمان مرخص کرد و معمولاً 24 ساعت بستری در بیمارستان کافی است . طبیعی است که قبل از ترخیص معاینه ای از پستان ها ، شکم ، فرج و رحم وضعیت فشار خون و نبض صورت می گیرد ، تا از سلامت جسمی زائو اطمینان حاصل گردد.

مادران طبیعی و سالم باید 8-6 هفته پس از زایمان مجدداً به مطب پزشک مراجعه کنند . در صورتی که مشکل خاصی همچون خونریزی زیاد ، تب ، یا عوارض دیگر طی این مدت زمان حادث گردد ، نیاز به پزشک در اولین فرصت ضروری است .

استراحت در منزل
پس از زایمان بهتر است بیمار فعالیتش را به مدت 2-1 هفته محدود کند و از انجام کارهای روز مره منزل پرهیز کند . البته ذکر این مسئله به این معنی نیست که زائو کاملاً در بستر بخوابد زیرا فعالیت های سبک همچون راه رفتن در منزل برای وی لازم است .

زمان انجام مقاربت و پیشگیری از حاملگی
عمل مقاربت پس از اینکه زخم ناشی از زایمان در ناحیه فرج ترمیم یافت و انجام آن بدون ناراحتی میسر شد ، قابل انجام است که این زمان از چند هفته تجاوز نمی کند . با توجه به نکاتی که قبلاً ذکر شد و خصوصاً احتمال تخمک گذاری قبل از شروع خونریزی قاعدگی ، به هیچ وجه نمی توان روی شیردهی مادر حساب کرد و از روش مناسب پیشگیری استفاده نکرد .

چندین روش برای پیشگیری از حاملگی در دوران شیردهی پیشنهاد شده است که بهتر است از 6 هفته پس از زایمان به کار گرفته شوند . استفاده از آی.یو.دی ، مصرف قرص های لاینسترنول ، قرصهای کاشتنی و تزریقی ، کاربرد کاندوم همگی روش های مختلف پیشگیری از حاملگی طی دوران شیر دهی هستند که برای هر فرد یک روش ترجیح داده می شود .

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

 

منبع : کتاب آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


take-cervical-cancer-seriously-1200x1200.jpg
20/آوریل/2019

سرطان گردن رحم را جدی بگیرید در مطالب قبلی در سایت دکتر زنان به مساله فیبروم رحمی چیست و چگونه درمان می شود ؟ و تشخیص و درمان اندومتریوز در زنان چگونه است ؟ پرداختیم که خواندنش خالی از لطف نیست با ما همراه باشید

گردن رحم بخش تحتانی رحم ،گلابی شکل و سقف مهبل را تشکیل می دهد .

این بخش به واسطه اینکه از طریق مهبل در معرض عوامل محیطی قرار دارد مستعد عفونت و بیماری های بد خیم است . عفونت های گردن رحم در ارتباط با میکروب هایی هستند که می توانند عفونت های مهبل ایجاد کنند یا سبب بیماری های مقاربتی شوند .

تومورهای خوش خیم گردن رحم همچون پولیپ و فیبروم گردن رحم از شیوعی متوسط برخوردارند . پولیپ ها زوائد مخاطی هستند که از مخاط گردن رحم منشاء می گیرند و مستعد خونریزی هستند .فیبروم نیز توموری خوش خیم با منشاء رحم یا گردن رحم است که میتواند خونریزی ایجاد کند .

اما مهمترین و خطرناک ترین بیماری گردن رحم ، سرطان گردن رحم است که خصوصاً در کشورهای در حال توسعه و در مناطقی با سطح بهداشت پایین ، شیوعی بالاتر از کشورهای توسعه یافته دارد .

هرچند احتمال وقوع سرطان گردن رحم در هر سنی وجود دارد ، شایعترین سن تشخیص ضایعات سرطانی مهاجم سن 65-35 سالگی است که البته همانطور که در بخش های پایین توضیح خواهیم داد تشخیص سرطان در مرحله غیر مهاجم حدود 15-10 سال زودتر خواهد بود .

سرطان گردن رحم در کسانی که عمل مقاربت را در سنین پایین شروع کرده اند ، آنهایی که شرکای جنسی متعدد داشته اند ، کسانی که زوجشان تماس های جنسی با زنان دیگر داشته است و بلاخره آنهایی که ازدواج های متعدد داشته اند شایعتر است .

 

سرطان گردن رحم را جدی بگیرید
سرطان گردن رحم را جدی بگیرید

به طوری که سرطان گردن رحم در راهبه ها و زنان باکره غیر معمول است . احتمال وقوع سرطان گردن رحم در زنان متعلق به طبقات اجتماعی – اقتصادی پایین بیش از زنان متعلق به طبقات مرفه است و علت آن عدم آگاهی های بهداشتی ، عدم رعایت مسائل بهداشتی و بالاخره بی مبالاتی در مراجعات پزشکی در طبقات اجتماعی – اقتصادی پایین است . اخیراً استعمال سیگار را در بروز سرطان گردن رحم موثر دانسته اند .

برخی بیماری های مقاربتی همچون زگیل ناحیه تناسلی و نیز تب خال تناسلی ارتباطی قطعی و مشخص با افزایش احتمال بروز سرطان گردن رحم دارند و می دانیم که این بیماری ها خاص افرادی است که حریم عفاف را در روابط جنسی زیر پا می گذارند .

بین ضایعات خوش خیم گردن رحم و بروز سرطان ارتباطی وجود ندارد و نباید خانم هایی که به عنوان مثال پولیپ یا عفونت ساده گردن رحم داشته اند ، نگران بروز سرطان باشند .

خوشبختانه سرعت رشد سرطان گردن رحم کند است به طوری که از اولین مراحل پیدایش سلول های پیش ساز بدخیمی تا بروز سرطان مهاجم معمولاً چند سال زمان می برد ، گرچه این قانون صد درصد نیست و گاه سرعت تبدیل به سرطان در حد چند ماه است .

انجام تست غربالگری پاپ اسمیر از گردن رحم به منظور کشف سلول های پیش ساز سرطان طی مراحل اولیه ، وجود آن را آشکار خواهد کرد .

برای انجام این تست پزشک با ابزاری مخصوص لایه ای از سلول های سطحی گردن رحم را برداشته و روی لام میکروسکوپ تثبیت می کند و متخصص پاتولوژی نوع سلول های موجود بر سطح لام را مطالعه کرده و آن را گزارش می کند .

بدین ترتیب سه مرحله تغییرات پیش بدخیمی یک و دو و سه ( ClNl,ll,lll ) در صورت بروز این تغییرات گزارش می شود که مرحله سوم آن همان سرطان غیر مهاجم است .

تست پاپ اسمیر در خانم های دوره باروری لازم است سالانه یک بار انجام شود تا در صورت وجود این تغییرات ، اقدام لازم قبل از وقوع سرطان مهاجم انجام گردد .

اما روش درمانی در مورد تغییرات پیش بد خیمی مرحله اول و دوم بسیار ساده و شامل سوزاندن منطقه پیش سرطانی با سرما ( کرایوتراپی ) یا حرارت ( کوتر ) است .

در حالی که اگر به مرحله سوم برسد ترجیحاً بهتر است کل رحم با عمل جراحی خارج گردد ، گرچه روش های قبل را هم می توان در اینجا به کار برد .

اما سرطان تایید شده گردن رحم یا سرطان غیر مهاجم است و یا تهاجم یافته است .

سرطان غیر مهاجم ( درجا ) یعنی سلول های سرطانی هنوز شروع به پیشروی به بافت های زیر را نکرده اند ، در حالی که سرطان مهاجم یعنی سلول های سرطانی شروع به پیشروی در بافت گردن رحم ، رحم و سپس احشاء داخل لگن و شکم کرده اند که البته هرچه زمان تشخیص با تاخیرتر همراه باشد این تهاجم وسیع تر و غیر قابل پیش گیری تر خواهد بود .

در موارد پیشرفته از اشعه درمانی برای محدود کردن سرطان استفاده می کنند .

سرطان گردن رحم را جدی بگیرید
سرطان گردن رحم را جدی بگیرید

 

و اما پیشگیری از بروز سرطان :

پیشگیری از بروز سرطان با توجه به مطالب مذکور در سه محور خلاصه می شود :

1) آشنایی با علایم بیماری و مراجعه زودرس به پزشک .

2) رعایت موازین بهداشت جنسی .

3) انجام حداقل یک بار تست پاپ اسمیر سالیانه .

تغییرات پیش بد خیمی گردن رحم معمولاً علامتی ندارد اما وجود هر یک از علایم زیر لزوم مراجعه به پزشک جهت رد مسائل سرطانی را می طلبد :

الف) خونریزی که مشخصاً بدون درد و به رنگ قرمز روشن است و در بین قاعدگی ها و یا بعد از یائسگی روی می دهد .

گاهی خونریزی وجود ندارد ، بلکه ترشحات آبکی ( خصوصاً طی مراحل اولیه سرطان ) دیده می شود .

ب) خونریزی پس از مقاربت که یکی از علایم مهم سرطان گردن رحم است و نباید نسبت به آن سهل انگاری شود .

گرچه مسائل خوش خیمی چون پلیپ یا عفونت گردن رحم نیز می توانند چنین مسئله ای را سبب شوند .

ج) درد لگنی – که معمولاً تا مراحل پیشرفته سرطان گردن رحم وجود ندارد و اگر تومور آنقدر پیشرفت کند که به احشاء لگنی دست اندازی پیدا کند ، درد ایجاد خواهد کرد .

در زمینه رعایت موازین بهداشت جنسی ، رعایت بهداشت و نظافت شخصی ، رعایت حریم عفاف و در صورت بروز بیماری های مقاربتی درمان زودرس آن واجب و ضروری است .

به علاوه انجام تست پاپ اسمیر به طور سالانه و در مواردی که پاسخ تست مشکوک است ، انجام اقدامات تشخیصی بیشتر همچون نمونه برداری از گردن رحم یا مشاهده مستقیم گردن رحم با میکروسکوپ ( کولپوسکوپی ) به کشف زود هنگام ضایعات در مراحل اولیه و درمان قطعی آنها کمک می کند .

 

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع : کتاب آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


what-is-the-probability-of-cesarean-section-going-up--1200x1200.jpg
20/آوریل/2019

در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟ امروز در سایت دکتر زنان به مساله سزارین پرداخته ایم خیلی از از ما درخواست داشتید که به مساله عمل سزارین بپردازیم شما میتوانید در قسمت نظرات نکات خود را برای ما ارسال کنید تا بتوانیم شمارا راهنمایی کنیم با ما همراه باشید .

در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟
در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟

 

زایمان سریع

زایمان سریع یعنی مواردی که کمتر از 3-2 ساعت به طول انجامیده باشد و حدود 10 % وضع حمل ها را شامل می شوند و در چند زاها شایعتر از زایمان ها شکم اول است . زایمان سریع خطر صدمه نوزاد را در بر دارد .

زنانی که سابقه وضع حمل سریع را دارند باید بلافاصله پس از شروع انقباضات و یا پس از پاره شدن کیسه آب به بیمارستان رسانده شوند .

سزارین :

عبارت است از خروج جنین از طریق برش جدار شکم و جدار رحم .
طبق آمار ، استفاده از عمل سزارین امروزه افزایش یافته است و در کنار آن میزان مرگ و میر جنین حین زایمان کاهش یافته است که به علت انجام سریع سزارین در مواردی است که جنین حین زایمان طبیعی دچار ناراحتی شده است .

کلاً در 23 % زایمان ها احتمال انجام عمل سزارین را می توان چنین ذکر کرد :

1-زایمان سخت

زایمان سخت عبارت است از پیشرفت آهسته و غیر طبیعی زایمان که می تواند معلول علل متفاوتی از جمله تنگی لگن ، اختلال نیرویی انقباضی رحم ، قرارگیری نا مناسب جنین در حفره رحم ، بزرگی جثه جنین  ( خصوصاً جنین های بالای 4 کیلوگرم وزن ) باشد .

معیارهایی برای پیشرفت و سرعت مناسب زایمان وجود دارد که اگر زایمان دچار تاخیر یا وقفه گردد سراغ سزارین خواهند رفت .

2-تنگنا و ناراحتی جنینی
اگر حین زایمان به هر علت خونرسانی جفت به جنین دچار اشکال گردد ، ضربان قلب جنین از حد معمول خود بیشتر و یا کمتر می گردد .هر کدام از این نشانه ها ، نشانه ناراحتی جنینی است و لزوم سزارین فوری را طلب می کند .

در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟
در چه مواقعی احتمال انجام سزارین بالا میرود ؟

3-جفت سر راهی .

4-جداشدن زودرس جفت .

5- قرارگیری غیر طبیعی جنین در رحم
وضعیت عرضی یا بریچ در صورتی که چرخش خارجی بعد از سه ماهه دوم نتیجه نداده باشد .

6- بیماری های طبی مادر
مواردی چون پره اکلامپسی ، اکلامپسی و دیابت نمونه هایی هستند که به خاطر عوارض خطرناکشان سزارین می شوند .

7- سزارین قبلی
انجام عمل سزارین قبلی فی نفسه دلیل بر انجام عمل سزارین مجدد نیست مگر آن که عواملی که در حاملگی قبلی باعث انجام عمل سزارین شده اند ، اکنون نیز وجود داشته باشند به عنوان مثال تنگی لگن که در افراد با جثه کوچک شایعتر است برای هر زایمان باز هم وجود دارد و هر بار انجام عمل سزارین را ضروری می سازد .

اما اگر عوامل دیگری علت انجام سزارین طی حاملگی قبلی بوده اند که اکنون آن عوامل وجود ندارند به بیمار اجازه زایمان طبیعی داده می شود ؛ به عنوان مثال فردی در حاملگی اول خود به پره اکلامپسی شدید مبتلا شده بود و برای وی عمل سزارین انجام گرفته و در حاملگی کنونی هیچ مشکلی پیدا نکرده است ، به این فرد باید فرصت زایمان طبیعی داده شود .

8-حاملگی دو یا چند قلو
سزارین روش مطمئنی برای این نوع حاملگی است ، گرچه در برخی شرایط خاص زایمان طبیعی را می توان انجام داد .

عمل سزارین به دو روش کلاسیک و برش بادبزنی ( عرضی ) صورت می گیرد . روش کلاسیک عبارت است از برشی طولی در خط وسط شکم و بر روی قسمت فوقانی رحم .

این روش ، روشی ساده و سریع است و در مواردی که تخلیه سریع رحم ضرورت داشته باشد و یا جنین به طور عرضی قرار گرفته باشد روش انتخابی است اما به دلیل خونریزی زیاد و ترمیم ضعیفتر روش رایج سزارین نیست .

رایج ترین نوع عمل سزارین برش عرضی بر روی سگمان تحتانی است که هم بهتر ترمیم می شود و هم احتمال خونریزی کمتری دارد ،به علاوه برای موارد زایمان های طبیعی بعدی ، بهترین نوع برش جراحی است .

 

 

عمل سزارین قطعاً میزان آسیب کمتری نسبت به زایمان طبیعی بر جنین وارد می کند اما به خاطر خطرات بالقوه عمل جراحی بر روی مادر، در درجه دوم اهمیت ، پس از زایمان طبیعی قرار دارد .

البته عمل سزارین برای جنین کاملاً بی خطر نیست و احتمال مشکلات ریوی نوزاد در این موارد بیش از زایمان طبیعی است .

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع : کتاب آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


everything-about-natural-birth-is-better-1200x1200.jpg
20/آوریل/2019

همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید این مطلب اختصاصی در سایت دکتر زنان منتشر شده که به تایید متخصص زنان و زایمان خانم دکتر مژگان کریمی رسیده است . با ما همراه باشید

زایمان طبیعی :

رحم شخص حامله از دو بخش فوقانی و تحتانی تشکیل شده است جنین در بخش فوقانی رحم که حاوی رشته های عضلانی زیاد در جدار خود هست ، واقع شده است ؛ درحالی که بخش تحتانی که قسمتی از تنه رحم همراه با گردن رحم را شامل است الیاف عضلانی کمی دارد ، در عوض حاوی رشته های فیبری است که استحکام این بخش را حفظ کرده و ار خروج جنین ممانعت به عمل می آورند .

همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید
همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید

 

فضای درونی بخش تحتانی رحم توسط ماده موکوسی نیمه جامدی که حالت ژله ای دارد و از ترشحات سلول های همین مناطق است پر شده و بدین وسیله از ورود میکروب های موجود در مهبل به رحم و جنین ممانعت می کند .

علاوه بر آن وجود کیسه جنینی سالم هم عامل بازدارنده در جهت ورود میکروب ها به فضای رحم است .

با نزدیک شدن به انتهای حاملگی ، از طرفی تعداد انقباضات عضلات قسمت فوقانی رحم افزایش می یابد و از طرف دیگر رشته های فیبری قسمت تحتانی رحم تدریجاً شل می شوند . این روند تا آغاز مرحله زایمان پیش می رود به طوری که در حین زایمان مجموعه فشار ناشی از انقباض عضلات رحمی که گفتیم به شکل منظم و با فواصل مشخص انجام می گیرد همراه با شلی رشته های اطراف بخش تحتانی رحم ، اجازه نزول جنین را به بخش تحتانی رحم می دهند .

در اینجا ابتدا بخش تحتانی رحم با ورود عضو پایینی جنین ( که به آن عضو نمایش می گویند و معمولاً سر جنین است ) باز شده و با پیشرفت بیشتر زایمان دهانه خروجی گردن رحم شروع به باز شدن می کند و تدریجاً تا حدود CM10-8 هنگام خروج جنین باز می شود .

زایمان را به طور ساده به 3 مرحله تقسیم می کنند :

مرحله اول زایمان – از شروع دردهای زایمان تا باز شدن کامل گردن رحم که گفتیم این میزان 10-8 سانتی متر است .

مرحله دوم زایمان – این مرحله از بازشدن کامل گردن رحم تا خروج کامل جنین را در بر می گیرد .

مرحله سوم زایمان – بعد از خروج جنین تا خروج کامل جفت و پرده های آنرا می گویند . قبل از این که در مورد هر یک از مراحل فوق و اقدامات حمایتی زائو از سوی کادر پزشکی توضیح داده شود ، لازم است مختصری در مورد وضعیت قرار گیری جنین در رحم صحبت شود .

وضعیت قرارگیری جنین در رحم – وقتی صحبت از وضعیت قرار گیری جنین در حفره رحم می شود منظور غالباً 8  هفته آخر حاملگی است ؛ چرا که قبل از این زمان به علت بزگتر بودن سر در مقایسه با بقیه قسمت های بدن و نیز حداکثر بودن حجم مایع آمنیونی ، وضعیت قرار گیری جنین در رحم برای تعیین نوع زایمان و یا انجام سزارین قابل اعنماد نیست و حدود هفته 32 جنین می تواند موقعیت خود را تغییر دهد اما پس از هفته 32 معمولاً وضعیت جنین تغییر نکرده و با همان وضعیت زایمان شروع خواهد شد .

از آنجا که رحم حفره ای گلابی شکل است که ته این گلابی در بالا قرار دارد و طی هفته های آخر لگن و پاهای جنین بیشترین حجم جنین را تشکیل می دهند ، لذا شایع ترین وضعیت قرار گیری جنین حالتی است که جنین به طور طولی چنان قرار گیرد که سر به سمت پایین و ته جنین در ته ( قسمت بالایی ) حفره رحمی باشد .

این وضعیت نزدیک به 96 % وضعیتهای قرار گیری جنین را تشکیل می دهد و از آنجا که موقع معاینه از طریق مهبل قبل از زایمان ، سر قابل لمس خواهد بود به آن وضعیت سری ( سفالیک ) می گویند که گفتیم شایع ترین حالتی است که زایمان انجام می گیرد .

از وضعیتهای دیگر ، وضعیت بریچ یا ته جنین است که جنین به طور طولی قرار دارد و ته جنین همراه یا بدون پاها عضو نمایش است . وضعیت عرضی ، وضعیت دیگری است که جنین به صورت عرضی در رحم قرار دارد و وضعیت بسیار بدی برای زایمان طبیعی است .

برای فهم وضعیت قرار گیری جنین از روش های زیر بهره می برند :

  • معاینه شکمی– این روش طی ماه های آخر حاملگی خصوصاً هفته های آخر به کار می رود که البته گاه تعیین وضعیت جنین از این راه مشکل خواهد بود .
  • سمع قلب جنین – با توجه به این که صدایقلب جنین در مناطقی از شکم مادر که جدار قفسه سینه جنین به آن نزدیک است ، بهتر شنیده می شود .با این روش به طور دقیق می توان وضعیت جنین را معین کرد .
  • معاینه از راه مهبل این روش حین مرحله اول زایمان که گردن رحم باز شده است انجام می گیرد و از طریق لمس عضو نمایش ، وضعیت جنین را معین می کنند .
    با معاینات فیزیکی فوق معمولاً می توان وضعیت قرار گیری جنین و عضو نمایش را تعیین کرد ، چنانچه تردیدی وجود داشته باشد از روش چهارم استفاده می شود .
  • سونوگرافی که به خوبی موقعیت جنین را در حفره رحم تعیین می کند .
    حال روند زایمان طبیعی را که سه مرحله آن را قبلاً ذکر کردیم در مورد زایمان با وضعیت سر که شایعترین حالت و کم خطر ترین نوع زایمان طبیعی است پی می گیریم .

 

گفتیم طی مرحله اول زایمان نیروی انقباضی رحم مخصوصاً در قسمت فوقانی آن ، جنین را به پایین کشانده و بر اثر فشار سر بر گردن رحم ، گردن تدریجاً تا حداکثر میزان خود باز می شود . طی مرحله اول زایمان ، زائو روی تخت و با راحت ترین وضعیت که معمولاً حالت خوابیده به پهلوی چپ است دراز می شود و با هر دوره انقباض رحمی که بین 4-2 دقیقه تکرار می شود هیچ گونه تلاش اضافی انجام نمی دهد و تنها آرامش خود را حفظ می کند .

طی این مرحله که در خانم شکم اول به طور متوسط 8 ساعت و در خانم چندزا حدود 5 ساعت طول می کشد ، کادر پزشکی به فواصل ، فشار خون ، نبض مادر ، درجه حرارت و ضربان قلب جنین را کنترل می کند . طی این مرحله زائو از راه دهان چیزی نمی خورد .

با کامل شدن بازشدگی گردن رحم ، زائو را وارد اتاق مخصوص زایمان می کنند که دارای تخت مخصوص و وسایل لازم است . تخت مخصوص زایمان ، محل هایی برای قرارگیری پاها از یکدیگر راحتترین وضعیت برای زایمان را فراهم می کند .

 

همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید
همه چیز درباره زایمان طبیعی که بهتر است بدانید

 

طی این مرحله ( مرحله دوم ) پزشک برای کمک به زایمان دستکش استریل می پوشد و با انجام بی حسی موضعی و نیز مانورهای خاص ، مادر را یاری می کند . این مرحله ، مرحله ای است که انقباض ارادی و عضلات شکمی توسط مادر در انجام زایمان بسیار ضروری و کمک کننده است و آغاز هر مرحله انقباضی عضلات رحمی ، زائو نیز با فشار شکمی سعی در دفع جنین می کند .

با خروج سر از کانال زایمان ( البته در صورتی که وضعیت جنین ، وضعیت سری باشد ) پزشک دهان و مجاری بینی نوزاد را با وسیله خاص مکش به نام “پوار ” از ترشحات تمیز کرده و به دنبال انقباض های بعدی رحمی نوزاد را خارج می سازد .

در این حالت با سر و ته نگاه داشتن نوزاد و همچنان تمیز کردن مجاری هوایی از ترشحات ، اولین تنفس نوزاد که با گریه همراه می شود ، ورود نوزاد به دنیای خارج از نوید می دهد .

پس از خروج نوزاد ، دستیار پزشک آنرا در سطحی برابر با کانال زایمان و یا در سطحی پایینتر قرار می دهد تا از خروج خون بند ناف جنینی به سوی جفت جلوگیری شود . پس از 30ثانیه از خروج کامل جنین بند ناف با فاصله مناسبی از نوزاد توسط دو پنس که به فاصله چند سانتی متری از هم زده می شوند ، مسدود و با قیچی بند ناف بین این دو پنس قطع می شود . بدین ترتیب با جدا کردن نوزاد از بند ناف ، مرحله دوم زایمان در شکم اول حدود 50 دقیقه و در چندزاها حدود 20 دقیقه طول می کشد .

مرحله سوم زایمان شامل خروج کامل جفت از کانال زایمان است که پس از چندین دقیقه تا حداکثر 10 دقیقه بعد از خروج کامل جنین به وقوع می پیوندد .

طی این مرحله هیچ گونه کششی بر بند ناف از سوی پزشک صورت نمی گیرد بلکه منتظر می مانند تا طول بند ناف به دنبال حرکت جفت به سمت پایین افزایش یابد و یا خون روشن بدون لخته که پشت جفت محبوس شده بود به یکباره تخلیه گردد . در این هنگام با حرکت جفت به سوی پایین آنرا خارج می سازند .

 

 

اگر احیاناً در خروج جفت تاخیری پدید آید با تزریق اکسی توسین در سرم زائو کمک به دفع آن می کنند . پس از خروج جفت اقدام به بخیه زدن محل برش فرج و مهبل می شود و سپس مادر به تخت قبلی خود باز می گردد و تا مدت 2-1 ساعت تحت نظارت مستقیم کادر پزشکی قرار می گیرد .

طی این مدت نیز فشار خون و نبض مادر و همچنین دستگاه تناسلی وی از نظر عدم وجود خونریزی و وجود انقباض رحمی کنترل می گردد در حالی که طی این مدت مادر نباید چیزی بخورد . پس از طی این مدت در صورت عدم وجود مشکلی خاص ، وی را به بخش منتقل می کنند .

 

موارد انجام زایمان طبیعی در مقایسه با سزارین :

به طور کلی روش انتخابی خروج جنین از رحم در تمام سنین زایمان طبیعی است زیرا این روش حداقل جراحات را برای مادر در پی دارد .

در عین حال مواردی متعددی وجود دارد که انجام زایمان طبیعی یا استمرار روند زایمان را با مخاطراتی برای جنین یا مادر مواجه می کند ؛ در چنین مواردی انجام عمل سزارین که درباره آن بحث بیشتری خواهیم کرد ، مورد پیدا می کند .

برای انجام زایمان طبیعی ، وزن تقریبی جنین ، عدم وجود جنین غیر طبیعی ، بررسی اقطار لگنی مادر ، بررسی وضعیت قرارگیری جنین در رحم ، باید مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرند . برخی از این موارد با سونوگرافی مشخص می شود و برخی دیگر مثل بررسی تقریبی اقطار لگن با معاینه بالینی .

در صورتی که مشکل خاصی برای زایمان طبیعی وجود نداشته باشد ، انتخاب ارجع برای فرد همان زایمان طبیعی خواهد بود .

نمایش سری ( سفالیک ) در صورتی که مشکل خاص دیگری برای زایمان طبیعی وجود نداشته باشد معمولاً نیازی به سزارین ندارد .

نمایش بریچ در مواردی خاص نیز بریچ نوع ساده ، وزن طبیعی جنین ، نارس نبودن جنین و مناسب بودن لگن مادر تحت زایمان طبیعی قرار می گیرد ؛ در بقیه موارد سزارین روش ارجح است . نمایش عرضی یا نمایش شانه که شانه یا دست جنین عضو نمایش است ، حتماً باید سزارین شود .

لازم به ذکر است در موارد قرار گیری جنین به طور عرضی یا نمایش بریچ ، اگر تا پایان سه ماهه دوم قرار گیری جنین به نوع سری تبدل نشود ، اقدام به چرخش جنین از روی شکم مادر می کنند که در مواردی با موفقیت همراه است ، در صورت عدم موفقیت از سزارین استفاده می کنند .

 

حاملگی و زایمان در افراد جوان شکم

اول : در خانم های کمتر از 18 سال زایمان معمولاً به طور طبیعی انجام می شود و وضع حمل از راه مهبل تقریباً همیشه امکان پذیر است اما حاملگی در این سنین پر خطر است و با عوارضی چون عوارض مادری ، کم وزنی نوزاد و مرگ و میر جنین یا نوزاد می تواند همراه شود . لذا اکیداً توصیه به عدم باروری در سنین زیر 18 سال می شود .

حاملگی و زایمان بعد از 35 سالگی :

تقریباً تمامی زنانی که برای اولین بار بعد از 35 سالگی حامله می شوند ، به نوعی دچار اشکال در حاملگی و زایمان هستند . نیاز به سزارین در این گروه سنی بیشتر از زنان جوان تر خواهد بود . احتمالاً بروز فشار خون حاملگی ، مسمومیت حاملگی ، ( پره اکلامپسی – اکلامپسی ) بیماری های قلبی و بقیه بیماری هایی که در سنین بالاتر از زنان جوان است .

احتمال ناهنجاری های کروموزومی جنین به خصوص سندرم داون ، بعد از 35 سالگی افزایش می یابد ، لذا انجام روش های ژنتیکی خاص که وضعیت ژنی جنین را بررسی می کند نظیر آمنیوسنتز در هر یک از این مادران ضرورت دارد .

 

 

 

آمنیوسنتز تکنیکی است که از طریق آن مقداری ار مایع آمنیونی را توسط سرنگ و در حدود هفته 16-14 می کشند و سلول های جنینی موجود در آنرا تحت کشت و رنگ آمیزی خاص از نظر وضعیت کروموزومی بررسی می کنند .

موارد اصلی کاربرد  روش آمنیوسنتز:

1- سن مادر 35 سال یا بیشتر باشد .

2- وجود ناهنجاری کروموزومی در یکی از بچه های قبلی .

3- وجود ناهنجاری کروموزومی شناخته شده در هر یک از والدین .

 

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات یا تعین وقت همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

 

منبع :

آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


logo-white-footer

دكتر مژگان كريمي جراح و متخصص زنان و زايمان و نازايي داراي بورد تخصصي از دانشگاه تهران با نمره عالي در حال حاضر با كوله باري از تجربيات حرفه اي در حال انجام خدمات به هموطنان عزيزم ميباشم و خدارا شاكرم.

آدرس مطب :
تهران - پاسداران - بوستان نهم - روبروی پلی کلینیک لبافی نژاد - پلاک 135

شماره تماس :
02122776295
09102410144

آدرس بیمارستان نیکان :
تهران - اقدسیه - ابتدای بلوار ارتش - ورودی اراج - خیابان 22 بهمن - بیمارستان نیکان
روزهای کاری
دوشنبه ها ساعت 16 تا 14
چهارشنبه ها ساعت 12 تا 14

شماره تماس :
29129

همچنین برای ویزیت در درمانگاه بیمارستان رسالت صبح های شنبه یک شنبه سه شنبه و چهارشنبه از ساعت 10 تا 12 میتوانید مراجعه کنید .

کلیه حقوق این قالب برای دکتر زنان محفوظ می باشد.