درحال بارگذاری ...



جدید ترین مطالب اختصاصی زنان و زایمان

what-you-need-to-know-about-antiphospholipid-syndrome-in-women-1200x1200.jpg
17/نوامبر/2018

آنچه که باید از سندرم آنتی فسفولیپید در زنان بدانید

همچنین میتوانید از مطالب قبل که به درخواست شما در سایت دکتر زنان انتشار داده شده است استفاده کنید

مدیریت بیماری کلیوی در زنان برای داشتن زایمان آسان

شیوع زایمان سزارین در زنان چاق بیشتر است

حاملگی یک شرایط افزایش انعقادپذیری به علت افزایش فاکتورهای انعقادی وابسته به ویتامین k توسط سیستم هورمونال و کاهش سطح پروتئین ضدانعقادی s و کاهش فیبرینولیز و همزمان با استاز در سیستم وریدی اندام تحتانی و صدمه عروقی به واسطه تهاجم جفتی است.

بنابراین ریسک ترمبوز وریدی (VTE) حداقل 5 برابر در حاملگی در مقایسه با زنان غیرباردار هم سن افزایش می یابد.

در ایالات متحده آمریکا VTE از هر 1600 بارداری 1 مورد را عارضه دار می کند که تقسیم می شود بین ترمبوزهای وریدی های عمقی (75 %) و آمبولی حاد ریوی (25 %) و حدود 10% از مرگ های مادری را موجب می شود.

بزرگ ترین ترومبوفیلی اکتسابی سندرم آنتی فسفولیپید آنتی بادی است.اینها آنتی بادی هایی هستند که مستقیماً برعلیه پروتئین های باند شده به فسفولیپیدهای با بار منفی، عمل می کنند.

اینها حدوداً در 20%  از افراد با VTE بروز می کنند و بیماران درگیر حدود 5% ریسک VTE حین حاملگی و حوالی زایمان علی رغم درمان را دارند در هر حال ترومبوزهای وابسته به سندرم آنتی فسفولیپید آنتی بادی در تمام بافت ها یا اعضاء می توانند رخ دهند و همچنین می توانند شریانی یا وریدی باشند.

به علاوه سندرم آنتی فسفولیپید آنتی بادی ارتباط با افزایش میزان پره اکلامپسی و دکولمان و محدودیت رشد جنین و از دست رفتن جنین دارد.

 

آنچه که باید از سندرم آنتی فسفولیپید در زنان بدانید
آنچه که باید از سندرم آنتی فسفولیپید در زنان بدانید

 

 

 

پاتوفیزیولوژی

مکانیسم های پاتولوژیک متعددی در سندرم آنتی فسفولیپید آنتی بادی (APAS) موجب افزایش VTE و عواقب بد بارداری می شوند.

اینها شامل تخریب وابسته به آنتی بادی آنکسین V اندوتلیال ترمبومودولین و آنتی کواگولان پروتئین C فعال و افزایش ترشح فاکتورهای بافتی اندوتلیال تخریب فیبرینولیز و افزایش فعالیت پلاکت است.

به علاوه APA به نظر می رسد باعث القای التهاب وابسته به سیستم کمپلمان در دسیدوا و جفت می شود.

 

تشخیص

تشخیص سندرم APA  نیاز به یکی از معیارهای کلینیکی و آزمایشگاهی دارد.

1- ترومبوزی که با تصویربرداری تشخیصی یا درگیری بافتی یکی یا بیشتر از وریدها، شریان ها یا عروق کوچک تشخیص داده شده باشد. ولی شامل ترومبوز عروق سطحی نمی شود و یا

2- عواقب بد بارداری شامل مرگ جنین توجیه نشده در 10 هفته حاملگی یا بیشتر در جنین با مورفولوژی سالم یا یک یا بیشتر زایمان زودرس قبل از 34 هفته به علت پره اکلامپسی یا نارسایی جفتی یا 3 مورد یا بیشتر سقط توجیه نشده و

3- حداقل یکی از کرایتریاهای آزمایشگاهی در2 بار یا بیشتر با فاصله حداقل 12 هفته جداگانه ولی نه بیشتر از 5 سال قبل از بروز تظاهرات بالینی:

A – آنتی کاردیولیپین آنتی بادی IgM یا IgG به میزان 40 واحد GPL و یا بالاتر از صدک 99 برای آزمایشگاه یا

B – آنتی بادی ضد بتا دو گلیکوپروتئین یک IgG یا IgM بیشتر از صدک 99% برای آزمایشگاه یا

C – فعالیت لوپوس آنتی کوآگولان آنتی بادی که براساس گایدلاین منتشر شده تشخیص داده شود.

 

اثرات روی حاملگی

حضور لوپوس آنتی کوآگولان (LA) و سطوح بالای آنتی کوآگولان آنتی بادی IgG باعث بروز عواقب بد حاملگی می شود.

به هر حال APA در20% از زنان با سقط مکرر دیده می شود. بیشتر این سقط ها بعد از دیده شدن فعالیت قلب جنین رخ می دهد.

APA در حدود 2% از زنان باردار نرمال دیده می شود.

 

اقدامات قبل از بارداری

اطلاعات پایه ای

1- جمع آوری ادرار 24 ساعته برای کلیرانس کراتی نین و پروتئین ادرار برای داشتن یک وضعیت پایه برای تشخیص زودرس پره اکلامپسی و از آنجایی که APA ارتباط با گلومرونفریت دارد کمک کننده خواهد بود.

2- اکوکاردیوگرافی قلب مادر برای رد اندوکاردیت لیبمن ساکس

3- تست های عملکرد کبد، از آنجایی که سندرم آنتی فسفولیپید با سیروز صفراوی اولیه و سندرم بودکیاری قبل از حاملگی و سندرم هلپ (HELLP Syndrome ( قبل از 20 هفته حاملگی ارتباط دارد.

 

 

آنچه که باید از سندرم آنتی فسفولیپید در زنان بدانید
آنچه که باید از سندرم آنتی فسفولیپید در زنان بدانید

 

درمان ضدانعقاد

آسپرین با دوز پایین به همراه:

1- اگر قبلاً سابقه VTE داشته باشد دوز درمانی هپارین یا LMWH (برای مثال انوکساپارین mg/kg 1 زیر جلدی هر 12 ساعت و تنظیم براساس رسیدن سطح فاکتور آنتی 10 (anti-factor xa) به u/ml 1 – 6/0 : 4 ساعت بعد از تزریق)

2- اگر سابقه  VTE قبلی ندارد دوز پروفیلاکتیک هپارین یا LMWH  برای مثال انوکساپارین 40-30 میلی گرم زیرجلدی هر 12 ساعت

3- اگر LMWH در زمان قبل از زایمان تجویز می شود توصیه می شود در 36 هفتگی یا زودتر (اگر احتمال زایمان زودرس وجود دارد) به هپارین 10 هزار واحد زیرجلدی هر 12 ساعت برای پروفیلاکسی تبدیل شود.

زیرا هپارین نیمه عمر کمتر از LMWH دارد. اگر PTT a برای بیمار روی UFH نرمال باشد و زایمان طبیعی یا سزارین بیشتر از 12 ساعت بعد از آخرین دوز UFH و LMWH رخ دهد بیمار قاعدتاً نباید مشکلات ضدانعقادی را با زایمان تجربه کند. پروتامین می تواند کاملاً اثر آنتی کواگولان UFH را رفع کند.

 

مانیتورینگ طی حاملگی

1- سطح II سونوگرافی در 18 هفته بارداری

2- بررسی رشد جنین باید هر 4 تا 6 هفته از 20 هفته برای تمام بیمارانی که روی داروی ضد انعقاد هستند انجام شود و چنانچه بررسی های سونوگرافیک به محدودیت رشد شک کند یا تشخیص داده شود باید با فواصل کمتر تکرار شود و در این موارد انجام داپلر به تعیین بهترین زمان زایمان کمک می کند.

3- ویزیت بیمار در مطب هر دو هفته از 20 هفته برای غربالگری پره اکلامپسی باید انجام شود.

 

 

4- انجام NST و BPP هفتگی از 36 هفته در حاملگی های بدون عارضه و یا زودتر در مواقعی که اندیکاسیون بالینی دارد.

 

زمان زایمان

اگر زایمان با کاهش رشد جنین یا پره اکلامپسی عارضه دار شده باشد تست های سلامتی جنین و شرایط مادر زمان زایمان را تعیین می کند.

اگر حاملگی بی عارضه باشد تا 39 هفته کامل می تواند به تأخیر بیفتد در صورتی که تست های قبل از تولد (NST/BPP) اطمینان بخش باشد.

 

بعد از زایمان

پمپ پنوماتیک فشاری طی لیبر و زایمان و یا سزارین باید استفاده شود. UFH یا MWH را می توان 6 ساعت بعد از زایمان واژینال یا 12 ساعت بعد از سزارین شروع کرد.

باید حداقل تا 6 هفته بعد از زایمان ادامه یابند. اگر بیمار شرح حال VTE داشته باشد پروفیلاکسی طولانی مدت نیاز است زیرا ریسک VTE مجدد در فرد دچار سندرم آنتی فسفولیپید با سابقه VTE تا 30% افزایش می یابد.

در این بیماران وارفارین باید در روز دوم شروع شود و هپارین ووارفارین تا 5 روز با هم ادامه یابند تا زمانی که INR به رنج درمانی (2-3) برابر، برای 2 روز متوالی برسد.

 

 

 

خلاصه

به ترکیب VTE و عوارض بارداری و APA، سندرم آنتی فسفولیپید گفته می شود .سه فرم APA که اغلب همراه با مشکلات بالینی هستند شامل لوپوس آنتی کوآگولان، آنتی کاردیوپولین آنتی بادی IgG ، آنتی 2B گلیکوپروتئین یک آنتی بادی می باشد.

این آنتی بادی ها با افزایش خطر ترومبوآمبولی (شریانی یا وریدی) و مشکلات حاملگی شامل مرگ جنین، دکولمان، پره اکلامپسی شدید و کاهش رشد جنین همراه هستند. درمان شامل آسپرین با دوز پایین و هپارین می باشد.

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

به منظور تعیین وقت و نوبت ویزیت در ساعت 15 الی 19 تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

بخش های مفید سایت دکتر زنان میتوانید مطالعه کنید

آندومتریوز  پارگی زودرس کیسه آب زایمان بدون درد زایمان زودرس زایمان سزارین

زایمان طبیعی سقط فیبروم رحمی کیست تخمدان

 

منبع : کتاب پروتکل های بارداری های پرخطر


what-women-need-to-know-about-trimsters-or-the-first-trimester-of-pregnancy-1200x1200.jpg
17/نوامبر/2018

نکاتی که زنان باید درخصوص تریمستر یا سه ماهه اول بارداری بدانند همچنین برای داشتن یک حاملگی سالم و زایمان راحت چه کارهایی می توان انجام داد و مطاب قبل تر مراقبت های پس از زایمان طبیعی و سزارین را خواندیم در سایت دکتر زنان میخوانید شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید .

تبریک می گوییم ، شما در حال شروع سفرتان طی حاملگی هستید ! به نظر می رسد تا انتهای سفر ، خیلی مانده است ، اما حاملگی شما به سرعت پیش می رود و شما در حال در آغوش گرفتن نوزاد خود هستید قبل از اینکه او را بشناسید !

 

چه انتظاراتی می توانید داشته باشید

چند هفته اول تریمستر اول حاملگی بسیار مهیج است زیرا ، زمانی که شما باردار هستید ، برخی از نشانه های فیزیکی را پیدا می کنید .

واقعاً یک معجزه است ! شاید تعجب کنید اگر هر کس بتواند بگوید شما حامله هستید . شاید بخواهید به هرکسی که می بینید ، این مطلب را بگویید ، اما در هر زمان ، خودتان هنوز به سختی باورتان می شود .

بعضی از خانم ها دچار نگرانی و اضطراب می شوند اگر بخواهند به هر فردی حقیقت را بگویند ، زیرا فکر می کنند برای آنها بدشانسی می آورد . این یک نگرانی طبیعی است .

این معمولاً نشانه ای است از اینکه شما میل و شوق خود برای محافظت از حاملگی و بچه تان را تجربه می کنید .

نکاتی که زنان باید در خصوص تریمستر یا سه ماهه اول بارداری بدانند
نکاتی که زنان باید در خصوص تریمستر یا سه ماهه اول بارداری بدانند

 

امتحان کنید

یک نامه به بچه خود بنویسید

  • توضیح دهید چه احساسی در این مقطع از حاملگی خود دارید .
  • دوباره بگویید چگونه به شما گفته شد که باردار هستید و چه کسی بار اول به شما گفت .
  • توضیح دهید همسر شما وقتی که برای بار اول این خبر را شنید چه واکنشی نشان داد .
  • به خودتان قول بدهید که از یک لحظه خاص شروع کنید و برای خود و کودکتان طی نه ماه آینده ، خوب باشید . قول به خودتان باعث می شود در هنگام نیاز به کمک به راحتی این کار را انجام دهید .

 

تریمستر اول تا هفته 13 طول می کشد . این ها اولین ، دومین ، و سومین ماه حاملگی شما می باشد . بسیاری از خانم ها تا نیمه این تریمستر اول ، نمی دانند حامله هستند  و به جز پی بردن به اینکه پریودشان عقب افتاده است ، هیچ یک از علایم معمول اوایل حاملگی را ندارند.

با وجود این ، شما نباید احساس هیچ گونه تفاوتی با سایرین بکنید ، بدن شما در نهایت ، تغییرات باور نکردنی پیدا خواهد کرد .

این تغییرات ، سرانجام ، منجر به برخی علایم زودرس حاملگی خواهد شد که می توانند ناخوشایند ، اما طبیعی باشند .

زمانی که خسته هستید و یا حالت تهوع دارید ، خوشایند نیست ، این حاملگی شما را بسیار واقعی می سازد و چنین تأییدی می تواند به هیجانات شما افزوده شود . خوشبختانه ، این ناراحتی های زودرس در طول زمان از بین خواهند رفت یا می تواند با یک سری اصلاحات در زندگی عادی روزانه شما ، کنترل گردد .

علایم زودرس حاملگی شامل موارد زیر است :

  • خستگی :
    ممکن است طی روز یا در زمان هایی احساس خستگی بسیار داشته باشید که تاکنون هرگز چنین خستگی را ، تجربه نکرده بودید .ممکن است هر روز چرت بزنید .
    خستگی به این علت ایجاد می شود که برای رشد سریع رحم و نوزاد شما ، انرژی زیادی لازم است که این انرژی از بدن شما تأمین می شود و به این ترتیب شما خسته می شوید .
    نکته : برای این زمان استراحت برنامه ریزی کنید . با میل بسیاری که جهت خوابیدن دارید ، مقابله نکنید . زمان هایی را در روز فقط پاهای خود را بالا قرار داده و مقداری آب بنوشید . به این ترتیب احساس بهتری خواهید داشت ، کمتر خسته می شوید و شاید کمتر دچار نوسان خلق بشوید.
  • درد گرفتن پستان :
    بافت پستان شما در پاسخ به افزایش هورمون های بدنتان ، به ویژه افزایش استروژن ، متورم خواهد شد .همچنین این هورمون ، به افزایش ضخامت دیواره رحم ، که وظیفه رشد و تغذیه نوزاد در بخش اول حاملگی را بر عهده دارد ، کمک می کند .این یک ناراحتی موقتی است که پس از چند هفته بر طرف خواهد شد .
    نکته : بفهمید که این مسئله نرمال است و سعی کنید فشار زیادی بر روی پستان های خود وارد نکنید تا درد و ناراحتی پستان ها طی چند هفته آینده بر طرف گردد . اگر لازم است اندازه سینه بند خود را تغییر دهید . یک سینه بند راحت با پوشش مناسب بگیرید .
  • ادرار کردن مکرر :
    در اوایل و اواخر بارداری ، شما مجبورید به دفعات بیشتری برای ادرار کردن ، به دستشویی بروید و این یک امر طبیعی است .
    تغییر در سطح هورمونی شما باعث می شود عضلات صاف رحم و مثانه ، شل شوند و به این ترتیب احساس نیاز برای ادرار کردن افزایش می یابد . به علاوه ، بدن شما باید مواد زائد دو نفر را خارج نماید .
    نکته : سعی کنید به دفعات بیشتری به دستشویی بروید ، به ویژه زمانی که درگیر فعالیت هایی نظیر یک سفر ماشینی طولانی مدت ، یک ملاقات ، یا رفتن به سینما هستید .
    برای رفتن به دستشویی منتظر نمانید . این کار فقط باعث استرس فیزیکی و ذهنی شما می شود . اگر در هنگام ادرار کردن ، یک احساس سوزش یا هر نوع دردی دارید ، یا احساس می کنید نیازتان برای رفتن به دستشویی بسیار است اما میزان ادرارتان کم است ، ممکن است عفونت مثانه داشته باشید . این علایم را به دکتر زنان و زایمان خود اطلاع دهید .
  • افزایش ترشحات واژن :
    این امر به علت تغییر در سطوح هورمونی ایجاد می شود . همچنین این افزایش ، راهی است که بدن شما در نظر می گیرید تا مسیر ورود جنین به رحم از هرگونه باکتری پاک شود .
  • بیماری صبحگاهی :
    بیشترین ناراحتی که در اوایل حاملگی ، از آن صحبت می شود ، همین مورد است .در واقع این یک اسم غلط است زیرا این بیماری می تواند در هر زمانی از روز رخ دهد . بسیاری از خانم ها توصیفشان از این حالت به مانند احساسی است که در ابتدای پر شدن شکم وجود دارد .
    شما احساس تهوع می کنید ، طوری که گویی به بالا پرتاب می شوید . همچنین در زمان هایی استفراغ نیز می کنید . برخی از محققان معتقدند این علایم اوایل بارداری به علت تغییرات سریع در سطوح هورمونی ایجاد می شود .
    برخی دیگر نیز معتقدند این علایم بسته به روشی که بدن شما کربوهیدرات ها را تجزیه و استفاده می نماید ، ایجاد می شود .
    در واقع شما نمی توانید راجع به هورمون ها اقدامی انجام دهید، آنها فقط برای حاملگی مورد نیاز هستند . اما می توانید ذخیره پایدار بیشتری از کربوهیدرات برای بدن خود فراهم نمایید .
    بسیاری از خانم ها بیماری صبحگاهی را به علت پیاده روی تجربه می کنند شاید به این علت که بدن آنها طی 8 الی 10 ساعت خواب ، بدون کربوهیدرات بوده است .
    جواب این مشکل ، هر وقت اتفاق بیفتد ، شاید این باشد که به بدن کربوهیدرات بیشتری برسانیم . بدبختانه ، آخرین کاری که شما در هنگام چنین احساسی ، می خواهید انجام دهید ، خوردن است .
    در اینجا به چندین نکته برای کنترل بیماری صبحگاهی اشاره می شود :

1- درست قبل از رفتن به تختخواب ، چیزی سبک بخورید . بیسکویت و یک لیوان شیر یا تعداد کمی بیسکویت با پنیر و یک نصفه موز از خالی ماندن کامل شکم در طول شب جلوگیری خواهد کرد و به ثابت نگهداشتن قند خون کمک خواهد کرد .

2- در طول شبانه روز ، دقت کنید در چه زمانی شما شدیدترین علایم  بیماری صبحگاهی را دارید ، سپس در روز های بعدی ، سعی کنید قبل از این ساعت از روز چیزی بخورید ، حتی اگر گرسنه نیستید .
به خودتان یادآوری نمایید نتایج ناخوشایندی در صورت عدم دنبال کردن این برنامه ، ایجاد خواهد شد .

3- سعی کنید به جای سه وعده معمولی غذایی ، در روز شش وعده کوچکتر بخورید یا در برنامه غذایی روزانه خود ، میان وعده های مغذی را وارد کنید .

4- از خوردن غذاهای چرب یا سرخ کرده اجتناب کنید . آنها شاید بیماری صبحگاهی را بدتر نمایند و به هیچ وجه برای رژیم حاملگی مناسب نیستند . در اوایل حاملگی ، همچنین ممکن است غذاهای تند به خوبی تحمل نشوند .

5- همیشه مقداری بیسکویت ، مواد پروتئینی ، یا خشکبار به همراه داشته باشید . شما باید یک سری خوراکی های مختصر در ماشین ، در محل کار و در کیف پول خود داشته باشید . زمانی که احساس تهوع می کنید ، به آرامی این کربوهیدرات ها را میل نمایید و سعی کنید مقداری هوای تازه استنشاق کنید .

6- اگر احساس تهوع دارید ، یک پارچه خنک بر روی صورت خود بگذارید و نفس های عمیق و آهسته بکشید تا خود را آرام نمایید . بدانید که اضطراب دانستن این موضوع که شاید شما (( دچار بیماری در شکم خود )) بشوید ، مشکل را بدتر می نماید .

7- برخی از خانم ها طرز استفاده از  acupressure را یاد می گیرند . این یک تکنیک چینی است که به نقاط مختلف بدن ، فشار وارد می کنند و ممکن است در تخفیف دادن تهوع حاملگی شما ، مفید باشد .

8- برخی مـی گوینـد خوردن غذاهـای حـاوی زنـجبـیل یا نوشیـدن چـای زنجبـیلی بیـماری صبحگاهی را کاهش می دهد .

اگر شما احساس می کنید بیماری صبحگاهی تان غیر قابل تحمل است ، یا اگر در روز بیشتر از یک بار استفراغ می کنید ، به دکتر زنان و زایمان خود اطلاع دهید .
علایم دیگری که باید اطلاع دهید شامل تولید فقط مقادیر ناچیز ادرار تیره ، احساس سرگیجه و ضربان تند قلب می باشد . اینها شاید علایمی دال بر دهیدراتاسیون باشد .
دکتر زنان و زایمان شما داروهایی برای تهوع به شما می دهد تا ناراحتی شما را کاهش دهد . یک مورد شدید بیماری صبحگاهی ، hyperemesis gravidarum نامیده می شود .

نکاتی که زنان باید در خصوص تریمستر یا سه ماهه اول بارداری بدانند
نکاتی که زنان باید در خصوص تریمستر یا سه ماهه اول بارداری بدانند

 

اگر فهمیدید که نمی توانید هیچ گونه غذای جامد و بیشتر مایعات را تحمل کنید ، باید به طور دقیق به وسیله دکتر زنان و زایمان خود تحت نظر باشید .

امتحان کنید

این موارد را در محل کار خود و ماشین به همراه داشته باشید تا به بیماری صبحگاهی شما کمک نماید :

  • بیسکویت ، خشکبار و میوهای خشک در کیسه ها یا ظروف پلاستیکی کوچک .
  • یک کیف پلاستیکی بزرگ ، اگر هنگامی که در ماشین هستید ، احساس کسالت می کنید .
  • چند دستمال مرطوب برای تمیز کردن در موقع نیاز .
  • یک بطری آب .

علاوه بر علایم معمول بیماری صبحگاهی ، شاید شما علایمی که کمتر شایع هستند نظیر : میل نا معمول به غذا یا لکه بینی را تجربه کنید .

 

میل غیر عادی برای غذا خوردن :

شما شاید از نظر بیماری صبحگاهی ، مشکلی نداشته باشید اما ممکن است میل به غذاهای ناسالم ، یا مواردی که خوردنی نیستند ، داشته باشید ، یا این که در طول این سه ماهه اول بارداری اشتها نداشته باشید . همه این پاسخ ها در اوایل حاملگی نرمال هستند .

نکته : اگر دریافتید که شما خواهان خوردن مقادیر بیش از حد غذاهای سرشار از چربی و قند هستید ، یک فهرست غذا های سالم یا یک طرح از وعده های غذایی انتخاب کنید که غذاهای خاصی را به شما نشان دهد تا مهیا کنید و بخورید .
همسر و سایر اعضای خانواده را نیز در این طرح غذایی شرکت دهید تا از خوردن غذاهای پرچرب جلوگیری کنند . گاهی اوقات به خود هدیه ای کوچک بدهید .
در شرایطی که برخی امیال ، طبیعی هستند ، میل زیادی برای خوردن چیزهایی نظیر خاک رس ، گچ ، یا نشاسته و شاید در اثر فقدان ویتامین ها و مواد معدنی خاص در بدن شما ایجاد شود .

 

به دکتر زنان و زایمان خود در مورد هرگونه امیال غیر عادی اطلاع دهید . برخی خانم ها در اوایل حاملگی میل زیادی به خوردن یخ دارند .

این امر لزوماً خطرناک نیست اما ممکن است یک نشانه از کم خونی باشد و باید به اطلاع دکتر زنان و زایمان شما رسانده شود .

اگر در سه ماه اول بارداری ، اشتهای شما کم است یا اصلاً اشتها ندارید ، سعی کنید در طول روز ، در مقادیر کم ، بخورید و عدم گرسنگی خود را نادیده بگیرید .یاد بگیرید کدام غذاها حاوی مواد مغذی جهت رشد نوزاد می باشند و برنامه ریزی کنید که آنها را در رژیم خود جای دهید .

شاید شما بخواهید برنامه ای بریزید که زمان های مشخصی را برای خوردن میان وعده های غذایی سالم شامل ماست ، بیسکویت ، روغن بادام ، میوه و سبزی های نپخته می باشد .

 

لکه بینی :

شاید متوجه یک لکه بینی مختصر بشوید، یک میزان جزئی خون قرمز یا قهوه ای ، طی تریمستر اول . گاهی اوقات لکه بینی به این علت رخ می دهد که عروق خونی کوچک سرویکس پس از نزدیکی جنسی پاره می شوند . همچنین می توانند در اثر یک عفونت واژینال مختصر ایجاد شود .

یا زمانی که تخمک بارور شده در رحم لانه گزینی می کند . بیشتر علل لکه بینی جای نگرانی ندارد ، اما مهم است که همه موارد را به  دکتر زنان و زایمان خود اطلاع دهید .

او تشخیص خواهد داد که آیا اقدامی لازم است ، اگر شما لکه بینی همراه درد در ناحیه لگن ، پشت یا شانه دارید ، این علایم را فوری به دکتر زنان و زایمان خود اطلاع دهید .

دکتر زنان و زایمان شما را ارزیابی خواهد کرد تا مطمئن شود حاملگی خارج رحمی وجود ندارد . در حاملگی خارج رحمی ، تخمک بارور شده برای لانه گزینی به داخل رحم نزول نمی یابد . به جای آن ، در لوله های فالوپ باقی می ماند و در آنجا شروع به رشد می نماید .

 

اگر جنین در آنجا بماند ، لوله فالوپ را پاره خواهد کرد . اگر این اختلال تشخیص داده شود ، درمان معمولاً موفقیت آمیز است .

اگر مشخص شد که حاملگی شما خارج رحمی است ، به خاطر سلامتی خود شما ، حاملگی شما نمی تواند ادامه پیدا کند . عملکرد صحیح از طرف دکتر زنان و زایمان شما تضمین کننده این موضوع است که شما قادر خواهید بود مجدداً برای باردار شدن ، هر زمان که تمایل داشتید ، تلاش کنید .

نکات کلیدی برای به خاطر آوردن

علایم یک حاملگی خارج رحمیبه طور معمول شامل موارد زیر است :

  • درد لگنی شدید
  • درد پشت شدید
  • درد شانه شدید
  • لکه بینی یا خونریزی غیر منظم

اگرهر کدام از این علایم را دیدید ، با دکتر زنان و زایمان خود تماس بگیرید .

 

تریمستر اول نوزاد شما

تاکنون ما درباره اینکه در این مرحله اولیه حاملگی چه اتفاقی برای شما افتاده است ، بحث کرده ایم . اما در تریمستر اول برای بدن شما چه اتفاقی می افتد ؟

در هفته اول ، تخمک بارور شده به یک جنین تبدیل می شود . این جنین یک ساک تشکیل می دهد که سپس جفت خواهد شد . زمانی که جفت شروع به تشکیل شدن می کند ، سلول های جنین به سلول هایی تمایز می یابند که بخش های مختلف بدن انسان را می سازند .

 

 

 

اعضای ویژه نوزاد ، قلب ، ریه ، معده ، و مغز  شروع به تکامل یافتن می کنند . تا هفته ششم ، ساختمان های اصلی مغز ، سر و استخوان های پشت تشکیل یافته اند و ضربان قلب شروع می شود .

سپس ، چشم ها ، قفسه سینه ، و شکم آشکار می شوند و استخوان های دیگر نرم نیستند . تا هفته 12 به نوزاد شما جنین گفته می شود . مغز و ماهیچه ها به یکدیگر پاسخ می دهند .

نوزاد شما در پایان تریمستر ، هر قسمت اساسی بدنش ، نظیر تخمدان ها و بیضه ها را خواهد داشت . نوزاد شما قدی در حد 5/8 سانتی متر و وزنی در حدود gr 7/17 خواهد داشت . هرچند ، او هنوز شبیه یک نوزاد واقعی نیست . برای اینکه به طور کامل رشد کند و عملکرد مناسب داشته باشد به دو تریمستر بعدی نیاز دارد .

  • قلب نوزاد شروع به ضربان خواهد کرد ، اگرچه شنیدن آن حتی با ابزار تخصص یافته نیز دشوار است .
  • جنسیت نوزاد گاهی اوقات با اولتراسوند قابل شناسایی است ، اما فقط با جمع آوری یک نمونه از مایع آمنیونی و نگاه کردن کروموزوم های آن قابل تأیید است .
    اگر می خواهید جنسیت نوزادتان را بدانید ، معمولاً باید تا تریمستر دوم منتظر بمانید .
  • یک ارگان ویژه یعنی جفت که یک عضو منحصر به فرد برای حاملگی است ، در رحم شما در حال رشد است . هدفش این است که مواد لازم را برای نوزاد شما از طریق عروق خونی بزرگ فراهم کند .
    عروق خونی بزرگ نوزاد در مجاورت عروق خونی شما قرار دارد . مواد مغذی و اکسیژن از دیواره عروق خونی شما می گذرند تا به عروق خونی جفت برسند .
    خون نوزاد شما به طور مستقیم با خون شما مخلوط نمی شود . همچنین مواد زائد از نوزاد شما به سیستم شما از طریق بند ناف که رابطی بین انتهای شکم نوزاد و جفت است ، منتقل می گردد .

 

چیزهایی که مهم است در تریمستر اول انجام شود

هفت کار وجود دارد که در طول تریمستر اول انجام می شود . در واقع ، این کارها طی نه ماه حاملگی ، مهم باقی می مانند .

اگر تغییرات مفیدی وجود دارند که قبل از بارداری انجام نداده اید ، هم اکنون زمان آن رسیده است که آنها را انجام دهید .

هرگونه عمل مثبت به شما و نوزادتان کمک خواهد کرد تا یک تجربه سالم تر و لذت بخش تر از حاملگی داشته باشید . به خاطر داشته باشید ، شما در حال آموزش برای وقایع فیزیکی زیاد هستید ، در واقع ، سه واقعه فیزیکال : رشد و تکامل نوزاد متولد نشده تان ، تولد نوزادتان ، و مراقبت از بدنتان پس از زایمان .

اگر شما این دستورات را به کار ببرید ، شانس بهتری برای این خواهید داشت که تمامی این وقایع را به سهولت پشت سر بگذارید .

1- از مراقبت پره ناتال اولیه توسط یک دکتر زنان و زایمان تحصیل کرده بهره مند شوید .

2- غذاهای سالم بخورید . همان طور که قبلاً نیز بحث کردیم ، آنچه که در بدن شما رخ می دهد یک تأثیر اساسی بر روی رشد و تکامل نوزاد شما دارد .

3- ویتامین های پره ناتال تجویز شده توسط دکتر زنان و زایمان خود را مصرف نمایید . اینها طیفی از ویتامین ها و مواد معدنی را فراهم می کنند و دریافت آهن ، کلسیم ، و اسید فولیک شما را تکمیل می نمایند .

4- از مواد مضر نظیر الکل ، سیگار و داروهای نا مناسب ، یا موادی که به وسیله دکتر زنان و زایمان شما تجویز نشده است ، دوری نمایید .

نکته : اگر دریافتید که ترک کردن نوشیدن گهگاهی با دوستان یا پس از کار برای استراحت ، مشکل است ، تصور کنیـد این نوشـیدنی را به بچـه خود تقـدیم می کـنید . به جای آن از یک نوشیدنی غیر الکلی یا آب میوه استفاده کنید .

5- بسیار ورزش کنید . بسیاری از خانم ها به اندازه کافی فعالیت ندارند . اکنون زمان مناسبی است ، برای اینکه از نو  شروع کنید ، تا عادات خود را تغییر دهید .

 

 

 

اغلب مواقع ، خانم ها ورزش کردن را به تعویق می اندازند زیرا فکر می کنند در آینده زمان بیشتری برای پرداختن به آن خواهند داشت .

حتی اگر نمی دانید چگونه در برنامه پر مشغله روزانه خود ، یک کار اضافه تر بگنجانید ، در مرکز ارتباطی محله خود در کـلاس شـنا یا یوگـا برای حاملـگی ثبت نام کنید . ثبت نام باعث می شود شما مجبور به انجام این کار باشید .

6- استراحت کنید . همه ما فواید استراحت را می دانیم . ما آن چیزی را دنبال نمی کنیم که می دانیم . اکنون زمان آن رسیده که زودتر به تختخواب برویم و بخوابیم .

7- در شروع این حاملگی یک نگرش مثبت داشته باشید و از سفر لذت ببرید . سفر حاملگی شما ممکن است وقایع غیر قابل منتظره ای را به همراه داشته باشد ، اما شما نباید از مسیر خارج گردید یا نا امید شوید .

همچنان در مورد اتفاقی که می افتد ، با دکتر زنان و زایمان خود صحبت نمایید . اطمینان داشته باشید که شما می توانید با او در مورد هرگونه ترس یا نگرانی صحبت نمایید و دکتر زنان و زایمان شما به شما کمک خواهد کرد تا طی این سفر احساس امنیت نمایید . هدف هر کس داشتن یک بچه سالم است .

 

چند نکته مهم

اگر شما یک بیماری مزمن نظیر دیابت دارید ، با پزشک خود در مورد تأثیر حاملگی بر روی بیماری دیابت  و تاثیربیماری دیابت بر روی حاملگی ، صحبت نمایید .

مطمئن باشید شما می دانید چه کارهایی باید انجام دهید تا طی حاملگی سالم بمانید . اطمینان حاصل کنید که می دانید چه علایمی را به دکتر زنان و زایمان خود اطلاع دهید .

اگر شما 35 سال یا بیشتر سن دارید ، یا اگر سابقه خانوادگی بیماری های خاص را دارید ، در مورد آزمون های ژنتیکی از دکتر زنان و زایمان خود سئوال کنید .

 

 

بیشتر خانم های حامله ، بدون در نظر گرفتن سن یا سابقه خانوادگی ، یک تست خونی به نام آلفا فیتو پروتئین سرم مادر ( MSAFP ) انجام می دهند .

این تست به دنبال علایم نقایص لوله عصبی و سندرم داون می گردد . تست های دیگر ، بیماری های ژنتیکی دیگر را ردیابی می کنند . تریمستر اول برای بسیاری از خانم ها به سرعت می گذرد .

همان طور که قبلاً گفته شد ، شما ممکن است در طول شش هفته اول از اینکه حامله هستید ، بی خبر باشید و یا در نیمه دوم رنج زیادی از خستگی یا بیماری صبحگاهی نبرید .

حاملگی شما در سه ماهه اول مشخص نیست و بسیاری از مردم ممکن است ندانند شما باردار هستید . حتی اگر شما حملات تهوع دارید یا احساس خستگی بسیار می کنید ، همکار ، دوستان و خانواده شما شاید به این تغییرات شما توجه نکنند .

ادامه مسیر بارداری خود را با ما در سایت دکتر زنان به مدیریت دکتر مژگان کریمی متخصص زنان و زایمان و نازایی همراه باشید.
آرزوی ما لبخند شیرین  شما پس از تولد نوزادتان است

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع : کتاب مراقبت های دوران بارداری

 


logo-white-footer

دكتر مژگان كريمي جراح و متخصص زنان و زايمان و نازايي داراي بورد تخصصي از دانشگاه تهران با نمره عالي در حال حاضر با كوله باري از تجربيات حرفه اي در حال انجام خدمات به هموطنان عزيزم ميباشم و خدارا شاكرم.

آدرس مطب :
تهران - پاسداران - بوستان نهم - روبروی پلی کلینیک لبافی نژاد - پلاک 135

شماره تماس :
02122776295
09102410144

آدرس بیمارستان نیکان :
تهران - اقدسیه - ابتدای بلوار ارتش - ورودی اراج - خیابان 22 بهمن - بیمارستان نیکان
روزهای کاری
چهارشنبه ها ساعت 18 تا 20
پنج شنبه ها ساعت 10 تا 12
شماره تماس :
29129

همچنین برای ویزیت در درمانگاه بیمارستان رسالت صبح های شنبه یک شنبه سه شنبه و چهارشنبه از ساعت 10 تا 12 میتوانید مراجعه کنید .

کلیه حقوق این قالب برای دکتر زنان محفوظ می باشد.