درحال بارگذاری ...



جدید ترین مطالب اختصاصی زنان و زایمان

vaginal-delivery-or-cesarean-section-in-patients-with-thrombocytopenic-isoamine-1200x1200.jpg

زایمان واژینال یا سزارین در بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی ایزوایمون

پورپورا ترومبوسیتوپنی ایدیوپاتیک یا ایزوایمون یک اختلال اتوایمون هست که با تخریب پلاکت ها به واسطه آنتی بادی در سیستم رتیکولواندوتلیال مشخص می شود.

ITP حاد معمولاً خود به خود محدود شونده است و بیشتر در بچه ها اتفاق می افتد و در بیشتر مواقع به دنبال یک بیماری ویرال است.

فرم مزمن در زنان نسبت به مردان شایع تر است و شدت  شیوع سنی آن در دهه سوم زندگی است. ITP هر 2-1 مورد در هر هزار بارداری را درگیر می کنند.

 

پاتوفیزیولوژی

آنتی بادی ایجاد شده معمولاً از نوع IgG هستند و بر علیه گلیکو پروتئین های اختصاصی غشاء پلاکتی عمل می کند. کمپلکس آنتی ژن آنتی بادی توسط سیستم رتیکولواندوتلیال به خصوص طحال برداشته شده منجر به کاهش پلاکت های در گردش می شود.

مهار تولید پلاکت از مکاکاریوسیت ها نیز جزئی از بیماری است. وقتی میزان تخریب پلاکتی بیشتر از تولید پلاکت باشد منجر به ترومبوسیتوپنی نمی شود.

 

زایمان واژینال یا سزارین در بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی ایزوایمون
زایمان واژینال یا سزارین در بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی ایزوایمون

 

از آن جا که شمارش پلاکتی در گزارشات شمارش گلبول های خونی که در بارداری روتین است ذکر می شود و به علت این که طی بارداری چرخه گردشی پلاکت (turnover) افزایش می یابد بنابراین انسیدانس ترومبوسیتوپنی در بارداری افزایش می یابد.

بسیاری از موارد با ترومبوسیتوپنی خفیف که در اواخر بارداری مشخص هستنند ممکن است با ITP اشتباه شوند و در حالی که ترومبوسیتوپنی بارداری هستند.

در این اختلال خفیف بیشتر c3 کمپلمان فعال شده به پلاکت باند می شود تا آنتی بادی در این اختلال شمارش پلاکتی معمولاً بالای 70 هزار باقی می ماند و طی 2-1 هفته بعد از زایمان طبیعی می شود.

اغلب بیماران بدون سابقه قلبی ترومبوسیتوپنی  هستند و بدون علامت هستند. مگر اینکه در بارداری قبل دچار ترومبوسیتوپنی شده باشند.

خطر عود ترومبوسیتوپنی بارداری ناشناخته است و خطر آن برای ترومبوسیتوپنی نوزادی قابل چشم پوشی است. در حالی که تعداد زیادی از زنان با ITP سابقه علائمی مثل کبود شدگی، پتشی – اپی ستاکسی و خونریزی لثه دارند اما بعضی بدون علامت هستند.

خونریزی مادری که به ندرت اتفاق می افتد مگر اینکه پلاکت زیر 20 هزار برسد. به نظر نمی رسد بارداری روی انسیدانس آن و یا شدت آن تأثیری داشته باشد.

به هر حال ITP ممکن است اثر عمیق روی بارداری به صورت ترومبوسیتوپنی شدید که ممکن است فرد را در خطر خونریزی هم در قبل از زایمان و هم بعد از زایمان قرار دهد.

ITP ممکن است همچنین روی نوزاد اثر داشته باشد و نوزاد را در معرض خطر برای پیامدهای بد مثل خونریزی داخل مغزی و عوارض بد عصبی طولانی مدت قرار دهد.

آنتی بادی های ضد پلاکتی مادری که از نوع IGg هستند می توانند از جفت عبور کنند و به پلاکت های جنینی باند شوند و باعث القاء تخریب پلاکتی نوزاد شوند که نتیجه آن ترومبوسیتوپنی گذاری نوزادی است.

 

 

تقریباً 10% نوزادان احتمال دارد که پلاکت زیر 50 هزار داشته باشند و کمتر از 5% خطر این را دارند که پلاکت زیر 20هزار باشد شمارش پلاکت نوزادان کمتر از 50 هزار در میکرولیتر می تواند منجر به خونریزی های خفیف مثل ایکیموز – پورپورا و ملنا شود.

ندرتاً ترومبوسیتوپنی جنینی همراه با ITP می تواند منجر به خونریزی داخل مغزی بدون ارتباط با روش زایمان شود. عوارض خونریزی های شدید به نظر می رسد که کمتر از 3% باشد و میزان خونریزی داخلی مغزی تصور می شود کمتر از 1% باشد که بیشتر از خطر آن در نوزادان متولد شده از زنان بدون ITP است.

انسیدانس واقعی ترومبوسیتوپنی نوزادان و خونریزی مشخص نیست؛ چرا که مطالعه قوی در این زمینه وجود ندارد. ارتباط بین پلاکت مادر و جنین ضعیف است و متد غیرتهاجمی برای کشف و بررسی نوزادان در معرض خطر در حال حاضر وجود ندارد.

تصور می شود که در زنان با سابقه اسپلنکتومی پلاکت کمتر از میکرولیتر 50.000 در طی بارداری و سابقه یک نوزاد قبلی با ترومبوسیتوپنی خطر افزایش یافته ای برای ترومبوسیتوپنی جنین یا نوزادان دارند.

آنتی بادی های در جریان خون نیز خطر ترومبوسیتوپنی در جنین و نوزاد را افزایش می دهند. تجویز استروئید به مادران یا تجویز گاماگلوبین اثر درمانی قابل توجهی روی پلاکت جنینی ندارند.

 

تشخیص

ITP یک تشخیص است که با رد سایر علل مشخص می شود چرا که تست تشخیص مخصوص یا سمپتوم یا علامت پاتوگنومونیک برای این اختلال وجود ندارد. بررسی آن بارد سایر علل کاهش پلاکت در بارداری مثل:

1- سندرم HELLP

2- واکنش دارویی

3- اشتباه آزمایشگاه

4-لوپوس

5- سندرم آنتی فسفولیپید آنتی بادی مثل اختلالات لنفوپرولیفراتیو

6- عفونت HIV

7- هیپراسپلنیسم

8- انعقاد عروقی منتشر TTP

9- سندرم اورمیک همولتیک

10- ترومبوسیتوپنی مادرزادی

11- ترومبوسیتوپنی بارداری

 

کرایتریاهای تشخیص شامل:

1- شمارش گلبول قرمز نرمال به استثنای ترومبوسیتوپنی پابرجا با شمارش پلاکت کمتر از micro 100.000

2- اسمیر خون محیطی نشانه کاهش تعداد پلاکت ها یا وجود پلاکت های بزرگ باشد.

3- تست های انعقادی نرمال

4- عدم وجود اسپلنومگالی

5- عدم حضور سایر علل ترومبوسیتوپنی

6- آنتی بادی ضد پلاکت ممکن است قابل کشف باشد یا نباشد.

7- اسپیراسیون مغز استخوان (برای تشخیص ضروری نیست) نشان دهنده تعداد نرمال یا افزایش یافته شمارش مگاکاریوسیت هاست.

 

 

درمان قبل از زایمان

زنان باردار با سابقه ITP نیاز به ارزیابی سریال شمارش های پلاکتی دارند. چرا که این شمارش ها طی بارداری تغییرات بسیاری دارد.

در سه ماهه اول و دوم ماهانه چک شود. در سه ماهه سوم ابتدا هر دو هفته و سپس هر هفته تا زمان ترم چک شود. مشاوره با پزشکی که تجربه درمان ITP دارد پیشنهاد می شود.

زنان باردار با ITP و ترومبوسیتوپنی باید تشویق شوند که فعالیت هایشان را محدود کنند و از تروما و ضربه اجتناب کنند و از تمام مواردی  که روی پلاکت ها تأثیر گذار است مثل الکل، اسپیرین و همه داروهای مهارکننده پلاکت پرهیز نمایند. آنها باید از تزریق عضلانی اجتناب کنند و تب آنها با استامینوفن درمان شود.

هدف از درمان در بیماران باردار با ITP کاهش خطر عوارض خونریزی دهنده همراه با ترومبوسیتوپنی شدید است. علی رغم کاهش تعداد پلاکت ها، ولی عملکرد آنها نرمال است. بنابراین فقط یک شمارش پلاکتی طبیعی در این بیماران ضروری نیست.

توافق عمومی بر این است که تنها در صورتی که واضحاً تعداد پلاکت ها کمتر از 50 هزار تا باشد یا بیمار علامت دار باشه درمان مورد نیاز است.

به هر حال شمارش بالاتر 50 هزار تا ممکن است در زمان زایمان و بی حشی موضعی مورد نیاز باشد. مهم است که توجه داشته باشیم که درمان به خاطر وضعیت مادر اندیکاسیون دارد نه وضعیت جنین.

همان طور که ثابت نشده که این درمان خطر ترومبوسیتوپنی نوزادان و خونریزی بعدی را کم کند. درمان ابتدایی برای ITP دادن پردنیزولون با دوز kg/1mg و یک بار در روز است.

طی 7-3 روز بهبود روند افزایش پلاکت مشاهده می شود. حداکثر پاسخ در طی 3-2 هفته مشخص می شود. در صورت نیاز دوز می تواند افزایش داده شود.

زمانی که شمارش پلاکتی به سطح قابل قبولی رسید، دوز می تواند کاهش داده شود. 20-10% تا زمانی که پایین ترین دوز مورد نیاز برای حفظ پلاکت در سطح قابل قبول به دست آید.

IVIG (ایمونوگلوبین وریدی) ممکن است در بیمارانی که مقاوم به استروئید خوراکی هستند، شمارش پلاکتی کمتر از 10 هزار در میکرولیتر است، یا اگر پلاکت کمتر از 30 هزار در میکرولیتر است ولی بیمار علامت دار یا زایمان طی یک هفته محتمل است شروع شود.

طی 72-6 ساعت بعد از دادن ایمونوگلوبین وریدی پاسخ درمانی دیده می شود. اگر ایمونوگلوبین وریدی قرار است داده شود مشاور با یک پزشک آشنا با این درمان داده می شود.

در بیماران با ادامه مقاومت نسبت به افزایش پلاکت، استروئیدهای تزریقی داخل وریدی با دوز بالا (متیل پردنیزولون داده شود) همراه با ایمونوگلوبین تزریقی داخل وریدی با ازایتوپرین توصیه می شود.

در بالغین غیرباردار سایر روش های درمانی در صورت مقاومت به کورتیکواستروئید شامل ایمونوگلوبین آنتی RH در بیماران RH مثبت و آنتی بادی ضد 2-CD و RItoximab (یک نوع دارو) می باشد.

به هر حال درمانی که بیشتر گفته شده (آنتی RH) می تواند باعث القای همولیز در جنین RH مثبت کند و همین طور تجربه اندکی باریتوکسی مب در بارداری وجود دارد.

چرا که این دارو با لنفوسیتوپنی مقاوم B سل ها تا 6 ماه بعد از تولد در بعضی از شیرخواران که در معرض دارو بوده اند همراه است.

ریتوکسی مب طبق سازمان تجویز دارو و غذای آمریکا در بارداری جز گروه C است. اگر هیچ پاسخی به IVIG داده نشد اسپنلکتومی را باید در نظر داشت.

 

برداشتن طحال مکان اولیه تخریب پلاکتی و تولید آنتی بادی را حذف می کند. در بعضی از بیماران اسپلنکتومی با بهبود کامل ITP  همراه است. اما در آن دسته از بیماران که نسبت به درمان ایمونوگلوبین وریدی پاسخ نداده اند به نظر نمی رسد که کاملاً مؤثر باشد.

در حالی که اسپلنکتومی می تواند به صورت بی خطر در بارداران انجام شود، اما در صورت امکان بهتر است از این عمل طی بارداری به علت دسترسی تکنیکی مشکل و امکان تحریک زایمان زودرس اجتناب شود.

این عمل ممکن است اگر شمارش پلاکت کمتر از 10.000 در میکرولیتر باشد اجبارا انجام شود و همین طور برای بیمارانی که هم به درمان پردنیزولون همراه با ایمونوگلوبین وریدی پاسخ نداده اند.

مهم ترین زمان انجام اسپلنکتومی در سه ماهه دوم است. اگر  انجام آن در سه ماهه سوم ضروری باشد لازم است زایمان با سزارین و به دنبال آن انجام اسپلنکتومی را در نظر قرار داد.

علاوه بر واکسیناسیون بر علیه آنفلوانزا، زنان باردار با یک سابقه اسپلنکتومی باید بر علیه پنوموکوک مننگوکک و هموفیلوس آنفلوانزا واکسینه شوند.

تزریق پلاکت باید تنها به عنوان افزایش موقت پلاکت ها در خونریزی های شدیدی یا کمک به آماده سازی بیمار برای جراحی استفاده شود.

پلاکت های داده شده به مدت طولانی در بدن زنان با ITP زنده نمی مانند. داروهایی که برای درمان ITP در بیماران غیرباردار استفاده می شوند مثل کل شی سین، الکالوتیدی وینکا سیکلوفسفامید، دانازول و سایر عوامل بالقوه تراتوژنیک به علت اینکه می توانند اثرات سوء روی جنین داشته باشند باید اجتناب شوند.

 

زایمان واژینال یا سزارین در بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی ایزوایمون
زایمان واژینال یا سزارین در بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی ایزوایمون

 

درمان طی زایمان

مهم ترین دغدغه بالینی مربوط به ITP این واقعیت است که جنین و نوزاد ممکن است در خطر ایجاد ترومبوسیتوپنی و ایجاد عوارض از خونریزی شدید باشند.

خطر اندک است اما متأسفانه هیچ تستی که دقیقاً مشخص کند کدام جنین در خطر ترومبوسیتوپنی بیشتر است وجود ندارد.

در حال حاضر به دست آوردن شمارش پلاکتی جنین قبل از زایمان لازم نیست. نمونه گیری از بندناف قبل از زایمان (کوردوسنتز) با خطر 2-1% انجام سزارین اورژانسی ثانویه به عوارض ناشی از پروسیجر اولیه همراه است.

نمونه گیری از اسکالپ جنین طی زایمان صحیح نیست و از نظر تکنیکی مورد اختلاف است. زایمان واژینال کنترااندیکه نیست و تصور نمی شود که زایمان با سزارین این بیماران را از عوارض خونریزی جنینی مصون دارد. بنابراین درمان روتین مامائی برای زنان با ITP مناسب است.

ولی استفاده از الکترود در اسکالپ جنین و زایمان با واکیوم باید اجتناب شود. داروهای ضدپلاکتی مثل آنتی انفلاماتورهای غیراستروئیدی (NSAIDS) به این بیماران طی دوره بعد از زایمان نباید داده  شود.

شیر دادن مادر در زنان با سابقه ITP ایمن است. مشاوره با یک متخصص بیهوشی در بیماران ITP توصیه می شود. در زنان با پلاکت از 80 هزار در میکرولیتر که بررسی های انعقادی نرمال دارند انجام بی حسی ناحیه ای (اسیانیال یا اپیدورال) کلاً ایمن است.

خطر اپیدورال هماتوما همراه با بی حسی ناحیه ای در بیماران با شمارش پلاکتی بالای 100 هزار در میکرولیتر و عملکرد پلاکتی نرمال به صورت واضحی پایین است.

تا زمانی که شمارش پلاکتی زیر 50 تا 75 هزار نرسد خطر آن به صورت قابل توجهی تغییر نمی کند. خلاصه ای از مطالعات مشاهده ای انجام شده افزایش خطر عوارض خونریزی دهنده به دنبال بی حسی نوراکسیال با پلاکت بی 100-50 هزار در میکرولیتر را نشان نداده است.

به طورکلی از انجام این فرم از بی حسی در بیمارانی که پلاکت زیر 50 هزار دارند باید اجتناب شود چرا که باور بر این است که خطر هماتوما بیشتر از میزان قابل قبول است.

در نتیجه برای انجام آناستنزی ناحیه ای نوراکسیال شمارش پلاکتی وزنه قابل اهمیت و پرزوری است. تست ترومبوالاستوگرام به طور روتین در دسترس نیست بنابراین نقش محدودی در ارزیابی تشکیل لخته کافی دارد.

در بیماران با شمارش پلاکتی بین 50 هزار تا 100 هزار در میکرولیتر باید مشاوره دقیق بین متخصص زنان و بیهوشی انجام شود و سود و خطر دقیق پروسیجر باید به بیمار گفته شود.

توصیه می شود که این زنان در بیمارستانی زایمان کنند که مراقبت کنندگان از بیمار شامل متخصص زنان – متخصص بیهوشی و متخصص اطفال با ITP آشنا باشند و جایی که عوارض نوزادی و مادر ناشی از ITP به خوبی اداره شود.

شمارش پلاکتی نوزاد باید طی چند روز اول زندگی مانیتور شود چرا که ممکن است ترومبوسیتوپنی بعد از تولد ایجاد شود.

در صورتی که نوزاد با ترومبوسیتوپنی متولد یا بعد از تولد دچار ترومبوسیتوپنی شود سونوگرافی از نوزاد باید انجام شود.

 

نتیجه

به طور خلاصه ITP نسبتاً طی بارداری نادر است و اغلب تشخیصی است که صحت آن بر پایه رد سایر علل است در بیشتر موارد پیامد مادری و جنینی خوب است.

شمارش پلاکتی سریال توصیه می شود. مشاوره با یک پزشک آشنا با مراقبت از این بیماران ضروری است. شمارش پلاکتی که واضحاً کمتر از 50 هزار در میکرولیتر باشد مخصوصاً در موقع زایمان باید درمان شود.

علاوه بر این بیماران علامت دار نیاز به درمان دارند. اولین خط درمان پردنیزون است. در بیماران مقاوم ممکن است به ایمونوگلوبین وریدی نیاز شود.

اسپلنتکومی برای موارد شدید مقاوم به سایر درمان ها انجام می شود. در حالی که حدوداً 10% نوزادان ممکن است ترومبوسیتوپنی نوزادی تشخیص داده شوند خطر خونریزی انیترآکرانیال نوزادی به نظر می رسد کمتر از 1% باشد. زایمان در یک مرکز آشنا با این اختلال و عوارض مادری و نوزادی آن توصیه می شود.

زایمان واژینال گمان نمی رود که بیمار را در خطر افزایش یافته خونریزی داخل مغزی جنینی قرار دهد و ثابت نشده که سزارین محافظت کننده باشد در نتیجه درمان مامایی روتین برای تعداد بسیاری از این بیماران مناسب است.

به هر حال از اتصال الکترواسکالپ جنینی و زایمان با واکیوم باید اجتناب شود. استفاده از داروهایی که روی عملکرد پلاکتی اثر می گذارند مثل NSAID توصیه نمی شوند.

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

 

به منظور تعیین وقت و نوبت ویزیت در ساعت 15 الی 19 تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

بخش های مفید سایت دکتر زنان میتوانید مطالعه کنید

آندومتریوز  پارگی زودرس کیسه آب زایمان بدون درد زایمان زودرس زایمان سزارین

زایمان طبیعی سقط فیبروم رحمی کیست تخمدان

منبع : کتاب پروتکل های بارداری های پرخطر


what-are-the-goals-of-ultrasound-in-the-third-trimester-of-pregnancy--1200x1200.jpg

اهداف سونوگرافی در سه ماهه سوم بارداری چیست؟


در سایت دکتر زنان به اهداف سونوگرافی در سه ماهه اول بارداری و اهداف سونوگرافی در سه ماهه دوم بارداری و دلایل سقط ، انواع سقط ،  مجوز پزشکی سقط پرداختیم که میتوانید مطالعه کنید .

هدف از سونوگرافی 3 ماهه سوم

1- بررسی رشد جنین .

2- تعیین موقعیت جفت .

3- بررسی وضعیت قرارگیری جنین و تعین نوع زایمان ( زایمان طبیعی و یا سزارین ) .

4- انجام تست سلامت جنین ( بیوفیزیکال ) و بررسی نرمال بودن حجم مایع آمنیوتیک .

در صورتی که در سونوگرافی های 3 ماهه اول و دوم بارداری شامل تست غربالگری 3 گانه ( NT و تست های آزمایشگاهی ) و آنومالی اسکن طبیعی باشند معمولاً ضرورتی چندانی به انجام سونوگرافی در 3 ماهه سوم احساس نمی شود و در صورتی که ماما یا متخصص زنان با انجام معاینات لازم پیشرفت حاملگی را طبیعی تشخیص بدهند معمولاً بعد از 30 هفتگی یک سونوگرافی برای تعیین وضعیت قرارگیری جنین ، رشد جنین و وضعیت کلی آن درخواست می شود .

ولی اگر حاملگی های قبلی شما با مشکل مواجه بوده و یا اینکه شما مبتلا به دیابت و یا افزایش فشار خون باشید احتمالاً در یک فواصل زمانی منظم در سر تا سر حاملگی انجام سونوگرافی برای شما درخواست می شود .

 

اهداف سونوگرافی در سه ماهه سوم بارداری چیست؟
اهداف سونوگرافی در سه ماهه سوم بارداری چیست؟

 

بررسی رشد جنین

یکی از شایع ترین دلایل سونوگرافی 3 ماهه سوم کنترل این مسئله است که آیا رشد جنین شما نرمال است .

گاهی دکتر زنان و زایمان شما تشخیص می دهد که جنین نسبت به سن واقعی خودش ممکن است کوچکتر یا بزرگتر باشد .

در این حالت با انجام سونوگرافی و اندازه گیری به ویژه دور سر و دور شکم جنین بررسی می شود که آیا اندازه گیری ها در محدوده نرمال است یا اینکه با سن واقعی مغایرت دارد .

اگر همه اندازه گیری های جنین در محدوده نرمال باشد احتمالاً شما یک بچه با وزن متوسط به دنیا خواهید آورد . ممکن است دوهفته بعد از یک سونوگرافی مجدد درخواست شود چون بررسی رشد جنین در سونوگرافی های سریال نسبت به یک سونوگرافی تنها بهتر قابل ارزیابی است .

گاهی اندازه گیری ها نشان دهنده فقط یک جنین سالم ولی کوچک است که به طور نرمال در حال رشد است و فقط یک جنین کوچک برای آن سن حاملگی در نظر گرفته می شود .

ولی گاهی مشخص می شود که جنین عقب افتادگی رشد داخلی رحمی پیدا کرده است به ویژه اگر حجم مایع دور جنین هم کم شده باشد ، که در این موارد بررسی های بیشتر به ویژه سونوگرافی کالر داپلر درخواست می شود . به طور کلی تغذیه جنین برای رشد از طریق جریان خون جفت تأمین می شود .

علل عقب افتادگی رشد جنین به دو دسته علل مادری و علل جنینی تقسیم می شود . برای بررسی علل مادری باید وضعیت شریان های رحمی مادر که جریان خون جفت را تأمین می کنند بررسی شود که در بررسی کالر داپلر این شریان ها بررسی شده و وضعیت آن ها مشخص می شود .

اگر جریان خون مادر به جفت طبیعی باشد آن وقت باید دنبال علل جنینی عقب افتادگی رشد جنین بود . در ارتباط بین جفت و جنین از طریق بند ناف می باشد که دارای دو شریان و یک ورید است .

در مرحله بعدی از بررسی کالر داپلر مشخص می شود شرایین نافی طبیعی دارد به احتمال زیاد تمام مواد غذایی مورد نیاز برای رشد خودش را دریافت می کند و اگر مشخص شود که در این عروق دچار مشکل هستند در مرحله بعدی باید سایر عروق جنین از جمله عروق داخل مغزی جنین هم بررسی شود تا شدت مشکل جنین مشخص گردد و حتی گاهی به دلیل وضعیت وخیم جنین ممکن است انجام زایمان زودرس لازم باشد .

 

اگر خانمی مبتلا به فشار خون بالا باشد ، این مسئله می تواند روی جریان خون به جنین تاثیر داشته باشد ، بنابراین در این موارد نیاز به سونوگرافی پیگیری و سونوگرافی کالر داپلر منظم جهت بررسی رشد جنین می باشد .

اگر جفت در هفته 18-20 حاملگی موقعیت پایین داشته باشد ، باید مجدداً در هفته های 32-34 حاملگی بررسی شود که آیا همچنان موقعیت پایین ( جفت سر راهی ) دارد یا نه .

در این زمان اکثر جفت ها به طرف بالا حرکت می کنند و از دهانه رحم دور می شوند ولی تعداد اندکی نیاز به تکرار سونوگرافی دو هفته بعد دارند .

اگر همچنان موقعیت جفت پایین باشد باید یک سونوگرافی واژینال انجام شود تا مشخص شود چه مقدار به دهانه گردن رحم نزدیک است .

جفتی که خیلی نزدیک به دهانه گردن رحم باشد (( جفت سر راهی )) نامیده می شود که در این موارد امکان زایمان طبیعی وجود ندارد ولی این حالت خیلی شایع نیست چون هرچند یک سوم از جفت ها در ابتدای حاملگی موقعیت پایین دارند ولی فقط تعداد اندکی از آنها در انتهای دوران بارداری همچنان در این موقعیت باقی می مانند .

 

 

بررسی وضعیت قرارگیری جنین

چگونگی قرارگیری جنین در 3 ماهه سوم برای تصمیم گیری نوع زایمان ( طبیعی یا سزارین ) اهمیت ویژه ای دارد . قرارگیری جنین می تواند به صورت سفالیک ( سر داخل لگن ) ، صورت یا عرضی باشد .

چرخش جنین تا هفته 20 و حداکثر تا هفته 28 باید رخ دهد . در هفته 28 بارداری ، جنین بزرگ است و چرخیدن به حول یک محور کاملا دشوار می شود ولی باز هم احتمال جابه جایی وجود دارد و هر تغییری به دلیل اینکه نوع زایمان را تعیین می کند مهم است .

ولی بعد از 37 هفته اگر لگن جنین شما به طرف پایین باشد و سر در بالا قرار گرفته باشد در این حالت اکثراً نیاز به سزارین است .

 

انجام تست سلامت جنین ( تست بیوفیزیکال ) :

در مواردی که در 3 ماهه سوم بارداری شما احساس می کنید که حرکات جنین شما کاهش پیدا کرده است ، برای اطمینان از سلامت جنین معمولاً متخصص زنان یا ماما برای شما تست سلامت جنین را درخواست می کنند .

در این تست 5 فاکتور مهم دخیل در سلامتی جنین بررسی می شود :

1- حرکات تنفسی جنین

2- حرکات خود جنین

3- توان عضلانی جنین

4- حجم مایع آمنیوتیک

5- تست بدون استرس

معمولاً در مراکز سونوگرافی چهار مورد اول چک می شود و نتیجه آن با نتیجه تست بدون استرس که اکثراً در بیمارستان ها انجام می شود جمع بندی می شود .

برای کنترل 4 مورد اول در مراکز سونوگرافی معمولاً حداکثر تا 30 دقیقه وقت لازم است . کنترل حرکات تنفسی ، حرکت جنین و توان عضلانی جنین بستگی دارد و اکثراً در صورت سالم بودن جنین در مدت کوتاهی هر 3 مورد کنترل می شوند .

اندازه گیری حجم مایع آمنیوتیک هم که ارتباطی با جنین ندارد و به روش خاصی اندازه گیری می شود .

نتایج تست بیوفیزیکال از هفته 30 بارداری به بعد قابل اعتماد است و زودتر از این زمان نباید درخواست شود .

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

 

به منظور تعیین وقت و نوبت ویزیت در ساعت 15 الی 19 تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

بخش های مفید سایت دکتر زنان میتوانید مطالعه کنید

آندومتریوز  پارگی زودرس کیسه آب زایمان بدون درد زایمان زودرس زایمان سزارین

زایمان طبیعی سقط فیبروم رحمی کیست تخمدان

 

منبع : کتاب آنچه همگان لازم است از سونوگرافی بدانند


how-is-preterm-labor-treated-1200x1200.jpg

درمان زایمان زودرس چگونه است ؟

برای زایمان زودرس چه اقداماتی باید انجام داد  و  زایمان زودرس چیست ؟  قبل تر در سایت دکتر زنان به مساله دلایل زایمان زودرس چیست ؟  چگونه برای تولد نوزاد خود برنامه ریزی کنیم ؟ و چگونه برای تولد نوزاد خود برنامه ریزی کنیم ؟  علایم و نشانه های زایمان زودرس چیست ؟ پرداخته ایم شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید

نتایج آزمون غیر استرسی و سونوگرام شما پروفایل بیوفیزیکی نوزاد شما را ( BPP ) می سازد . این پروفایل به ضربان قلب ، تون عضلانی ، حرکت ، توانایی و دفعات حرکات تنفسی یا حرکات قفسه سینه و میزان مایع کیسه آمنیوتیک که نوزاد را احاطه کرده است ، توجه می کند .

اطلاعات به اعداد تبدیل می شود ، یعنی به هر اندازه گیری از عدد 0 تا 10 داده می شود . یک  BPP سالم عددی بین 8 و 10 است .

اگر عدد زیر 8 است ، آزمون معمولاً در زمان های مختلف یک روز تکرار می شود . پاسخ های آهسته نوزاد زمانی که تست انجام شده است می تواند به صورت چرت زدن باشد . پروفایل برای حذف این قضیه تکرار می شود .

BPP  به پزشک متخصص زنان و زایمان می گوید نوزاد شما در آن لحظه چه کاری می کند و همچنین در این زمان تا چه اندازه رشد و تکامل یافته است.

اگر نیاز است نوزاد شما زودتر به دنیا بیاید ، جراح زنان و زایمان شما نظر مساعدی در مورد اینکه نوزاد شما پس از تولد تا چه حد مناسب عمل می کند ، خواهد داشت .

درمان زایمان زودرس چگونه است ؟
درمان زایمان زودرس چگونه است ؟

تشخیص

زمانی که همه نمونه ها جمع آوری وآزمون ها شروع گردید و شرایط شما پایدار شد ، شما و همسرتان پزشک یا متخصصی را که برای مراقبت از شما و نوزاد متولد نشده تان گمارده شده است ملاقات خواهید کرد . به شما یک توضیح ابتدایی از موقعیت و توصیه های پزشک در جهت درمان گفته خواهد شد .

این گروه پزشکی چه کسانی هستند ؟

اینکه چه کسی در بیمارستان از شما مراقبت می کند بسته به موقعیت شما و نوزادتان دارد .

 

اگر شما یا نوزادتان عوارضی دارید ، افراد متخصص و حرفه ای برای ارزیابی و مراقبت هر دوی شما کمک خواهند کرد .پزشک متخصص زنان و زایمان شما یا یک پری ناتالوژیست ممکن است مراقبت شما را همراه با به کار بستن نصایح سایر متخصصان بر عهده بگیرد .

فهرست طولانی متخصصان شامل جراح ها ، کاردیولوژیست ها ( قلب ) ، متخصصان دستگاه گوارش ( سیستم هضم کننده ) ، متخصصان بیماری های عفونی و متخصص نورولوژی ( مغز ) می باشد .

برای نوزادان در مورد هر یک از متخصصان بالا ، متخصص مربوط به نوزادان به علاوه نئوناتالوژیست ( متخصصان مراقبت از نوزادان بیمار تازه متولد شده )، متخصصان گوش ( برای شنوایی ) ، افتالمولوژیست ها ( برای بینایی ) وجود دارد .

برای کمک به همه این متخصصان ، رادیولوژیست ها و تکنسین های آزمایشگاهی وجود دارند که آزمون را انجام و نتایج را آنالیز می کنند و البته پرستارهایی ، برای گزارش کردن هرگونه تغییرات به همراه پزشکان یا برای آنها آزمون ها را انجام و نتایج را آنالیز می کنند و همچنین پرستارهای برای دنبال کردن دستورات پزشک برای مراقبت از شما ، وجود دارند.

 

یادگیری اصطلاحات ، پرسیدن سئوال ها

در سیر حاملگی ، شما لغات جدید زیادی آموخته اید که تغییراتی را که در بدن شما در حال رخ دادن است توضیح می دهد و این تغییرات رشد و تکامل نوزاد شما را شرح می دهد .

فهم لغت شناسی پزشکی ممکن است دشوار باشد ، اما پرستارها ، پزشکان و ماماهای درگیر ، معمولاً بسیار کوشش می کنند تا مطمئن شوند کاملاً فهمیده اند .

 

 

درمان زایمان زودرس چگونه است ؟
درمان زایمان زودرس چگونه است ؟

اگرچه گاهی اوقات زمانی که شرایط یک خانم تغییر می کند ، ممکن است زمان کافی برای کارکنان پزشکی وجود نداشته باشد که توضیح دهند چه اتفاقی افتاده است .

در یک موقعیت اورژانسی ، که زمان بسیار مهم است یا اختلال موجود به طور کامل تشخیص داده نشده است ، لغات با تلفظ و دیکته مشکل که توسط پرستارها و پزشکان استفاده می شود ، ترسناک هستند .

به علاوه ، اگر شما مجبور باشید بیش از 24 ساعت در بیمارستان بمانید ، احتمالاً چندین پزشک و پرستار متفاوت خواهید داشت که از شما مراقبت می کنند و هر کدام ممکن است چیز ها را به شکل متفاوتی توضیح دهند .

در میان همه این چیزها ، شما و همسرتان باید فرم های رضایت مخصوص اعمال جراحی را امضاء کنید که ممکن است کاملاً نفهمیده باشید .

لذا شما ممکن است بپرسید : چطور شما می توانید در تصمیم گیری کمک نمایید اگر فهمیده اید چه چیزی در جریان است ؟

برای شروع ، نپذیرید که در مورد آنچه که در حال وقوع است ، در بی خبری و تاریکی بمانید . یک شرکت کننده غیر فعال در مراقبت طبی از خودتان و نوزادتان نباشید .

از پزشک متخصص زنان و زایمانخود و پرسنل پرستاری بخواهید تا اطلاعاتی را به صورتی که برای شما قابل فهم باشد ، در اختیارتان قرار دهند . این به عنوان یک بیمار حق شما است .

گروه های مختلف ارائه دهنده خدمات مراقبتی باید به طور مکرر در مورد مراقبت از شما ، صحبت کنند و مطمئن شوند که شما از وقایعی که برایتان رخ می دهد ، آگاهی دارید . آیا آنها این کار را نکرده اند ، در مورد ابهامات خود از آنها سئوال کنید .

اگر شما مطمئن نیستید که آیا متوجه برخی چیزها شده اید ، برای روشن شده آنها سئوال کنید . منتظر نمانید تا کاملاً بی توجه بمانید و شروع به سئوال کردن در مورد مراقبت هایی نمایید که دریافت می کنید . اگر شما به آنها اجازه ندهید ، آنها از ناآگاهی شما اطلاعی نخواهند داشت .

 

 

تغییر دادن درمان ها

شما ممکن است به درمان و داروها به روشی که پزشکتان می خواهد ، جواب ندهید . در نتیجه ، طرح مراقبتی شما شاید تغییر کند .

ممکن است دریابید که یک دوره درمانی یا دارویی که پزشکتان یک ساعت پیش دستور داده است ، در ساعت آینده تغییر خواهد کرد . این تغییرات می تواند برای شما و خانواده تان اغتشاش ایجاد کند .

شما نمی دانید امیدهایتان را بر چه اساسی پایه گذاری کنید . لحظه ای پزشک متخصص زنان و زایمان به شما می گوید همه چیز مناسب است و چند دقیقه بعد ، او می گوید شاید لازم باشد نوزادتان یک الی دو روز ، زودتر به دنیا آورده شود .

شاید احساس کنید بر روی یک کشتی استوانه ای از عواطف سوار شده اید . وضعیت هر خانمی در بیمارستان ، می تواند به سرعت تغییر کند و به همین علت درمان و کنترل زایمان زودرس نیز باید به همین سرعت پیشرفت کند . تصمیمات لازم است با کمترین تاخیر گرفته شود .

اما اگر شما بدانید ، در کل معمولاً برای جلوگیری از یک تولد زودرس چه کارهایی انجام می گیرد و بدانید که تصمیمات بسیار مهم هستند و شاید نیاز به عملکرد فوری داشته باشند ، بهتر برای این واقعه آماده خواهید شد .

 

طول مدت اقامت در بیمارستان

کارکنان پزشکی تلاش خواهند کرد که بفهمند چه عاملی منجر به انقباض ها شده اند و سعی خواهند کرد که تهدید به تولد زودرس را با مایعات ، استراحت کافی و اقدامات دارویی متوقف کنند .

بستری در بیمارستان جهت متوقف کردن زایمان زودرس ممکن است فقط برای 24 ساعت باقی بماند ، فقط به اندازه مدتی که زایمان را متوقف کند و برای یک دوره زمانی شما را تحت نظر بگیرند و یا ممکن است چندین روز یا چندین هفته به طول بیانجامد .

 

 

 

متاسفانه ، گاهی اوقات نمی توان علت زایمان زودرس را مشخص کرد ، یا ممکن است در شما عارضه ای ایجاد شده باشد که نیاز به درمان داشته باشد .

بعضی مواقع ، نمی توان زایمان زودرس را بدون استراحت کامل و داروهای تجویز شده و مانیتورینگ در بیمارستان متوقف کرد . در این موارد ، بستری در بیمارستان ممکن است تا پایان بارداری باقی بماند .

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع : کتاب مراقبت های دوران بارداری


five-reasons-for-cesarean-delivery-2-1200x1200.jpg

پنج دلیل برای انجام زایمان سزارین و  برای زایمان زودرس چه اقداماتی باید انجام داد  و  زایمان زودرس چیست ؟  قبل تر در سایت دکتر زنان به مساله دلایل زایمان زودرس چیست ؟  چگونه برای تولد نوزاد خود برنامه ریزی کنیم ؟ و چگونه برای تولد نوزاد خود برنامه ریزی کنیم ؟  علایم و نشانه های زایمان زودرس چیست ؟ پرداخته ایم شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید .

چندین شرایط مختلف که طی حاملگی یا در طول زایمان ممکن است رخ دهند ، لزوم انجام زایمان سزارین ( c- section  ) را ایجاب می کنند .

شاید شما قبل از اینکه وارد زایمان شوید ، بدانید که احتمال بسیار قوی در مورد زایمان سزارین برای شما وجود دارد .

دکتر زنان و زایمان،همه حاملگی شما را تحت نظر دارد . معاینات اخیر شاید مشخص کرده باشد که نوزاد شما برای لگن شما بسیار بزرگ به نظر می رسد .

به این حالت عدم تناسب لگنی سری یا CPD گفته می شود . سر نوزاد شما شاید برای طی کردن کانال تولد ، بسیار بزرگ باشد ، شکل لگن شما شاید نتواند اندازه طبیعی سر نوزاد را در خود جای دهد ، یا نوزاد در موقعیتی باشد که بر روی سرش در طول تولد فشار اعمال کند .

یا به دلایل دیگر ، شاید دکتر زنان و زایمان به شما اطلاع داده است که زایمان واژینال برای شما دشوار یا خطرناک است .

اگر شما حاملگی دوقلو دارید ، تاکنون فهمیده اید که احتمال اینکه به روش سزارین زایمان کنید ، بیشتر است و اگر حاملگی چند قلویی دارید ، با یقین و قطعیت کامل ، روش زایمان شما سزارین است .

همانطور که قبلاً نیز گفته شد ، نوزادان با موقعیت عرضی یا بریچ احتمال اینکه با کمک جراحی به دنیا بیایند ، بیشتر است .

اگر طی حاملگی دچار عارضه شده اید ، نظیر فشار خون القاء شده در اثر حاملگی یا دیابت حاملگی ، دکتر زنان و زایمانشما از احتمال داشتن زایمان سزارین ، به شما خبر خواهد داد .

دو شرایط وجود دارد که نمی توان در مورد زایمان به روش سزارین ، از قبل در مورد آنها پیش بینی کرد ، زیرا آنها پس از اینکه زایمان در حال وقوع است ، خود را نشان می دهند .
شکست در پیشرفت یک دلیل شایع برای زایمان به روش سزارین است .

دلیل دیگر دیسترس جنینی است ، که به وسیله مانیتورینگ جنین معلوم می شود . این بدین معنی است که نوزاد شما علائمی را نشان می دهد که طی زایمان نمی تواند عملکرد خوبی داشته باشد .

پنج دلیل برای انجام زایمان سزارین
پنج دلیل برای انجام زایمان سزارین

 

اگر این اتفاق بیفتد ، هدف این است که نوزاد را به سرعت و با امنیت کامل به دنیا بیاوریم . بیشتر زایمان های سزارین می توانند با استفاده از بی حسی ناحیه ای ، نظیر اپی دورال یا بلوک نخاعی ، انجام شوند .

شما برای عمل جراحی هوشیار خواهید بود و همسرتان می تواند در کنارتان باشد . فقط در موارد بسیار نادر عمل جراحی به بیهوشی عمومی نیاز دارد .

اگر شما به بیهوشی عمومی نیاز پیدا کردید ، شما خواب خواهید بود و همسرتان نمی تواند در عمل جراحی در کنار شما باشد . این پروسه اغلب آنقدر سریع انجام می شود که بیهوشی بر روی نوزادتان تاثیر نمی گذارد .

 

واقعیت ها

پنج دلیل شایع برای ختم زایمان و شروع تولد سزارین عبارتند از :

  • نوزاد برای عبور کردن از واژن و لگن بسیار بزرگ است .
  • موقعیت بریچ
  • جفت سر راهی
  • شکست در پیشرفت مراحل زایمانی
  • پرولاپس بند ناف ( طناب در اطراف گردن نوزاد )

 

آمادگی

اگر دکتر زنان و زایمان شما تصمیم می گیرد که نوزاد شما باید به روش سزارین متولد گردد ، یک گروه از کاکنان پزشکی اتاق عمل ، شما را برای عمل جراحی آماده خواهند کرد . دارویی به شما داده می شود که ترشحات دهان و راه های هوایی فوقانی شما را خشک می کند و اسید معده شما را کم می کند .

موهای ناحیه پوبیس و شکم زده خواهد شد و با یک محلول استریل این نواحی شسته خواهند شد . معمولاً ، یک کاتتر به داخل پیشابراه وارد می شود تا ادرار را خارج کند .

این کار مثانه را خالی نگه می دارد ، بنابراین احتمال اینکه در طول عمل جراحی سزارین، آسیب ببیند ، کم می شود .
یک راه IV در بازو یا دست یا مچ دست شما تعبیه خواهد شد تا مایعات و داروها را طی عمل برساند .

زمانی که شما در اتاق عمل به سر می برید ، همچنین یک لوله در پشت شما برای بی حسی اپی دورال یا نخاعی قرار داده می شود .

بر روی تخت عمل ، پارچه ای استریل از محل برش عمل جراحی ، قرار داده می شود تا شما را محافظت کند .

 

عمل جراحی

برای انجام عمل جراحی ، جراح زنان و زایمان ، برش هایی در روی پوست شما ، در طول برخی لایه های بافتی دیگر و در نهایت در طول رحم ایجاد خواهد کرد .

برش رحمی ممکن است افقی در طول قسمت تحتانی شکم شما باشـد یا یکی از دو نوع برش عمودی باشـد .

زمانی که دیواره رحم باز می شود ، جراح زنان و زایمان به سمت پایین بر روی رحم شما درست در زیر قفسه سینه ، فشار وارد می کند تا به خروج نوزاد از رحم کمک نماید .

این کار به شما آسیبی نخواهد رساند اما ممکن است احساس کنید که او در حال عبور به سمت نیمه زایمان است . نوزاد شما به بیرون رانده می شود و مراقبت از او همراه با تولد واژینال پیش می رود .

شما قادر هستید وقتی که برش شما در حال بسته شدن است ، به نوزاد خود دست بزنید . کل عمل جراحی معمولاً کمتر از یک ساعت به طول می انجامد .

شما با چرخ پس از اینکه پزشک برش شما را ترمیم کرد به اتاق نقاهت و بالاخره به اتاق بیمارستان برده خواهید شد . علائم حیاتی شما ، زمانی که شما در اتاق هستید و هرچند ساعت طی 24 ساعت بعدی کنترل خواهد شد .

 

 

بهبود یافتن از سزارین

کاتتر موجود در مثانه شما پس از عمل جراحی سزارین برداشته خواهد شد ، اما IV شما حدوداً تا یک الی دو روز بعد که شما بتوانید غذا و مایعات را از دهان بخورید ، در محل خود باقی خواهد ماند .

همچنان که بی حسی از بین می رود شما درد خواهید داشت . دکتر زنان و زایمان شما داروی ضد درد تجویز خواهد کرد .

بگذارید پزشکتان اگر شما به چیز بیشتری نیاز دارید ، بداند . وقتی که شما در بیمارستان هستید ، پرستار احتمالاً به شما نشان می دهد چگونه یک بالش را بر روی شکمتان ، زمانی که به تختخواب می روید یا از خواب بلند می شوید ، فشار دهید تا درد را به حداقل برسانید .

تشویق خواهید شد که مکرراً  برخیزد . اگر بیهوشی عمومی داشته اید ، تشویق خواهید شد که سرفه کنید تا ترشحات را از ریه هایتان خارج کنید .

اگر شما قصد دارید به نوزادتان از راه پستان شـیر بدهید ، تشویق خواهید شـد که از نوزاد خود پرستاری کنید .

مشاوره شیر دهی معمولاً در دسترس است ، اما در مورد پرسیدن برای راهنمایی از پرستارتان ، شک نکنید . نوزاد شما ممکن است در ابتدا به راحتی پستان شما را نگیرد ، اما سعی کنید پستان را در دهان نوزاد ببرید . برای پوزیشن دادن به نوزاد برای شیر دادن پس از عمل سزارین کمک بخواهید .

همانند سایر اعمال جراحی ، بهبود معمولاً سه الی چهار هفته طول می کشد . باید برای مدت دو هفته رانندگی نکنید .

به شما در مورد نشانه هایی که دال بر عفونت برش عمل جراحی هستند ، توضیح داده خواهد شد .

 

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

منبع : کتاب مراقبت های دوران بارداری


natural-postpartum-and-cesarean-delivery-1200x1200.jpg

مراقبت های پس از زایمان طبیعی و سزارین را امروز در سایت دکتر زنان میخوانید شما همچنین میتوانید مطالب اختصاصی درباره زایمان طبیعی و زایمان سزارین را در این بخش ها بخوانید با ما همراه باشید .

پس از وضع حمل بیمار باید حداقل به مدت یک ساعت تحت نظارت مستقیم و نزدیک پزشک باشد . طی این مدت هر 15 دقیقه تعداد نبض ، فشار خون ، میزان خونریزی و وضعیت انقباضی رحم با لمس شکم ارزیابی می شود .

چنانچه تعداد نبض بیمار بالا باشد و فشار خون نیز پایدار باشد و زائو خونریزی غیر عادی نداشته باشد و رحم نیز در حالت انقباضی به سر برد ، می توان وی را به اطاقش بازگرداند .

راه افتادن :
زنان طبیعی می توانند به محض آنکه توانایی لازم را باز یافتند ، بستر را ترک کنند و تحرک کامل داشته باشند .

حدود 4-2 ساعت پس از زایمان طبیعی و 12-6 ساعت پس از زایمان به صورت سزارین، زمان مناسبی برای شروع تحرک است . در مواردی که بی حسی نخاعی برای زایمان به کار رفته باشد ، استراحت با مدت زمان بیشتری لازم است و اینها با نظر پزشک باید از بستر برخیزند .

 

مراقبت های پس از زایمان طبیعی و سزارین
مراقبت های پس از زایمان طبیعی و سزارین

رژیم غذایی:
به طور معمول 2 ساعت پس از زایمان طبیعی و 8 ساعت بعد از سزارین و البته با نظر پزشک معالج ، زائو می تواند از راه دهان تغذیه داشته باشد . بهتر است تغذیه دهانی موقعی آغاز گردد که زائو تحرک و برخاستن از بستر را شروع کرده است . رژیم غذایی پس از زایمان همچون رژیم غذایی دوران حاملگی است با این تفاوت که مادر شیرده باید روزانه حداقل 5/0 لیتر شیر مصرف کند تا کلسیم ، پروتئین و دیگر اجزاء مترشحه از پستان ، جایگزین گردد .

مراقبت از فرج ، پس از زایمان :
پس از زایمان لازم است روزانه ناحیه فرج به دفعات 3-2 بار در روز و نیز پس از هر بار اجابت مزاج به خوبی شستشو ، تمیز و خشک گردد .

این کار معمولاً توسط خود فرد امکان پذیر است . این نظافت با استفاده از پارچه نخی استریل و مواد ضد عفونی کننده رقیق شده همچون محلول بتادین در آب صورت می گیرد .

این ناحیه باید از قسمت جلو به عقب تمیز و خشک شود تا آلودگی های ناحیه مقعدی به زخم ناحیه فرج انتقال نیابد.

مراقبت از مثانه و روده
پس از زایمان حجم دفعی ادرار افزایش می یابد . از طرفی به علت مسائل بی حسی موضعی و نیز فشار نوزاد بر مثانه حین خروج از کانال زایمان ، ممکن است دفع ادرار با قدری مشکل همراه گردد .

در این مواقع مادر باید سعی در دفع ادرار داشته باشد و با انجام تدابیری چون نشستن در لگن آب گرم به تحریک مثانه کمک کند .کاهش درد مادر با مسکن ها نیز به وی کمک خواهد کرد .

بسیاری از زنان در دوره نفاس یبوست دارند که اولین توصیه مصرف مایعات کافی به خصوص آب است . داشتن تحرک کافی و زودرس ، مصرف میوه جات و سبزیجات نیز می توانند کمک کننده باشند .

در صورت بر جاماندن مشکل ، استفاده از ملین های ملایم همچون شیر منیزی یا پودر پسیلیوم در رفع مشکل اثر بخش هستند .

پس درد ها
طی چند روز اول پس از زایمان و خصوصاً هنگامی که کودک از پستان مادر شیر می نوشد ، انقباضاتی در رحم می تواند پدید آید و برای مادر ناخوشایند باشد . در صورت وجود این مسئله ، کاربرد مسکن ها از شدت این دردها خواهند کاست .

ورزش
پس از حاملگی عضلات جدار شکم و نیز کف لگن به دلیل فیزیولوژی خاص دوره حاملگی شل می شوند . پس از بهبود اولیه مادر از زایمان ، مناسب است که با انجام حرکات ورزشی در جهت تقویت این عضلات به برگرداندن فیزیک مناسب بدن و پیشگیری از عوارض بعدی کمک شود .

حرکاتی که به عضلات شکم قدرت می بخشند ، حرکاتی هستند که در حالت طاق باز انجام می شوند و فرد بالا تنه و یا پاهای خود را از زمین بلند می کند . برای تقویت عضلات کف لگن ، فرد می تواند به هنگام ادرار کردن به طور ارادی جلوی جریان ادرار را بگیرد و مجدداً رها کند و یا این که عضلات اطراف مقعد را منقبض کند .

 

احتقان پستان
در مورد این پدیده قبلاً صحبت شد و همانطور که ذکر شد استفاده از کرست نگهدارنده سفت ، کیسه یخ و مصرف مسکن از شدت آن خواهد کاست .

ترخیص از بیمارستان
پس از زایمان طبیعی اغلب می توان زائو را تا روز سوم زایمان مرخص کرد و معمولاً 24 ساعت بستری در بیمارستان کافی است . طبیعی است که قبل از ترخیص معاینه ای از پستان ها ، شکم ، فرج و رحم وضعیت فشار خون و نبض صورت می گیرد ، تا از سلامت جسمی زائو اطمینان حاصل گردد.

مادران طبیعی و سالم باید 8-6 هفته پس از زایمان مجدداً به مطب پزشک مراجعه کنند . در صورتی که مشکل خاصی همچون خونریزی زیاد ، تب ، یا عوارض دیگر طی این مدت زمان حادث گردد ، نیاز به پزشک در اولین فرصت ضروری است .

استراحت در منزل
پس از زایمان بهتر است بیمار فعالیتش را به مدت 2-1 هفته محدود کند و از انجام کارهای روز مره منزل پرهیز کند . البته ذکر این مسئله به این معنی نیست که زائو کاملاً در بستر بخوابد زیرا فعالیت های سبک همچون راه رفتن در منزل برای وی لازم است .

زمان انجام مقاربت و پیشگیری از حاملگی
عمل مقاربت پس از اینکه زخم ناشی از زایمان در ناحیه فرج ترمیم یافت و انجام آن بدون ناراحتی میسر شد ، قابل انجام است که این زمان از چند هفته تجاوز نمی کند . با توجه به نکاتی که قبلاً ذکر شد و خصوصاً احتمال تخمک گذاری قبل از شروع خونریزی قاعدگی ، به هیچ وجه نمی توان روی شیردهی مادر حساب کرد و از روش مناسب پیشگیری استفاده نکرد .

چندین روش برای پیشگیری از حاملگی در دوران شیردهی پیشنهاد شده است که بهتر است از 6 هفته پس از زایمان به کار گرفته شوند . استفاده از آی.یو.دی ، مصرف قرص های لاینسترنول ، قرصهای کاشتنی و تزریقی ، کاربرد کاندوم همگی روش های مختلف پیشگیری از حاملگی طی دوران شیر دهی هستند که برای هر فرد یک روش ترجیح داده می شود .

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

 

منبع : کتاب آنچه زنان باید از بلوغ ، باروری و یائسگی بدانند


everything-about-the-premature-rupture-of-the-water-bag-2-1200x1200.jpg

همه چیز درباره پارگی زودرس کیسه آب را در سایت دکتر زنان بخوانید اگر سوالی در مورد پارگی زودرس کیسه آب دارید می توانید در همین مطلب سوال بپرسید با ما همراه باشید .

یک فرد 19 ساله با سابقه یک بار حاملگی ، در هفته 25 در حاملگی دوم خویش مراجعه کرده است .او در حال تماشای تلویزیون بوده است که نشت آب از شلوار خویش را متوجه شد . او در زمان معمول خویش به بستر رفت و دوباره هنگام خواب با نشت بیشتر مایع از خواب بیدار شد . او دردی نداشته است صبح بعد او نگران این مشکل شده است .

 

آیا نگرانی او منطقی است و چرا ؟

ممکن است که او حملاتی از بی اختیاری استرسی را داشته است اما طی سئوالات بیشتری او عنوان می کند که نیم ساعت قبل از نخستین خیس کردن خویش ، تخلیه مثانه را انجام داده است و میزان مایع از حد انتظار بیشتر بوده است به خصوص اینکه نوشیدنی زیادی مصرف نکرده است .

به علاوه بوی ادرار نمی دهد . محتمل ترین تشخیص پارگی زودرس کیسه آب قبل از شروع دردهای زایمانی است و نگرانی او منطقی است .

اکثر مادرانی که پارگی زودرس کیسه آب  دارند ، زایمان خود به خودی طی 2-1 هفته بعدی خواهند داشت و مرگ و میر نوزادی برای بچه هایی که در 25 هفتگی به دنیا می آیند احتمالاً بیشتر از 100/500 است .

به علاوه خطر موربیدیتی پری ناتال قابل توجه است و امکان آسیب های طولانی مدت فیزیکی یا روانی وجود دارد . همچنین خطر کمی از عفونت بالا رونده وجود دارد که منجر به کوریوآمنیونیت می شود که خطرات جدی بالقوه ای برای مادر و بچه دارد .

 

همه چیز درباره پارگی زودرس کیسه آب
همه چیز درباره پارگی زودرس کیسه آب

 

طی معاینه چه چیزی را جستجو می کنید و چه بررسی هایی انجام می دهید ؟

سابقه گذشته را مرور کنید ( پارگی کیسه آب در دوقولوها یا در صورت پلی هیدرآمنیوس شایع تر است ) .

اگر کوریوآمنیونیت وجود داشته باشد ، درجه حرارت ممکن است بالا برود و رحم در لمس دردناک شود . وجود ضربان قلب جنینی را امتحان کنید ( تاکی کاردی جنین می تواند نشانگر عفونت باشد ) و سعی کنید که قرار و نمایش جنین مشخص شود ( که می تواند در هفته 25 بسیار مشکل باشد ) .

اگـر نوار بهـداشـتی پوشیـده است در مـورد خـیـس شدن آن سئوال کنید که اگر مثبـت باشـد پارگی کیسه آب محتمل است .

آماده انجام معاینه استریل به وسیله اسپکولوم شوید . مدخل واژن را نگاه کنید و بند ناف ( پرولاپس ناف ) یا نشست مایع ( محلول ضد عفونی کننده را با مایع آمنیون اشتباه نگیرید ) را جستجو کنید .

از بیمار تقاضا کنید که سرفه کند ( جهت جستجوی نشت ادراری از پیشابراه در اثر بی اختیاری استرسی یا نشست مایع از واژن در اثر پارگی کیسه آب ) .

اگر به طور قطع مایع آمنیون دیده شود ، بسیاری از پزشکان هرگز معاینه واژینال را به علت خطر وارد شدن عفونت انجام نمی دهند .

سایرین معاینه با کمک اسپکولوم را جهت رویت سرویکس مفید می دانند تا پرولاپس بند ناف رد شود و سواب از قسمت بالایی واژن جهت آزمایش باکتری شناسی ارسال شود ( عفونت با پارگی زودرس کیسه آب همراه است به خصوص استروپتوکوک همولیتیک گروه B– اشریشیاکولی و گونه های باکتروئید ) .

اگر در مدخل واژن مایع آمنیون رویت نشود باید معاینه با کمک اسپکولوم همراه نور کافی انجام شود .

در فورنیکس خلفی ممکن است تجمع مایع دیده شود ، یا خروج مایع آمنیون با سرفه بیشتر از کانال سرویکس دیده شود .

سـواب واژن را جهـت رنــگ آمـیزی فـوری گـرم ارسـال کـنیـد و خـون را جـهـت شـمـارش گـلبـول سـفیـد و c-reactive  protein  ارسال کنید ( افزایش در عفونت ) .

 

سونوگرافی باید جهت تعیین نمایش ، اندازه گیری حجم مایع آمنیون ( کاهش در صورت پارگی کیسه آب ) و تعیین اندازه های پایه ای رشد جنین انجام شود .

 

معاینه بالینی ، پارگی کیسه آب را قطعی می سازد . شواهد بالینی عفونت وجود ندارد و بچه در سونوگرافی سفالیک است و اندازه های رشدی روی صدک پنجاهم است . برنامه درمانی شما چیست ؟

در درمان باید تعادلی بین زایمان زودرس ( و خطرات آن از نظر موربیدیتی و مورتالیتی جنین ) یا زایمان نکردن ( و ایجاد کوریوآمنیونیت ) برقرار کرد.

در هفته 25 حاملگی خطرات زایمان تقریباً نسبت به درمان محافظه کارانه سنگینی می کند و ترجیح بر آن است که پایش های نزدیک به هم در حاملگی به امید پیشرفت حاملگی تا جای ممکن و به طور مطلوب تا سه ماهه سوم انجام شود .

  • از معاینه واژینال اجتناب شود ، مگر آنکه دلیل مناسبی بر این اعتقاد وجود داشته باشد که مادر در حال زایمان است .
  • در صورت زایمان زودرس، استروئید مصرف شود ( دگزامتازون یا بتامتازون 24 میلی گرم عضلانی طی 24 ساعت ) . این عمل تولید سورفکتانت از پنوموسیت های نوع II در آلوئول ها را تحریک می کند .
  • دوره ای از آنتی بیوتیک وسیع الطیف بدون توجه به یافته های باکتری شناسی مصرف کنید ، شواهدی داریم که این امر حاملگی را طولانی می کند . همچنین بر اساس حساسیت سواب واژینال ، عفونت قابل توجه بالینی را درمان می کند .
  • عفونت را پایش کنید که از طریق چک درجه حرارت چهار بار در روز و اندازه گیری CRP دوبار در هفته صورت می گیرد . ( پس از درمان به وسیله استروئید شمارش گلبول سفید افزایش کاذب دارد ) .
  • جنین را از وجود ضربان قلب پایش نمایید و ارزیابی سونوگرافی سه بار در هفته جهت تونوس ، تنفس و حرکت جنین و سونوگرافی هر دوهفته یکبار برای رشد جنین انجام دهید .از هفته های 28-27 می توان CTG انجام داد . اندازه گیری مایع آمنیون اهمیت علمی کمی دارد .
  • اگر کوریوآمنیونیت ایجاد شد ، اگر مشکل جنینی وجود داشت یا اگر سن حاملگی به 37-34 هفته رسید ، زایمان باید انجام شود . در صورت وجود کوریوآمنیونیت یا مشکل جنینی ، انجام سزارین منطقی است مگر اینکه روند زایمانی به خوبی پیشرفت کرده باشد .

 

چگونه با مادر مشاوره می کنید ؟

جدیت مشکل را باید صادقانه برای والدین طرح کرد و برنامه درمانی همانند بالا مطرح شود ( هرچه کیسه آب زودتر پاره شوند احتمال هیپوپلازی ریوی و ناهنجاری اسکلتی بیشتر است ) .

ایده آل آن است که باید به والدین فرصت دهیم تا متخصص اطفال و ICU نوزادان را ویزیت کنند تا متوجه شوند چه چیزی در انتظار است .

او بچه ای ندارد تا در خانه مراقبت کند پس ممکن است بخواهد باقی مانده حاملگی را در بیمارستان بماند . بعضی پزشکان پایش سرپایی را پس از دوره ارزیابی حین بستری ترجیح می دهند . از دخول جنسی باید اجتناب شود زیرا خطر عفونت دارد .

عاقلانه آن است که به مادر گفته شود این مورد پارگی کیسه آب به احتمال فراوان ربطی به ختم حاملگی قبلی ندارد ( تا احساس گناه احتمالی بر طرف شود ) .

دکتر زنان

متخصص زنان و زایمان و نازایی دکتر مژگان کریمی

برای مطرح کردن سوالات همین الان تماس بگیرید :

02122776295

09102410144

 

 

منبع : کتاب زنان و زایمان بر پایه علت مراجعه

 


logo-white-footer

دكتر مژگان كريمي جراح و متخصص زنان و زايمان و نازايي داراي بورد تخصصي از دانشگاه تهران با نمره عالي در حال حاضر با كوله باري از تجربيات حرفه اي در حال انجام خدمات به هموطنان عزيزم ميباشم و خدارا شاكرم.

آدرس مطب :
تهران - پاسداران - بوستان نهم - روبروی پلی کلینیک لبافی نژاد - پلاک 135

شماره تماس :
02122776295
09102410144

آدرس بیمارستان نیکان :
تهران - اقدسیه - ابتدای بلوار ارتش - ورودی اراج - خیابان 22 بهمن - بیمارستان نیکان
روزهای کاری
چهارشنبه ها ساعت 18 تا 20
پنج شنبه ها ساعت 10 تا 12
شماره تماس :
29129

همچنین برای ویزیت در درمانگاه بیمارستان رسالت صبح های شنبه یک شنبه سه شنبه و چهارشنبه از ساعت 10 تا 12 میتوانید مراجعه کنید .

کلیه حقوق این قالب برای دکتر زنان محفوظ می باشد.