درحال بارگذاری ...



جدید ترین مطالب اختصاصی زنان و زایمان

pregnancy-risks-in-people-with-b19-virus-1200x1200.jpg

خطرات بارداری در افراد مبتلا به ویروس B19

عفونت ویروسی B19

مرور کلی

شرح کامل طیف تظاهرات بالینی ایجاد شده توسط عفونت ویروسی B19 ، ( یک ویروس دارای DNA تک رشته ای ) امکان پذیر نیست .

در میزبان سالم عفونت B19 می تواند به صورت علامت و یا عفونت تحت بالینی ، اریتم اینفکتیوزم ( EI ) یا بیماری پنجم یا به عنوان یک آرتروپاتی تظاهر یابد .

در بیماران مبتلا به تالاسمی یا سیکل سل ، عفونت B19 می تواند باعث آپلازی شدید گلبول های قرمز گذرا شود ( بحران آپلاستیک گذرا ؛ TAC ) .

در جمعیت دچار نقص ایمنی ، عفونت B19 می تواند باقی بماند و به عنوان کم خونی مزمن آشکار شود . در جنین ، عفونت B19 همراه با کم خونی ، هیدروپس و مرگ است .

همچنین میتوانید به محتوای قبلی که درمورد عفونت اشاره شد مراجعه کنید

تریکوموناس واژینالیس در عفونت زنان چه نقشی دارد ؟

می توانید در سایت دکتر زنان در محتواهای قبلی بررسی عفونت سالپنژیت در زنان  و همچنین آنچه که حتما باید درباره تست پاپ اسمیر در زنان بدانید را مطالعه کنید .

پاتوفیزیولوژی

گمان می شود راش EI و B19 ثانویه به یک پدیده ایمنی باشند . عفونت B19 از عفونت انتخابی و نیز سلول های پیشرو اریتروئید با وقفه در تولید طبیعی سلول های قرمز خون ناشی می شود .

در میزبان سالم اما آلوده ، این عفونت ، آپلازی سلول های قرمز ، محدود و ناآشکار از نظر بالین تولید می کند . اما ، در بیمار مبتلا به تخریب مزمن سلول های قرمز ، عفونت B19 ممکن است منجر به بحران آپلاستیک شود.

عفونت جنین از طریق انتقال جفتی ویروس رخ می دهد .

خطرات بارداری در افراد مبتلا به ویروس B19
خطرات بارداری در افراد مبتلا به ویروس B19

آپلازی سلول های قرمز به طور خاص برای جنین مخرب است ، افزایش نمایشی در جرم سلول های قرمز به طور خاص برای جنین مخرب است ، افزایش نمایشی در جرم سلول های قرمز لازم برای پیشرفت ، رشدی سریع ، و همچنین طول عمر کوتاه سلول های قرمز جنین را ارائه می دهد .

غشای ریوی گذرا با ریزش های آماس قلب ممکن است ، غشاء ریوی مستقیم یا التهاب قلبی را منعکس کند . مکانیسم های بیماری زای هیدروپس با کم خونی شدید جنین همراه است ، که ممکن است در کمبود اکسیژن در بافت و افزایش نفوذ پذیری مویرگی و همچنین افزایش خروجی قلبی و افزایش فشار سیاهرگی بطنی نتیجه دهد .

نتایج خروجی بالای نارسایی قلبی با افزایش فشار هیدرو استاتیک و کاهش بازگشت وریدی همراه است و نتیجه جمع شدن مایع در شکم و یا ارگانومگالی است که منجر به فروپاشیدگی بیشتر قلبی می شود .

عملکرد تسویه کبدی و هیدروپس جفت احتمالاً چنین نقش ایفا می کند.

اپیدمیولوژی

B19 احتمالاً از شخصی به شخص دیگر از طریق تماس مستقیم با ترشحات تنفسی ، به صورت عمودی از مادر به جنین ، و از طریق ترانسفیوژن محصولات آلوده خونی و یا سوزن منتقل می شود .

EI به صورت اسپورادیک و یا به صورت شیوع در دوران مدرسه رخ می دهد . اوج بروز عفونت B19 در میان کودکان در سن مدرسه است .

میزان حمله در میان دانش آموزان حساس بین 34 % و 72 % است . EI به احتمال زیاد قبل از شروع راش جلدی مسری است و ممکن است به مدت چند روز پس از ظهور راش مسری باقی بماند.

در طی شیوع مدرسه ای ، میزان حمله در میان کارکنان از 12 درصد تا 84 درصد ، با بالاترین میزان در میان معلمان مدرسه ابتدایی تغییر است ، که منعکس کننده تماس با تعداد بیشتری از کودکان و یا احتمالاً تماسی بیشتر با ترشحات تنفسی کودکان جوان تر است .

هنگامی که از کرایتریای سرولوژی استفاده می شود ، در بسیاری از مطالعات فراوانی عفونت بدون علامت بیش از 50 % بود ،کارکنان بهداشتی درمانی ( یکی دیگر از جمعیت های حساس ) پس از قرارگیری در معرض کودکان دارای TAC ، بیش از 30 درصد تبدیل سرمی نشان دادند .

تشخیص

شیوع خونی

شیوع آنتی بادی IgG اختصاصی با بالا رفتن سن افزایش می یابد و شیوع آن کمتر از 5 % در کودکان کمتر از 5 سال است .

بیشترین افزایش آنتی بادی IgG بین 5 تا 20 سالگی ( از 5 % تا 40 % ) رخ می دهد سپس به آرامی افزایش یافته تا اینکه در 50 سالگی به 75 درصد می رسد .

آنتی بادی اختصاصی IgM می تواند 10 روز پس از ابتلا تشخیص داده شود و IgG 3-2 روز پس از آن قابل تشخیص است راش و درد مفصل ( آرتروپاتی ) ممکن است حدود 18 روز پس از ابتلا رخ دهد .

آنتی بادی IgM به طور معمول ماه ها بالا باقی می ماند و آنتی بادی IgG برای سال ها بالا باقی می ماند .

اندازه گیری آنتی بادی ها توسط روش ( ELISA ) یا روش رادیو ایمونواسی ( RIA ) و DNA ویروس توسط PCR انجام می شود .

افراد در غیاب IgM و IgG مستعد بیماری هستند . حضور IgG به تنهایی ایمنی فرد را نشان می دهد ، که ممکن است اخیراً طی 4 ماه قبل آلوده شده باشد .

حضور IgM به تنهایی عفونت بسیار جدید را نشان می دهد ، در حالی که وجود هر دو IgM و IgG به طور تیپیک تماس طی 7 روز تا 4 ماه اخیر را نشان می دهد .

بیماری پنجم

تظاهر شایع تشخیصی عفونت B19 بثورات جلدی ، EI است . ویژگی متمایزتر EI ، یا بیماری گونه سیلی خورده یک راش ماکولوپاپولار اریتماتوز روی گونه ها است که به طور معمول روی چهره باقی نمی ماند .

بدن و اندام ها نیز تحت تاثیر قرار می گیرند ، و راش ممکن است خارش دار باشد . بثورات به طور همزمان با تولید آنتی بادی های اختصاصی رخ می دهد که نشان دهنده یک پدیده ایمونولوژیک است .

آرترالژی، ( گاهی اوقات تغییرات التهابی در مفاصل درگیر رخ می دهد ) تظاهری از عفونت حاد B19 است و می تواند همراه با EI ، به ویژه در بزرگسالان باشد.

آرتروپاتی ها بیشتر در ناحیه مچ دست ، دست ها و زانو است که می تواند تنها تظاهر عفونت B19 باشد . همانند بثورات جلدی ، شروع آرتروپاتی همراه با افزایش آنتی بادی های B19 است ، که مطرح کننده یک پدیده ایمونولوژیک است .

بسیاری از زنان باردار مستعد ابتلا به عفونت B19 هستند ، شیوع خونی در سنین باروری و بارداری بین 35 % و 55 % است .

میزان عفونت در دوران بارداری در حدود 1/1 % برآورد شده است . انتقال جفتی B19 به جنین پس از عفونت مادر رایج است .

اما فراوانی عفونت از این طریق نامشخص است ، و تاثیر و رابطه سن حاملگی با انتقال ناشناخته است ، بسیاری از نوزادان آلوده شده در رحم در هنگام تولد بدون علامت هستند .

نتایج بارداری نامطلوب به دنبال عفونت B19 شامل هیدروپس و مرگ جنین است . بیان قطعی نسبت کل مرگ و میر مربوط به عفونت B19 دشوار است .

در حال حاضر ، به نظر می رسد که مکانیسم اولیه ای که منجر به مرگ جنین می شود کم خونی و هیدروپس است که در بارداری های قبل از 20 هفته معمولاً با مرگ در سه ماهه دوم همراه است .

شیوع مرگ جنین نارس کمتر از 10 % است . در ایالات متحده ، احتمالاً کمتر از 1 % همه مرگ و میر ها ناشی از عفونت B19 است .

اگرچه عفونت B19 ممکن است علت شایع هیدروپس به ویژه در طول شیوع EI در جامعه باشد . اما عفونت B19 داخل رحمی غالباً باعث هیدروپس نمی شود .

شایع ترین پیامد ها : نوزادان نرمال سرونگاتیو و سپس نوزادان زنده سروپازتیو و سپس نوزادان زنده سروپازتیو و در نهایت هیدروپس ( کمتر از یک درصد ) است . اگرچه گزارش های موردی وجود دارد که ، از ارتباط بین عفونت B19 و ناهنجاری های مادرزادی حمایت می کند .

این ارتباط توسط مطالعات اپیدمیولوژیک پشتیبانی نمی شود .

مدیریت

دانش ما از مدیریت بهینه عفونت B19 در دوران بارداری کمتر از درک ما از پیامد های نامطلوب بالقوه است . حتی گمان می رود اطلاعات کمی وجود دارد که نشان دهنده اثر بخشی هرگونه مداخله و رویکرد درمانی خاص باشد .وقتی فرد بارداری با شکایت هایی سازگار با عفونت B19 مانند آرترالژی ، قرار گرفتن در معرض فرد مبتلا به EI ، هیدروپس یا IUFD در سونوگرافی مراجعه می کند ، خون مادر باید برای تعیین IgM و IgG ضد B19 ، جهت تعیین ایمنی قبلی یا مستعد بودن چک شود .

در هنگام شیوع مدرسه ای EI ، راجع به محدودیت تماس معلمان باردار به صورت فردی تصمیم گیری می شود ، هرچند که خطر ابتلا معلمان و از دست دادن بارداری کمتر از 5/1 % است .

عفونت B19 درون رحم را می توان با تعیین ( PCR )  B19  DNA ویروسی در مایع آمنیوتیک یا خون جنین تشخیص داد.

آمنیوسنتز روش انتخابی برای تشخیص در جنین است و همانند کوردسنتز 1 % احتمال از دست دادن بارداری وجود دارد .

هیچ مطالعه ای برای شناسایی مدیریت بهینه بیمار باردار مبتلا به عفونت حاد وجود ندارد . در موارد هیدروپس تنها درمان ترانسفیوژن است که قبل از 20 هفته انجام آن آسان نیست .

وقتی عفونت قبل از 20 هفته رخ داده است اغلب سونوگرافی سریال توصیه می شود . پیک مورتالیتی و موربیدیتی جنین 6-4 هفته پس از تماس است و تا 3 ماه پس از شروع علائم طول می کشد .

با این حال ، سودمندی چنین پیگیری ای زیاد نیست . اندازی گیری سریال داپلر ( MCA ) جهت تشخیص کم خونی ، برای اداره جنین آلوده به B19 سودمند است ، ( هیدروپس ممکن است به دنبال کم خونی رخ دهد ) .

اگر ( PSV ) ( بعد از 18 هفته بارداری انجام شود ) بیشتر از MOM 5/1 برای سن بارداری است و یا جنین دچار هیدروپس آشکارا است نمونه گیری خون بند ناف ( PUBS) را می توان برای تشخیص هماتوکریت جنین پیشنهاد کرد .

اگر کم خونی تأیید شود ، تزریق خون لازم است . به این صورت که نیمی از حجم RBC طی یک مرحله و باقیمانده در 48 ساعت آینده تزریق می شود .

این راهکار ادامه می یابد تا زمانی که عفونت جنین بهبود یابد . با این حال ، این درمان بدون خطر ذاتی مورتالیتی و موربیدیتی نیست ( 1 % از دست دادن جنین ) .

دو مطالعه گذشته نگر نشان می دهند که ترانسفیوژن منجر به بقای جنین مبتلا به هیدروپس می شود . در حال حاضر هیچ واکسنی  برای B19 در دسترس نیست ، و نقش IVIG در پیشگیری یا درمان عفونت B19 نامشخص است .

خلاصه

عفونت B19 داخل رحمی ، علت کم خونی جنین ، هیدروپس و مرگ است ، اما بعید است که علت ناهنجاری های مادرزادی باشد .

بهترین راهکار برای مراقبت از بیمار باردار آلوده نامشخص است ، اگرچه راهکارهایی برای کاهش میزان عفونت و پیامد نامطلوب وجود دارد .

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

 

به منظور تعیین وقت و نوبت ویزیت در ساعت 15 الی 19 تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

بخش های مفید سایت دکتر زنان میتوانید مطالعه کنید

آندومتریوز  پارگی زودرس کیسه آب زایمان بدون درد زایمان زودرس زایمان سزارین

زایمان طبیعی  فیبروم رحمی کیست تخمدان

منبع : کتاب پروتکل های بارداری های پرخطر


logo-white-footer

دكتر مژگان كريمي جراح و متخصص زنان و زايمان و نازايي داراي بورد تخصصي از دانشگاه تهران با نمره عالي در حال حاضر با كوله باري از تجربيات حرفه اي در حال انجام خدمات به هموطنان عزيزم ميباشم و خدارا شاكرم.

آدرس مطب :
تهران - پاسداران - بوستان نهم - روبروی پلی کلینیک لبافی نژاد - پلاک 135

شماره تماس :
02122776295
09102410144

آدرس بیمارستان نیکان :
تهران - اقدسیه - ابتدای بلوار ارتش - ورودی اراج - خیابان 22 بهمن - بیمارستان نیکان
روزهای کاری
دوشنبه ها ساعت 16 تا 14
چهارشنبه ها ساعت 12 تا 14

شماره تماس :
29129

همچنین برای ویزیت در درمانگاه بیمارستان رسالت صبح های شنبه یک شنبه سه شنبه و چهارشنبه از ساعت 10 تا 12 میتوانید مراجعه کنید .

کلیه حقوق این قالب برای دکتر زنان محفوظ می باشد.